{"id":9064,"date":"2014-08-03T16:33:21","date_gmt":"2014-08-03T14:33:21","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=9064"},"modified":"2016-11-20T21:53:10","modified_gmt":"2016-11-20T20:53:10","slug":"100-jaar-geleden-begon-de-vlaams-nationale-miserie-il-cent-ans-cetait-le-debut-de-la-misere-flamingante","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=9064","title":{"rendered":"100 JAAR GELEDEN BEGON DE \u201cVLAAMS\u201d-NATIONALE MISERIE – IL Y A CENT ANS, CE FUT LE DEBUT DE LA MISERE FLAMINGANTE"},"content":{"rendered":"

\"scannenpz3\"<\/a><\/strong>Bronnen van afbeeldingen onbekend – sources des images inconnues<\/em><\/p>\n

“VLAAMS”-NATIONALISME\u00a0ONTSTOND TIJDENS WO I<\/strong><\/p>\n

Op 4 augustus 1914 viel het Duitse leger het neutrale Belgi\u00eb binnen. Vier jaar lang zou ons land door de oorlog en door een brutale bezetting geteisterd worden. Bovendien zette de Duitse bezetter een klein groepje radicale flaminganten aan tot openlijke of heimelijke collaboratie. De nefaste gevolgen van dit ontluikende \u201cVlaams\u201d-nationalisme zijn tot op vandaag zichtbaar in de Belgische politiek en de Belgische staatsstructuur.<\/strong><\/p>\n

Verloop van het begin van de oorlog<\/span><\/p>\n

De door een Servische nationalist gepleegde moord op de Oostenrijks-Hongaarse troonopvolger Franz Ferdinand op 28 juni 1914 in Sarajevo (zie ons artikel) deed een sinds geruime tijd sluimerend Europees conflict escaleren. Op 5 juli 1914 beloofde Duitsland zijn steun aan Oostenrijk-Hongarije in zijn strijd tegen Servi\u00eb, een bondgenoot van Rusland. Op 28 juli verklaarde Oostenrijk-Hongarije Servi\u00eb de oorlog waarop Rusland tot algemene mobilisatie besloot. Op 1 augustus verklaarde Duitsland Rusland de oorlog. Een dag later nam Duitsland het Groot-Hertogdom Luxemburg in.<\/p>\n

\"schlieffen\"<\/a>Zo werd het in de jaren 1890 ontworpen plan van Duitsland uitgevoerd. Eerst zou Frankrijk in een korte veldtocht worden verpletterd om dan alle troepen in het oosten in te zetten. Door een grote sikkelbeweging zou het Franse leger omsingeld worden. Daarvoor was het echter nodig om de Belgische (en Luxemburgse) neutraliteit te schenden. Een opmars die louter langs de Franse oostgrens verliep maakte een groot manoeuvre onmogelijk en bovendien was die grens stevig gefortificeerd.<\/p>\n

Op 2 augustus ontving Belgi\u00eb een ultimatum waarin de Duitsers een vrije doortocht vroegen door ons land. Volgens het Keizerrijk immers rukten de Fransen op naar de Maas, wat niet zo was. Indien Belgi\u00eb zich neutraal zou opstellen, zo luidde het, zou ons land niet vijandig behandeld worden en zouden na de oorlog de integriteit en onafhankelijkheid van ons grondgebied zogezegd gegarandeerd worden. Als Belgi\u00eb zich echter zou verzetten, al was het maar door het vernielen van infrastructuur, zou Duitsland ons land als vijand aanzien. De Belgische regering weigerde en op 4 augustus viel Duitsland Belgi\u00eb binnen wat Groot-Britanni\u00eb, als garant van de Belgische neutraliteit, ertoe dwong om Belgi\u00eb militair bij te springen.<\/p>\n

Het Verdrag van Londen (1839) dat de definitieve onafhankelijkheid van ons land garandeerde<\/span>, bepaalde immers dat Belgi\u00eb eeuwigdurend neutraal zou blijven. Die neutraliteit werd door de grootmachten \u2013 het Verenigd Koninkrijk, Oostenrijk, Frankrijk en Pruisen (waarvan Duitsland vanaf 1871 de rechtsopvolger was) \u2013 gegarandeerd. Daarom was de schending van onze neutraliteit door het Keizerrijk flagrant in strijd met het internationaal recht. Het vormde de directe aanleiding voor het Verenigd Koninkrijk om tussen te komen in het continentaal conflict<\/span>. Alleen om het bezit van het economisch welvarende Belgi\u00eb, met zijn uitstekend spoorwegennet, zijn <\/span>binnen- en zeehavens, steenkolen en koloniale bezittingen zou de oorlog in het westen vier jaar <\/span>duren.\u00a0<\/span><\/p>\n

