belgischeunie@unionbelge.be

Waarover politiek gaat

Waarover politiek gaat

In de aanloop naar de komende regeringsvorming zijn er toch een aantal vragen die rijzen. Eén ervan is hoe de komende regering de beloofde belastingsverlaging kan inlossen. Sommigen schreeuwen nu al in die optiek dat het gaat om vervalsing van beloften. Dat kan best zijn, maar dat zal de toekomst dan wel uitwijzen. Een tweede, meer subtiel aspect, is de vraag naar de plaats waar de verkozenen zetelen. Zo hebben vele prominenten zich kandidaat gesteld voor de Senaat, die de facto minder belangrijk is dan de Kamer. Dit uiteraard om strategische redenen (naambekendheid in een landsgedeelte).

Maar er is meer: Iemand als Steve Stevaert heeft zich kandidaat gesteld voor de Kamer én de Senaat. In de verkiezingen voor beide Assemblées behaalde hij telkens een monsterscore, voor de Senaat zelfs 605.000 stemmen, alstublieft. Proficiat, mijnheer Stevaert, maar toch neemt u geen enkele van beide mandaten op en blijft u op Vlaams niveau zetelen. Nochthans heeft het kartel SP.a-Spirit in de Senaat meer dan de helft (!) van de stemmen aan u te danken. De vraag is dan natuurlijk of het hem hier niet eerder ging om stemmenwinnerij, dan wel om een echte bereidheid om een taak, na democratische verkiezingen door de bevolking toegewezen, op te nemen.

Want daar gaat democratie toch over? Alles draait rond de burger die bepaalde kandidaten aanwijst om de natie te besturen. In dat opzicht is België trouwens niet volledig democratisch, gezien het ontbreken van federale partijen, een nationale kieskring etc… Het Arbitragehof vindt nu trouwens dat of Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst moet worden of dat de provinciale kieskringen moeten opgeheven worden. Dat is natuurlijk een hoop onzin. Niet de provinciale kieskringen, die een uitstekend idee zijn, maar wel de –zoveelste- eis tot splitsing die Nederlands- en Franstaligen tegen elkaar probeert op te zetten. In de optiek van een hereniging van Brabant is de B.U.B. dan ook voorstander van één Brabants kiesarrondissement. Er is nog meer on-democratie. De manier waarop kleine partijen worden behandeld is werkelijk onheus. Uiteraard verdienen regeringspartijen meer aandacht, maar iedere formatie zou op zijn minst een redelijk aantal uren zendtijd moeten krijgen zodat de burger op de hoogte wordt gebracht van zijn bestaan. Onze beweging zal dan ook, samen met nog enkele andere kleinere partijen, een initiatief tot zendtijd opstarten.

Maar daar stoppen onze ambities niet, uiteraard. Velen hadden reeds de instorting van de B.U.B. voorspeld op 19 mei, maar we bestaan nog altijd. Dat niet alleen, de structuren van onze partij beginnen meer en meer een heldere vorm te krijgen, nu we in alle provincies een aanzienlijk ledenbestand opgebouwd hebben. Het gaat hem in de regel veelal om jonge mensen, van Aarlen tot Oostende, weliswaar aangevuld met de nodige ervaring. Ons programma moet ook verfijnd en uitgediept worden. We zijn naar deze verkiezingen gegaan met het thema ‘voor een verenigd België’, en we zullen dat volgende keer opnieuw doen. Alleen zullen we dan in heel het land opkomen, met een programma dat nog veel rijker is dan vandaag. In dat opzicht richten we nu al studiekernen op over landbouw, milieu, directe democratie, ruimtelijke ordening, mobiliteit enz… Bij het begin van de volgende legislatuur hopen we uiteraard allereerst dat er geen nieuwe staatshervormingen komen én dat er overwogen word tom bepaalde materies terug op federaal niveau te brengen. We herinneren ons terloops nog de hooghartige regeringseisen (!) van de N-VA (waaronder splitsing sociale zekerheid), diezelfde formatie blijft nu verweesd in het Parlement achter met één zetel. Een partij van “rechtlijnige politici”. Welnu, er bestaat niet zoiets als “rechtlijnige politiek”. Dat is een zin die past bij het VB (waar de N-VA haar tactiek vandaan heeft). Er bestaat wel eerlijke politiek, maar de kunst van het staatsmansschap bestaat er steeds in het belang van de eigen formatie af te wegen tegen die van de andere partners én –belangrijker- tegen het algemeen belang. Maar van extremisten die de democratie willen splitsen verwachten we zulks uiteraard niet.