{"id":7544,"date":"2013-09-22T16:59:41","date_gmt":"2013-09-22T14:59:41","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=7544"},"modified":"2016-11-15T12:24:15","modified_gmt":"2016-11-15T11:24:15","slug":"dehaene-grand-homme-detat-dehaene-een-groot-staatsman","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=7544","title":{"rendered":"DEHAENE: UN GRAND HOMME D\u2019ETAT? – DEHAENE: EEN GROOT STAATSMAN ?"},"content":{"rendered":"

DEHAENE: UN GRAND HOMME D\u2019ETAT?<\/strong><\/p>\n

Maintenant que la carri\u00e8re politique de Jean-Luc Dehaene (CD&V) a pris fin, il est int\u00e9ressant de dresser le bilan de ses \u201cr\u00e9alisations\u201d.<\/strong><\/p>\n

La carri\u00e8re politique de Dehaene a commenc\u00e9 pendant les ann\u00e9es 1970. En 1981 \u2013 quelques mois apr\u00e8s la catastrophique deuxi\u00e8me \u201cr\u00e9forme\u201d de l\u2019Etat antibelge \u2013 il devint pour la premi\u00e8re fois ministre dans le gouvernement belge. Huit ans plus tard, pendant l\u2019\u00e9t\u00e9 de 1987, la Belgique se trouve dans une impasse politique caus\u00e9e par le s\u00e9paratiste wallingant Jos\u00e9 Happart. Celui-ci \u00e9tait devenu bourgmestre de la commune de Fourons situ\u00e9e sur la fronti\u00e8re linguistique. Il refusa de fa\u00e7on ostentatoire de parler le n\u00e9erlandais. Ce comportement provoqua une r\u00e9action flamingante aussi extr\u00e9miste.<\/p>\n

C\u2019\u00e9tait Dehaene qui \u2013 tout en profitant des circonstances \u2013 a \u00e9labor\u00e9, en collaboration avec l\u2019ancien membre de la Jeunesse Nationale Socialiste de \u201cFlandre\u201d Hugo Schiltz, entretemps devenu pr\u00e9sident de la Volksunie et Philippe Moureaux du PS la troisi\u00e8me r\u00e9forme de l\u2019Etat en un peu plus de cent jours. Cette r\u00e9forme ill\u00e9gale (voir notre texte) a de nouveau affaibli la Belgique unitaire et cet affaiblissement fut presque aussi important qu\u2019en 1980. Ainsi, les d\u00e9partements de l’Enseignement, des Travaux Publics (les ports, les a\u00e9roports, les routes nationales\u2026) et du Transport Public ont \u00e9t\u00e9 scind\u00e9s. Avec sa \u201cr\u00e9forme\u201d de l\u2019Etat, il a ouvert la voie au gouvernement Martens VIII.<\/p>\n

En 1992, Dehaene devint premier ministre. Son gouvernement r\u00e9forma la Belgique de nouveau. L\u2019Etat fut transform\u00e9 en une f\u00e9d\u00e9ration avec de larges comp\u00e9tences pour les communaut\u00e9s et r\u00e9gions. En m\u00eame temps, pendants les ann\u00e9es 90, il fallait mener une politique d\u2019assainissement budg\u00e9taire draconienne. Surtout \u00e0 cause du f\u00e9d\u00e9ralisme, dont le co\u00fbt est exorbitant, la dette publique \u00e9tait (et est toujours) tr\u00e8s \u00e9lev\u00e9e. A l\u2019\u00e9poque, cette situation posait probl\u00e8me pour l\u2019acc\u00e8s de la Belgique au libre march\u00e9 de l\u2019U.E..<\/p>\n

Pendant sept ans, Dehaene restait premier ministre. Quelques semaines avant les \u00e9lections l\u00e9gislatives de 1999 \u00e9clata la \u201ccrise de la dioxine\u201d. Des substances toxiques furent d\u00e9couvertes dans la cha\u00eene alimentaire. La r\u00e9action du gouvernement fut lente et maladroite.\u00a0 Par ce fait, le CVP subissait une tr\u00e8s lourde d\u00e9faite \u00e9lectorale. Pour la premi\u00e8re fois depuis des d\u00e9cennies, le parti ne participait plus au gouvernement. Cependant, le CVP s\u2019est radicalis\u00e9 dans un sens flamingant, d\u2019abord par le changement de son nom en CD&V, c\u2019est-\u00e0-dire \u00ab chr\u00e9tien-d\u00e9mocrate et flamand \u00bb et puis par l\u2019adoption du conf\u00e9d\u00e9ralisme (en r\u00e9alit\u00e9 le s\u00e9paratisme, voir notre texte<\/a>) dans son programme en 2001. Le parti s\u2019est radicalis\u00e9 encore davantage en 2004 en s\u2019alliant avec les extr\u00e9mistes et s\u00e9paratistes de la N-VA. Dehaene, qui entretemps avait disparu de la politique nationale \u00e9tait un ardent partisan de ce cartel qui a exist\u00e9 pendant 4 ans. A terme, la N-VA devint plus grande que son ancien partenaire, entra\u00eenant ainsi d\u2019\u00e9normes risques pour l\u2019unit\u00e9 de la Belgique que l\u2019on conna\u00eet aujourd\u2019hui.<\/p>\n

