{"id":6534,"date":"2012-12-18T01:51:08","date_gmt":"2012-12-17T23:51:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=6534"},"modified":"2016-11-16T13:44:23","modified_gmt":"2016-11-16T12:44:23","slug":"accords-de-cooperation-le-federalisme-demontre-nouveau-sa-dangereuse-inutilite-samenwerkingsakkoorden-federalisme-bewijst-opnieuw-gevaarlijke-zinloosheid","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=6534","title":{"rendered":"\u00abACCORDS DE COOPERATION\u00bb: LE FEDERALISME DEMONTRE A NOUVEAU SA DANGEREUSE INUTILITE – \u201cSAMENWERKINGSAKKOORDEN\u201d: FEDERALISME BEWIJST OPNIEUW GEVAARLIJKE ZINLOOSHEID"},"content":{"rendered":"
\n

\u00abACCORDS DE COOPERATION\u00bb: LE FEDERALISME DEMONTRE A NOUVEAU SA DANGEREUSE INUTILITE<\/strong><\/p>\n<\/div>\n

Le 7 d\u00e9cembre 2012, les gouvernements <\/strong>surabondants que compte<\/strong> de notre pays ont conclu quelques accords de coop\u00e9ration \u00e0 Namur. Parmi les plus <\/strong>d\u00e9battus<\/strong>, il y a l’accord de coop\u00e9ration concernant la d\u00e9f\u00e9d\u00e9ralisation du Jardin botanique de Meise et\u00a0 l’accord culturel entre la communaut\u00e9 \u00ab flamande\u00a0\u00bb et \u00ab fran\u00e7aise\u00bb ou la “F\u00e9d\u00e9ration Wallonie-Bruxelles” comme l\u2019appelle depuis deux ans la particratie belge du <\/strong>s<\/strong>ud du pays, bien que le terme soit syst\u00e9matiquement exclu dans<\/strong> le discours de la presse du nord du pays<\/strong>.<\/strong> Les m\u00e9dias du r\u00e9gime font l’\u00e9loge de ces accords. Mais des accords de coop\u00e9ration sont-ils si positifs\u00a0?<\/strong><\/p>\n

1) L’attribution du Jardin Botanique de Meise<\/strong> \u00e0 la R\u00e9gion “flamande” r\u00e9sulte d\u2019une d\u00e9cision prise dans le cadre de la cinqui\u00e8me \u00ab\u00a0r\u00e9forme de l’Etat \u00bb (2001).\u00a0 La mise en \u0153uvre technique de cet accord tr\u00e8s compliqu\u00e9 fut confi\u00e9e aux gouvernements r\u00e9gionaux “flamand” et “francophone” mais des diff\u00e9rences d\u2019interpr\u00e9tation n\u2019en avaient pas permis l\u2019aboutissement. C\u2019est pourquoi ce dossier dut \u00eatre ren\u00e9goci\u00e9 dans le cadre de la formation du gouvernement de 2010-2011 et \u00eatre inclus dans la sixi\u00e8me r\u00e9forme de l\u2019Etat.\u00a0 Entretemps, le Jardin Botanique a d\u00e9p\u00e9ri pendant plus d\u2019une d\u00e9cennie.<\/p>\n

Le Jardin Botanique de Meise est devenu ainsi un symbole de la catastrophe du f\u00e9d\u00e9ralisme (voir notre texte de 2009 \u00e0 ce sujet<\/a>). Seules les serres seront de la comp\u00e9tence enti\u00e8re du gouvernement \u00abflamand\u00bb tandis que la biblioth\u00e8que et l’herbarium restent au niveau f\u00e9d\u00e9ral, mais seront pr\u00eat\u00e9s \u00e0 la communaut\u00e9 \u00ab\u00a0flamande\u00a0\u00bb.<\/p>\n

2) Fait int\u00e9ressant\u00a0: la communaut\u00e9 \u00ab\u00a0fran\u00e7aise\u00a0\u00bb\u00a0obtient deux repr\u00e9sentants au conseil d\u2019administration du Jardin Botanique de Meise, ce qui est une atteinte au principe de la territorialit\u00e9 des communaut\u00e9s belges. En soi, ce n\u2019est pas une mauvaise chose.<\/strong><\/p>\n