Tegen alle verwachting in bood het Belgische leger een hardnekkige weerstand. De forten van Luik zouden tot 16 augustus 1914 dapper standhouden en in verschillende veldslagen onderscheidde het Belgische leger zich door een uitzonderlijke moed tegen een enorme overmacht. Pas op 20 augustus bezetten de Duitse troepen Brussel. Antwerpen werd pas<\/span> na een lange belegering op 10 oktober veroverd en Gent twee dagen later. Onder andere door deze weerstand werd de opmars van het Duitse leger naar Parijs gestuit. Nadat het tweede Duitse ultimatum dat Belgi\u00eb tot een wapenstilstand op 7 augustus 1914 opriep, door Koning en regering verworpen werd, werd de Duitse doortocht meer en meer een strafexpeditie, met duizenden burgerslachtoffers o.a. in Vis\u00e9, <\/span>Dinant, Aarschot en Leuven. \u00a0<\/span>\u00a0<\/span><\/p>\n

In de herfst werden de Duitse troepen door de Belgische, Franse en Britse legers aan de Ijzer in West-Vlaanderen tot stilstand gebracht. Het vrije Belgi\u00eb beperkte zich vier jaar lang tot de Westhoek en Koning Albert I<\/span>, als oppperbevelhebber van de strijdkrachten, vestigde zijn hoofdkwartier in De Panne, vlak aan de Franse grens.<\/span><\/p>\n

Flamenpolitik<\/em> en activisme<\/span><\/p>\n

\"19170303\"<\/a>De oorspronkelijke bedoeling van Duitsland was om van Belgi\u00eb een soort Duitse vazalstaat te maken, wellicht met de Koning als staatshoofd. Maar de houding van Duitsland wijzigde al in de eerste\u00a0 oorlogsdagen in een anti-Belgische richting. De directe aanleiding daartoe was de rechtlijnige diplomatieke houding van Belgi\u00eb die geen wapenstilstand met Duitsland wou. De moedige houding van het Belgische leger en de Duitse leugen als zouden Belgische burgers (\u201cfrancs-tireurs<\/em>\u201d)\u00a0 op hun soldaten schieten, versterkten de anti-Belgische sfeer in Duitsland. Al v\u00f3\u00f3r de oorlog in de loopgraven verzandde, zocht Berlijn naar een middel om Belgi\u00eb ook na de oorlog onder Duitse invloed te houden, ook indien Duitsland zich terugtrok. Dat was de Flamenpolitik\u00a0 (zie ons artikel).<\/p>\n

Om Belgi\u00eb te ontwrichten, zelfs politiek te vernietigen, diende de \u201cVlaamse\u201d beweging ingeschakeld te worden. Nochtans was deze beweging v\u00f3\u00f3r de oorlog nooit anti-Belgisch (integendeel). Het duurde dan ook anderhalf jaar eer een klein deel van de \u201cVlaamse\u201d beweging \u2013 de zogenaamde \u201cactivisten\u201d\u00a0 (in tegenstelling tot de gematigde flaminganten of \u201cpassivisten\u201d) \u2013 in min of meerdere mate van Belgi\u00eb losgemaakt werd. Deze beweging was een eerder zielig verlengstuk van de Duitse bezettingspolitiek. Zoals Prof. Em. Lode Wils het verwoordde: \u201cHet woord marionettenbeweging is niet fraai. Men kan voorstellen het uit onze woordenschat te schrappen. Maar indien er ooit en ergens marionettenbewegingen hebben bestaan, dan was het activisme daar zeker bij, zowel in zijn oorsprong als in zijn verdere evolutie<\/em>\u201d (L. WILS, Flamenpolitik en aktivisme, Leuven, 1974, p. 259).<\/p>\n

