LES DECLARATIONS D’ALEXANDER DE CROO A PROPOS DU FEDERALISME SONT BEAUCOUP PLUS INTERESSANTES QUE LES BALIVERNES DE HOMANS – WAT ALEXANDER DE CROO OVER FEDERALISME ZEI, IS VEEL INTERESSANTER DAN DE ONZIN VAN HOMANS

Le 6 janvier, 2016, la « ministre » « flamande », Liesbeth Homans (N-VA) a déclaré dans l’émission « Binnen Vijf Jaar » (dans cinq ans) de la VRT qu’elle espère que la Belgique n’existera plus en 2025. Ces propos ont eu un écho considérable dan les médias. Malheureusement, le même sort n’a pas été réservé aux déclarations d’Alexander De Croo (VLD) à propos du fédéralisme. Ce qu’il a dit était pourtant bien plus intéressant.

Op 6 januari 2016 verklaarde “Vlaams” “minister” Liesbeth Homans (N-VA) in het programma “Over vijf jaar” van de VRT dat ze hoopte dat België in 2025 niet meer zou bestaan. Haar uitspraken werden breed uitgesmeerd in de media. Jammer genoeg gebeurde dat niet met wat Alexander De Croo (VLD) over het federalisme zei. Wat hij zei was nochtans veel interessanter.

SCHOOLDIRECTEUR RONSE GAAT IN BEROEP TEGEN ONTSLAG – LE DIRECTEUR D’ECOLE DE RENAIX VA EN APPEL CONTRE SON LICENCIEMENT

Eerder kon u op onze site en elders het wedervaren lezen van de Heer Eddy Desmet, de schooldirecteur uit Ronse, die na een privé-conversatie per mail met ‘Vlaams’ ‘minister’ van binnenlands bestuur Homans in september 2015 eerst geschorst en in december in rang teruggezet werd, waardoor hij geen schooldirecteur, maar nog slechts leraar kan zijn. De B.U.B. vindt die sanctie ongegrond en disproportioneel.

Auparavant vous avez déjà pu lire sur notre site et ailleurs les péripéties de Monsieur Eddy Desmet, le directeur d’école à Renaix, qui, après une conversation privée avec la « ministre » « flamande » de l’intérieur, a été suspendu de ses fonctions en septembre 2015 et ensuite retrograde vers la fonction d’instituteur en décembre. Le B.U.B. trouve cette sanction non fondée et disproportionnée.

LA PARTICRATIE DETRUIT LES CHEMINS DE FER BELGES – PARTICRATIE MAAKT BELGISCHE SPOORWEGEN KAPOT

L’absurdité est reine au sein de la particratie. Au lieu de faire son maximum pour améliorer l’offre des transports en commun, la particratie diminue de plus en plus le financement des chemins de fer belges. Certains particrates veulent même scinder la SNCB entre le nord et le sud du pays.

Absurditeit is koning bij de particratie. In plaats van alles te doen om het aanbod aan openbaar vervoer te verbeteren, geeft de particratie steeds minder middelen aan de Belgische spoorwegen. Sommige particraten willen de NMBS zelfs splitsen tussen het noorden en het zuiden van het land.

GROEN SUR LA MEME LIGNE QUE LA N-VA – GROEN OP DEZELFDE LIJN ALS N-VA

Le 6 décembre 2015, on a appris que Groen serait prêt à aider le N-VA afin d’obtenir une majorité à Deurne, un district de la ville d’Anvers. De quoi s’agit-il et quelles leçons faut-il en tirer?

Op 6 december 2015 werd duidelijk dat Groen de N-VA aan een meerderheid zou helpen in Deurne, een Antwerps district. Wat is er aan de hand en welke lessen kan men hieruit trekken?

OOK BELGISCHE PERS VERNIETIGEND VOOR HET FEDERALISME – AUSSI LA PRESSE BELGE FUSTIGE LE FEDERALISME

De inefficiëntie van het taalfederalisme ten gevolge van de bevoegdheidsversnippering heeft zelfs enkele Belgische journalisten van de geschreven pers niet onberoerd gelaten. De katalysatoren waren de aanslagen van Parijs, die de lacunes in het Belgische veiligheidsbeleid blootlegden wegens een geldgebrek op het federale niveau, alsook het zeer lang uitblijven van een akkoord tussen de gewesten aangaande de positie die België diende aan te nemen op de voorbije internationale klimaattop in Parijs. Twee artikels van een hoog niveau, het ene in L’Echo van 28 november en het tweede in De Standaard van 27 november 2015 waren wat dat betreft opmerkelijk.

L’inefficacité du fédéralisme linguistique résultant de l’émiettement des compétences a même ému certains journalistes belges de la presse écrite. Les catalyseurs étaient les attentats de Paris, qui ont démontré les failles dans le système de sécurité belge suite à un manque de financement au niveau fédéral, ainsi que l’accord très tardif conclu entre les régions sur la position à adopter par la Belgique à la récente conférence internationale sur le climat à Paris. Deux articles excellents, l’un paru dans L’Echo du 28 novembre et l’autre paru dans De Standaard du 27 novembre 2015 étaient remarquables à cet égard.