Dehaene a encore \u00e9t\u00e9 m\u00e9diateur royal entre le 5 juillet 2007 et le 15 juillet 2007. Fin novembre 2009, il fut charg\u00e9 du \u00ab dossier BHV \u00bb. Sa proposition fut radicale comme toujours : encore une grande r\u00e9forme de l\u2019Etat, la scission de la circonscription \u00e9lectorale de BHV et une limitation des pouvoirs royaux (notamment en ce qui concerne la pr\u00e9rogative royale de sanctionner et de promulguer des lois). Le plan \u00e9choua provoquant la chute du gouvernement Leterme II.<\/p>\n

Dehaene est souvent d\u00e9crit comme un \u201cplombier\u201d. Il n\u2019aurait pas eu de vision \u00e0 long terme et ses actions auraient t\u00e9moign\u00e9 d\u2019un grand pragmatisme. Le B.U.B. ne le pense pas. Dehaene pensait bien \u00e0 long terme et c\u2019est pourquoi il peut \u00eatre consid\u00e9r\u00e9 comme un grand homme d\u2019Etat, mais pas de l\u2019Etat belge\u2026 On le placerait mieux parmi les tra\u00eetres de la Belgique et les d\u00e9fenseurs de la maffia flamingante.<\/p>\n

Ses r\u00e9formes de l\u2019Etat de 1988 et de 1992-93 trouvent en effet leur place parmi les attaques les plus f\u00e9roces contre l\u2019unit\u00e9 de la Belgique. Jusqu\u2019\u00e0 l\u2019heure actuelle, uniquement les gouvernements Martens II et III ont fait pire, en proc\u00e9dant en 1980 \u00e0 la plus grande r\u00e9forme de l\u2019Etat anti-belge de tous les temps (notamment scission des m\u00e9dias, de l\u2019environnement, du sport, du tourisme, de l\u2019am\u00e9nagement du territoire, de l\u2019urbanisme, de la culture \u2026). Entretemps, le gouvernement Di Rupo Ier en en bonne voie pour s\u2019ajouter \u00e0 cette liste noire.<\/strong><\/p>\n

En conclusion, le B.U.B. ne consid\u00e8re Jean-Luc Dehaene pas du tout comme un sauveur de la nation, mais au contraire comme un de ses pires ennemis.<\/strong><\/p>\n

DEHAENE: EEN GROOT STAATSMAN ?<\/strong><\/p>\n

Jean-Luc Dehaene (CD&V) stopt met zijn actieve politieke loopbaan. Tijd voor een korte terugblik op zijn “verwezenlijkingen”.<\/strong><\/p>\n

De politieke carri\u00e8re van Dehaene begon in de jaren 1970. In 1981 \u2013 enkele maanden na de rampzalige en anti-Belgische tweede “staatshervorming” \u2013 werd hij voor het eerst minister in een Belgische regering. Acht jaar later, tijdens de zomer van 1987, verkeerde Belgi\u00eb in een politieke impasse. Die werd veroorzaakt door de wallingantische separatist Jos\u00e9 Happart, die burgemeester van de taalgrensgemeente Voeren was en die ostentatief weigerde Nederlands te spreken. Dit gedrag voedde de reactie van de even extremistische flaminganten die de kwestie aangrepen om Belgi\u00eb te ondermijnen.<\/p>\n

Het was Dehaene die samen met het voormalige lid van de Nationaal-Socialistische Jeugd ‘Vlaanderen’, Hugo Schiltz, die ondertussen voorzitter van de Volksunie geworden was en Philippe Moureaux van de\u00a0 PS op iets meer dan honderd dagen de derde staatshervorming in de steigers zette. Deze illegale staatshervorming (zie onze tekst) gaf in de feiten het unitaire Belgi\u00eb een nieuwe klap, die bijna even zwaar was als die van 1980. Zo werden de departementen onderwijs, openbare werken (havens, luchthavens, rijkswegen…) en openbaar vervoer volledig gesplitst. Dehaene effende met zijn “staatshervorming” het pad voor de regering Martens-VIII.<\/p>\n