Maar ook al konden de Duitsers de Belgen niet verdelen en zelfs de Nederlandstalige Belgen niet tegen elkaar opzetten \u2013 na de oorlog spuwden die de flamingantische collaborateurs uit, volgens de Vlaams-nationalistische historicus Hendrik Elias uit (H.J. ELIAS, Vijfentwintig Jaar Vlaamse Beweging<\/em>, I, Antwerpen, 1969, p. 178) \u2013, toch hadden ze na vier jaar noeste strijd een barst(je) binnen de \u201cVlaamse\u201d beweging veroorzaakt. Die was nu gesplitst in een loyaal Belgisch-unitair deel en een federalistisch, of zelfs separatistisch deel.\u00a0 Om verschillende redenen zou die tweespalt nooit meer verdwijnen en naar gelang de \u201cgematigde\u201d flaminganten \u2013 inclusief het federalistische deel \u2013 na de oorlog de bovenhand kregen in de Belgische (unitaire) politiek, bleef er voor de \u201cVlaamse\u201d beweging niet veel meer over dan te streven naar de vernietiging van de Belgische staat.<\/p>\n

Kortom, de grootste betekenis van de Eerste Wereldoorlog voor Belgi\u00eb ligt niet op economisch of op sociaal gebied, maar wel op politiek vlak. Als ons land geen verzet tegen de Duitse invaller had geboden, zoals bijvoorbeeld Denemarken in 1940, dan was de geschiedenis een andere richting ingeslagen. Sinds dan is Belgi\u00eb door de anti-Belgische ideologie van een buitenlandse agressor getekend, net zoals in de 19de eeuw de hogere klassen in Belgi\u00eb het Frans als voertaal aannamen, daar waar ze vroeger meestal de streektaal hanteerden.<\/p>\n

\"E_0001078740\"<\/a>In de door de gemeenschappen gesubsidieerde media zal u hier uiteraard niets of zeer weinig over vernemen. Hoewel liberalen er geen probleem mee hebben om toe te geven dat hun ideologie teruggaat op de Franse Revolutie (1789) of marxisten aanvaarden dat zij schatplichtig zijn aan het werk van Marx en Engels zal geen enkele Vlaams-nationalist toegeven dat zijn ideologie door de Duitse overheid werd ingevoerd. Integendeel, de hedendaagse \u201cVlaams\u201d-nationalisten, de geestelijke en ideologische erfgenamen van de activistische collaboratie, en in de eerste plaats de \u201cVlaamse\u201d regering, hebben de Noord- en West-Belgische herdenkingen rond de Eerste Wereldoorlog gekaapt onder het voorwendsel dat de oorlog enkel een militaire en menselijke verschrikking was en dat de flaminganten aan het front dapper tegen de indringer hebben gestreden zonder te vermelden dat een deel ervan net met diezelfde indringer actief samengewerkt heeft.<\/p>\n

De gebeurtenissen van die fatale augustusmaand tekenen het leven van iedere Belg tot op heden. Men kan zich afvragen waar een unitair Belgi\u00eb zonder eerste wereldoorlog en dus zonder politiek-communautaire en nationalistische twisten vandaag had gestaan… Ongetwijfeld zou Belgi\u00eb dan even welvarend zijn geweest als Zwitserland vandaag.<\/strong><\/p>\n

\"400px-World_War_1_Headlines_R01\"<\/a>LE NATIONALISME\u00a0“FLAMAND” EST NE DURANT LA PREMIERE GUERRE MONDIALE<\/strong><\/p>\n

Le 4 ao\u00fbt 1914, l\u2019arm\u00e9e allemande envahissait la Belgique neutre. Pendant quatre ans, notre pays fut ravag\u00e9 par la guerre et par une occupation brutale. Qui plus est, l’occupant allemand incitait un petit groupe de flamingants radicaux \u00e0 collaborer ouvertement ou en cachette avec lui. Les cons\u00e9quences d\u00e9sastreuses de\u00a0 ce nationalisme \u201cflamand\u201d naissant sont visibles jusqu\u2019\u00e0 l\u2019heure actuelle tant dans la politique que dans la structure \u00e9tatique belges. \u00a0<\/strong><\/p>\n

D\u00e9roulement du d\u00e9but de la guerre<\/span><\/p>\n

L\u2019assassinat de l\u2019archiduc de l\u2019Empire austro-hongrois, Franz Ferdinand, par un nationaliste serbe le 28 juin \u00e0 Sarajevo (voir notre article) a men\u00e9 \u00e0 une escalade d\u2019un conflit europ\u00e9en, qui existait en germe depuis plusieurs ann\u00e9es. Le 5 juillet 1914, l\u2019Allemagne apporta son soutien inconditionnel \u00e0 l\u2019Autriche-Hongrie dans sa lutte contre la Serbie, un alli\u00e9 de la Russie. Le 28 juillet, l\u2019Autriche-Hongrie d\u00e9clara la guerre \u00e0 la Serbie, ce qui a motiv\u00e9 la Russie \u00e0 proc\u00e9der \u00e0 la mobilisation g\u00e9n\u00e9rale. Le 1er ao\u00fbt, l\u2019Allemagne d\u00e9clara la guerre \u00e0 la Russie. Un jour plus tard, l\u2019Empire envahit le Grand-Duch\u00e9 de Luxembourg.<\/p>\n

