LA CEREMONIE BHV AU PALAIS ROYAL: FAUX SIGNAL – BHV-CEREMONIE OP KONINKLIJK PALEIS IS FOUT SIGNAAL

En somme, le Roi se laisse abuser par une particratie coupable et agonisante, qui n’hésitera pas à déclarer révisables tous les articles relatifs aux pouvoir du Roi (peut-être déjà à la fin de cette législature) afin de dépouiller le Roi de tout son pouvoir politique.

De Koning laat zich hier dan ook gebruiken en misbruiken door een schuldige en zieltogende particratie, die niet zal aarzelen om alle grondwetsartikels die betrekking hebben op de machten van de Koning voor herziening vatbaar te verklaren (misschien al op het einde van deze legislatuur) teneinde de Koning van al zijn politieke macht te beroven.

181 JAAR GELEDEN – IL Y A 181 ANS – VOR 181 JAHRE

Op 21 juli is het de Belgische nationale feestdag. Dan herdenken de Belgen de eedaflegging van de eerste Koning der Belgen, Leopold I, op het Koningsplein te Brussel.

Le 21 juillet, c’est la Fête nationale belge. A cette occasion, les Belges commémorent la prestation de sserment du premier Roi des Belges, Léopold Ier, Place Royale à Bruxelles.

Am 21. Juli ist es der Belgischen Nationalen Feiertag. Zu dieser Gelegenheit gedenken die Belgier die Beschwörung des ersten Königs der Belgier, Leopld I., am Königsplatz in Brüssel.

LES MENSONGES DE LA PARTICRATIE SUR BHV ET LA REFORME DE L’ETAT – DE LEUGENS VAN DE PARTICRATIE OVER BHV EN DE STAATSHERVORMING

Pour le B.U.B., il est inacceptable que la particratie et ses médias serviles répandent des mensonges sur la question de Bruxelles-Hal-Vilvorde et la “réforme de l’Etat”. Voici une rectification au moment (12-13 juillet 2012) où le parlement scinde, soi-disant « enfin», tant l’arrondissement bilingue de Bruxelles-Hal-Vilvorde que l’arrondissement judiciaire du même nom (ou, pour rendre le tout encore plus kafkaïen, l’arrondissement judiciaire de Bruxelles est “dédoublé”).

De B.U.B. vindt het onaanvaardbaar dat de particratie en haar slaafse media leugens verspreiden over de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde en de staatshervorming. Even een rechtzetting op een moment (12-13 juli 2012) dat het parlement zogezegd « eindelijk» zowel de tweetalige kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde als het gelijknamig gerechtelijk arrondissement splitst (of om het helemaal kafkaïaans te maken, het gerechtelijk arrondissement Brussel, “ontdubbelt”).

DE SLAG BIJ WOERINGEN (1288)

Het in 1830 gestichte Koninkrijk België kende een lange voorgeschiedenis, die teruggaat tot de eenmaking van de verschillende vorstendommen (Vlaanderen, Brabant, Henegouwen…) onder de Bourgondische hertogen in de 15de eeuw. Aangezien het graafschap Vlaanderen en het hertogdom Brabant de eerste territoria waren die de Bourgondiërs verenigden, ging het jonge Koninkrijk dit gedeelte van het land als zijn kerngebied beschouwen. Omdat Frankrijk gedurende de hele 19de eeuw een bedreiging voor België bleef (zie onze publicatie), herdacht de Belgische staat met veel luister de Guldensporenslag (1302). Achtereenvolgens de Vlaamse en de Vlaams-nationalistische beweging zouden die veldslag – onterecht – in hun retoriek opnemen (zie onze tekst). Minstens even belangrijk, maar onterecht veel minder bekend, is de Slag bij Woeringen in 1288 die de oostgrens van België zou verleggen.

LES JEUNES NEERLANDOPHONES SE SENTENT BELGES AVANT TOUT – DE NEDERLANDSTALIGE JONGEREN VOELEN ZICH BOVENAL BELG

Ceux qui pensent que la nation belge n’existe pas (ou plus) ont visiblement tort. C’est le contraire qui est vrai: la soi-disant nation « flamande » ou « wallonne » est une chimère, créée par des politiciens anti-belges, mais non acceptée par la grande majorité des citoyens de notre pays. Afin de traduire au plus vite cette volonté populaire en une réalité politique, il nous faut des partis unitaristes, légalistes et bi-, voire trilingues comme le B.U.B. (et le cartel BELG-UNIE).

Zij die denken dat er geen Belgische natie (meer) bestaat hebben duidelijk ongelijk. Het tegendeel is waar : de zogenaamde « Vlaamse » of « Waalse » natie is een hersenschim, in het leven geroepen door anti-Belgische politici, maar niet aanvaard door de overgrote meerderheid van de burgers van ons land. Teneinde deze volkswil zo snel mogelijk in een politieke realiteit te vertalen, hebben we nood aan unitaristische, legalistische en twee of zelfs drietalige partijen zoals de B.U.B. (en het kartel BELG-UNIE).