In 1992 werd Dehaene zelf premier. Zijn regering hervormde Belgi\u00eb – alweer op een illegale wijze \u2013 tot een federale staat met vergaande bevoegdheden voor de gemeenschappen en de gewesten. Tegelijk diende men in de jaren 1990 een draconisch begrotingsbeleid te voeren. Vooral wegens het peperdure federalisme was (en is) de staatsschuld in Belgi\u00eb immers torenhoog, een situatie die toen een potentieel probleem vormde voor de toetreding van Belgi\u00eb tot de de vrije markt van de E.U..<\/p>\n

Zeven jaar lang zou Dehaene premier blijven. In brak enkele weken voor de wetgevende verkiezingen de “dioxine-crisis” uit. Giftige stoffen waren in de voedselketen terecht gekomenen de regering had daar zeer traag en slecht op gereageerd. Het leverde de CVP een catastrofale verkiezingsnederlaag op. Voor het eerst sinds decennia zat ze niet meer in de regering. Daardoor radicaliseerde de partij in Vlaams-nationalistische zin, eerst door een naamsverandering in CD&V, wat staat voor \u201cChristen-democratisch en Vlaams\u201d en het opnemen van het confederalisme (eigenlijk separatisme, zie onze tekst<\/a>) in haar programma in 2001. De partij radicaliseerde nog meer in 2004 door het aangaan van een kartel met de extremisten en separatisten van de N-VA. Dehaene, die ondertussen uit de nationale politiek verdwenen was, was overigens een vurig voorstander van dit kartel, dat vier jaar zou standhouden. Op termijn zou de N-VA electoraal groter worden dan haar voormalige partner, met alle risico’s voor de eenheid van Belgi\u00eb van dien.<\/p>\n

Tussen 5 juli en 15 juli 2007 was Dehaene nog koninklijk bemiddelaar. Eind november 2009 werd hij, in het kader van het dossier-BHV, benoemd tot koninklijk opdrachthouder. Zijn voorstel was weeral radicaal : opnieuw een grote staatshervorming, de splitsing van het kiesarrondissement BHV en het inperken van de koninklijke macht (m.n. het koninklijk voorrecht om wetten te bekrachtigen en uit te vaardigen). Het opzet mislukte, waarop de toenmalige regering \u2013 Leterme II \u2013 viel.<\/p>\n

Dehaene wordt door velen als een “loodgieter” omschreven. Hij zou geen lange-termijnvisie gehad hebben en slechts pragmatisch gehandeld hebben. De B.U.B. gelooft dit niet. Dehaene dacht weldegelijk op lange termijn en net daarom ook is hij zo’n groot staatsman, maar niet van de Belgische\u2026 Hij heeft meer zijn plaats tussen de verraders van Belgi\u00eb en de verdedigers van de flamingantische maffia.<\/p>\n

Zijn staatshervormingen van 1988 en van 1992-93 mogen inderdaad beschouwd worden als \u00e9\u00e9n van de grootste aanslagen op de eenheid van Belgi\u00eb. Tot nu toe deden alleen de regeringen Martens II en III nog slechter, door in 1980 de grootste anti-Belgische staatshervorming (o.a. splitsing van media, milieu, sport, toerisme, ruimtelijke ordening, stedenbouw, cultuur, … enz.) ooit door te voeren. Ondertussen is de regering Di Rupo I goed op weg om deze zwarte lijst te vervoegen. <\/strong>
\n\u00a0<\/strong>
\nVoor de B.U.B. kan Jean-Luc Dehaene dan ook helemaal niet als een redder van de natie beschouwd worden, maar wel als \u00e9\u00e9n van zijn belangrijkste vijanden.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Maintenant que la carri\u00e8re politique de Jean-Luc Dehaene (CD&V) a pris fin, il est int\u00e9ressant de dresser le bilan de ses \u201cr\u00e9alisations\u201d.<\/p>\n

Jean-Luc Dehaene (CD&V) stopt met zijn actieve politieke loopbaan. Tijd voor een korte terugblik op zijn “verwezenlijkingen”.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-7544","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-1XG","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7544","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7544"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7544\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10692,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7544\/revisions\/10692"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7544"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7544"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7544"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}