Ainsi, le plan que l\u2019Allemagne avait con\u00e7u dans les ann\u00e9es 1890 fut mis \u00e0 ex\u00e9cution. D\u2019abord, la France serait \u00e9cras\u00e9e lors d\u2019une courte campagne pour ensuite\u00a0 d\u00e9placer toute l\u2019arm\u00e9e vers l\u2019Est. Dans un mouvement de faucille, l\u2019arm\u00e9e fran\u00e7aise serait encercl\u00e9e. Pour cela, il fut toutefois n\u00e9cessaire de violer la neutralit\u00e9 belge (et luxembourgeoise). Une avance limit\u00e9e \u00e0 la fronti\u00e8re fran\u00e7aise aurait rendu une grande manoeuvre impossible et, de plus, cette fronti\u00e8re \u00e9tait tr\u00e8s fortifi\u00e9e.<\/p>\n

Le 2 ao\u00fbt, la Belgique re\u00e7ut un ultimatum des Allemands exigeant un libre passage \u00e0 travers notre pays. L\u2019Empire affirmait que les Fran\u00e7ais \u00e9taient en marche vers la Meuse, ce qui n\u2019\u00e9tait pas exact. Si la Belgique gardait la neutralit\u00e9, selon l’Allemagne, notre pays ne serait pas consid\u00e9r\u00e9 comme un ennemi et apr\u00e8s la guerre, l\u2019int\u00e9grit\u00e9 et l\u2019ind\u00e9pendance de notre territoire seraient garanties. Mais si la Belgique s’opposait au passage, ne f\u00fbt-ce qu\u2019en d\u00e9truisant de l\u2019infrastructure, l\u2019Allemagne traiterait notre pays comme un ennemi. Le gouvernement belge refusa et le 4 ao\u00fbt, l\u2019Allemagne envahit la Belgique contraignant la Grande-Bretagne, comme garante de la neutralit\u00e9 belge, \u00e0 aider la Belgique militairement.<\/p>\n

Le Trait\u00e9 de Londres (1839), qui garantissait l\u2019ind\u00e9pendance d\u00e9finitive de notre pays<\/span>, stipulait en effet que la Belgique devait garder sa neutralit\u00e9 \u00e0 perp\u00e9tuit\u00e9. <\/span>Celle-ci fut garantie par les grandes puissances : le Royaume Uni, l\u2019Autriche, la Russie, la France et la Prusse (dont l\u2019Allemagne \u00e9tait \u00e0 partir de 1871 son ayant droit). C\u2019est pourquoi la violation de notre neutralit\u00e9 par l\u2019Empire fut manifestement en contradiction avec le droit international. <\/span>Elle \u00e9tait le motif direct pour que le Royaume Unie intervienne dans le conflit continental<\/span>. Seulement pour la possession de la Belgique \u00e9conomiquement prosp\u00e8re avec son r\u00e9seau de chemins de fer excellent, ses ports<\/span> int\u00e9rieurs et maritimes, charbons et ses possessions coloniales la guerre dans l\u2019Ouest continuerait durant quatre ann\u00e9e<\/span>s.\u00a0<\/span><\/p>\n

Contre toute attente<\/span>, l\u2019arm\u00e9e belge r\u00e9sistait de fa\u00e7on pers\u00e9v\u00e9rante. <\/span>Les forteresses de Li\u00e8ge ont tenu h\u00e9ro\u00efquement jusqu\u2019au 16 aout 1914 et pendant plusieurs batailles l\u2019arm\u00e9e belge se distinguait par un courage exceptionnel contre une supr\u00e9matie \u00e9norme. Ce n\u2019est que le 20 ao\u00fbt que Bruxelles fut occup\u00e9e. <\/span>Anvers <\/span>fut prise le 10 octobre<\/span> apr\u00e8s un long si\u00e8ge, Gand 2 jours plus tard. C\u2019est <\/span>entre autres par cette r\u00e9sistance que l\u2019avance de l\u2019arm\u00e9e allemande vers Paris fut arr\u00eat\u00e9e. Apr\u00e8s que le deuxi\u00e8me ultimatum allemand du 7 ao\u00fbt, appelant la Belgique \u00e0 un cessez-le-feu, <\/span>fut rejet\u00e9 par le Roi et le gouvernement, le passage allemand se transformait en une action punitive, avec des milliers de morts civiles, <\/span>notamment \u00e0 Vis\u00e9, <\/span>Dinant, Aarschot et Louvain.\u00a0<\/span><\/p>\n

En automne, les arm\u00e9es belges, fran\u00e7aises et britanniques ont arr\u00eat\u00e9 \u00a0l\u2019arm\u00e9e allemande \u00e0\u00a0 l\u2019Yser en Flandre Occidentale. <\/span>La Belgique\u00a0<\/span>libre se confinait durant quatre ann\u00e9es au \u201cWesthoek\u201d et le Roi Albert I<\/span>er, le chef de l\u2019arm\u00e9e<\/span>,\u00a0 \u00e9tablissait son quartier g\u00e9n\u00e9ral \u00e0 La Panne, proche de la fronti\u00e8re fran\u00e7aise.\u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

Flamenpolitik<\/em> et activisme <\/span><\/p>\n

L\u2019intention initiale allemande fut de transformer la Belgique en une esp\u00e8ce d\u2019Etat fantoche, probablement avec le Roi comme chef d\u2019Etat. Cependant, d\u00e9j\u00e0 durant les premiers jours de la guerre, l\u2019attitude allemande \u00e9voluait dans une direction antibelge. La cause directe en \u00e9tait le comportement diplomatique rigide de la Belgique qui refusait un cessez-le-feu. Le comportement h\u00e9ro\u00efque de l\u2019arm\u00e9e belge ainsi que le mensonge allemand comme quoi des civils belges (\u201cfrancs-tireurs<\/em>\u201d)\u00a0 tireraient sur leurs soldats, renfor\u00e7aient l\u2019atmosph\u00e8re antibelge en Allemagne. D\u00e9j\u00e0 avant l\u2019enlisement de la guerre dans les tranch\u00e9es, Berlin cherchait un moyen pour garder la Belgique \u00e9galement dans sa sph\u00e8re d\u2019influence apr\u00e8s la guerre et m\u00eame si l\u2019Allemagne se retirait. Cette politique \u00e9tait la Flamenpolitik<\/em> (voir notre article).<\/p>\n

Pour disloquer, voire d\u00e9truire la Belgique politiquement il fallait faire usage du mouvement \u201cflamand\u201d. N\u00e9anmoins, ce mouvement ne fut jamais anti-belge avant la guerre (au contraire). C\u2019est pourquoi il fallait une ann\u00e9e et demie pour d\u00e9tacher dans une certaine mesure de la Belgique une petite partie du mouvement \u201cflamand\u201d, les soi-disant \u201cactivistes\u201d en opposition avec les flamingants mod\u00e9r\u00e9s, les \u201cpassivistes\u201d. Ce mouvement \u201cactiviste\u201d fut un prolongement plut\u00f4t path\u00e9tique de la politique d\u2019occupation allemande. Le Prof. \u00e9m. Lode Wils le formulait ainsi: \u201cLe nom de \u2018mouvement de marionnettes\u2019 n\u2019est pas flatteur. On peut proposer de le rayer de notre vocabulaire. Mais s\u2019il y a eu jamais et quelque part des mouvements de marionnettes, l\u2019activisme en faisait certainement partie, tant dans ses origines que dans son \u00e9volution ult\u00e9rieure<\/em>\u201d (L. WILS, Flamenpolitik en aktivisme<\/em>, Louvain, 1974, p. 259).<\/p>\n

\"borms_afb_25b\"<\/a>Mais m\u00eame si finalement les Allemands n\u2019ont pas r\u00e9ussi \u00e0 diviser les Belges, ni m\u00eame \u00e0 semer la discorde entre les Belges n\u00e9erlandophones \u2013 ces derniers, selon l\u2019historien flamingant Hendrik Elias, crachaient sur les collaborateurs flamingants apr\u00e8s la guerre (H.J. ELIAS, Vijfentwintig Jaar Vlaamse Beweging<\/em>, I, Anvers, 1969, p. 178) \u2013, ils avaient malgr\u00e9 tout, apr\u00e8s un combat f\u00e9roce de quatre ann\u00e9es, caus\u00e9\u00a0 une (petite) fracture au sein du mouvement \u201cflamand\u201d. Celui-ci se trouvait d\u00e9sormais divis\u00e9 en une partie loyale \u00e0 la Belgique unitaire et une partie f\u00e9d\u00e9raliste, voire s\u00e9paratiste. Pour diff\u00e9rentes raisons, cette division ne dispara\u00eetrait plus et au fur et \u00e0 mesure que les flamingants \u201cmod\u00e9r\u00e9s\u201d \u2013 y compris la partie f\u00e9d\u00e9raliste \u2013 prenaient le dessus dans la politique belge (unitaire), le mouvement \u201cflamand\u201d n\u2019avait plus d\u2019autre choix que de militer activement pour la destruction de l\u2019Etat belge.<\/p>\n

Bref, la plus grande signification de la Premi\u00e8re Guerre Mondiale pour la Belgique ne se situe pas au niveau \u00e9conomique ou social, mais au niveau politique. Si notre pays n\u2019avait pas r\u00e9sist\u00e9 \u00e0 l\u2019envahisseur allemand, comme par exemple le Danemark en 1940, l\u2019Histoire aurait pris un autre cours. Depuis lors, la Belgique est\u00a0 marqu\u00e9e par une id\u00e9ologie anti-belge provenant d\u2019un agresseur ext\u00e9rieur, tout comme au 19i\u00e8me si\u00e8cle la bourgeoisie belge adoptait la langue fran\u00e7aise comme langue v\u00e9hiculaire tandis qu\u2019elle utilisait son dialecte local auparavant.<\/p>\n

Les m\u00e9dias subventionn\u00e9s par les communaut\u00e9s ne vous en diront rien ou pas grand chose. Quoique les lib\u00e9raux ne voient pas d\u2019inconv\u00e9nient \u00e0 avouer que leur id\u00e9ologie remonte \u00e0 la R\u00e9volution fran\u00e7aise (1789) ou que les marxistes acceptent que leur point de vue trouve son origine dans l\u2019oeuvre de Marx et d\u2019Engels, aucun nationaliste flamand n\u2019avouera que son id\u00e9ologie a \u00e9t\u00e9 import\u00e9e par l\u2019autorit\u00e9 allemande. Au contraire, les nationalistes \u201cflamands\u201d contemporains, qui sont les h\u00e9ritiers spirituels et id\u00e9ologiques de la collaboration activiste, et en premier lieu le gouvernement \u201cflamand\u201d, se sont accapar\u00e9s des comm\u00e9morations qui ont lieu dans le Nord et dans l\u2019Ouest de la Belgique en pr\u00e9textant que la guerre fut seulement une horreur militaire et humaine et que les flamingants se sont battus vaillamment contre l\u2019envahisseur passant sous silence le fait qu\u2019une partie des flamingants ait activement collabor\u00e9 avec ce m\u00eame envahisseur.<\/p>\n

Les \u00e9v\u00e9nements de ce mois d\u2019ao\u00fbt catastrophique marquent la vie de chaque belge jusqu\u2019\u00e0 l\u2019heure actuelle. On peut se demander quelle aurait \u00e9t\u00e9 la situation de la Belgique unitaire sans Premi\u00e8re Guerre Mondiale et donc sans querelles politico-communautaires et nationalistes\u2026 Sans doute, la Belgique aurait \u00e9t\u00e9 aussi prosp\u00e8re que la Suisse aujourd\u2019hui.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op 4 augustus 1914 viel het Duitse leger het neutrale Belgi\u00eb binnen. Vier jaar lang zou ons land door de oorlog en door een brutale bezetting geteisterd worden. Bovendien zette de Duitse bezetter een klein groepje radicale flaminganten aan tot openlijke of heimelijke collaboratie. De nefaste gevolgen van dit ontluikende \u201cVlaams\u201d-nationalisme zijn tot op vandaag zichtbaar in de Belgische politiek en de Belgische staatsstructuur.<\/p>\n

Le 4 ao\u00fbt 1914, l\u2019arm\u00e9e allemande envahissait la Belgique neutre. Pendant quatre ans, notre pays fut ravag\u00e9 par la guerre et par une occupation brutale. Qui plus est, l’occupant allemand incitait un petit groupe de flamingants radicaux \u00e0 collaborer ouvertement ou en cachette avec lui. Les cons\u00e9quences d\u00e9sastreuses de ce nationalisme \u201cflamand\u201d naissant sont visibles jusqu\u2019\u00e0 l\u2019heure actuelle tant dans la politique que dans la structure \u00e9tatique belges. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[7,5],"tags":[],"class_list":["post-9064","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-history","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-2mc","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9064","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9064"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9064\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11340,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9064\/revisions\/11340"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9064"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9064"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9064"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}