3) Contrairement \u00e0 ce qu\u2019on a pu lire partout dans les m\u00e9dias, la \u00ab\u00a0Flandre\u00a0\u00bb et la \u00ab\u00a0Wallonie\u00a0\u00bb (deux termes qui n\u2019existent pas dans la Constitution) n\u2019ont conclu aucun accord de coop\u00e9ration.<\/strong>\u00a0 Ces accords de coop\u00e9ration ont \u00e9t\u00e9 conclus entre les r\u00e9gions \u00ab\u00a0flamandes\u00a0\u00bb et \u00ab\u00a0wallonnes\u00a0\u00bb pour ce qui concerne la gestion du Jardin Botanique et entre les communaut\u00e9s \u00ab\u00a0flamande\u00a0\u00bb et \u00ab\u00a0fran\u00e7aise\u00a0\u00bb pour la coop\u00e9ration culturelle.<\/p>\n

4) Avant 1970, de tels accords n\u2019\u00e9taient pas n\u00e9cessaires parce que la Belgique \u00e9tait de iure<\/em> et de facto<\/em> un Etat unitaire.\u00a0 Le Jardin Botanique et la culture \u00e9taient des comp\u00e9tences nationales et cela a bien fonctionn\u00e9 pendant 140 ans.\u00a0 Par la suite, depuis 1970, par la scission des comp\u00e9tences culturelles, il devint juridiquement possible de conclure des accords culturels entre communaut\u00e9s \u00ab\u00a0flamande\u00a0\u00bb et \u00ab\u00a0fran\u00e7aise\u00a0\u00bb – car les communaut\u00e9s culturelles existaient d\u00e9j\u00e0 \u2013 et a fortiori depuis 1980, lorsque les communaut\u00e9s culturelles ont \u00e9t\u00e9 transform\u00e9es en \u00ab\u00a0communaut\u00e9s\u00a0\u00bb.\u00a0 Pourtant, cela a pris des d\u00e9cennies.\u00a0 Tout cela pour quelque chose qui peut \u00eatre parfaitement r\u00e9gl\u00e9 au niveau national, avec cette diff\u00e9rence notable\u00a0qu\u2019un accord entre communaut\u00e9s linguistiques peut \u00eatre conclu en une seule semaine au niveau national tandis qu\u2019au niveau des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es, cela dure une \u00e9ternit\u00e9.\u00a0<\/strong> L\u2019absence de tutelle nationale ou de coordination nationale met une fois de plus en \u00e9vidence un inconv\u00e9nient majeur du f\u00e9d\u00e9ralisme\u00a0: la perte de temps incroyable.<\/p>\n

5) M\u00eame si un accord culturel en soi n\u2019est pas mauvais \u2013 le secteur de la culture dans son ensemble est belge et probelge (ce qui incite \u00e0 se demander quand un minist\u00e8re belge de la culture verra enfin le jour) \u2013 celui-ci reste trop restreint.\u00a0 Ainsi, on r\u00e9v\u00e8le l\u2019impossibilit\u00e9 persistante\u00a0de cr\u00e9er des biblioth\u00e8ques, des \u00e9coles et des centres culturels de la communaut\u00e9 “fran\u00e7aise” dans le nord du pays et invers\u00e9ment de la communaut\u00e9 “flamande” dans le sud du pays.\u00a0<\/strong> Cette interdiction vaut aussi pour les communes \u00e0 facilit\u00e9s o\u00f9 parfois 80% de la population parlent une autre langue que la langue officielle de la r\u00e9gion linguistique.<\/p>\n

6) De plus, de tels accords de coop\u00e9ration dans un pays f\u00e9d\u00e9ral comme la Belgique o\u00f9 il n\u2019existe pas de hi\u00e9rarchie des normes, sapent l’Etat m\u00eame.\u00a0<\/strong> Aucun citoyen ne peut en effet directement ou indirectement (via le Parlement) sanctionner les d\u00e9cisions de ces conf\u00e9rences intergouvernementales.\u00a0 Ces organes de consultation, ne peuvent pas \u2013 contrairement aux gouvernements –\u00a0 \u00eatre renvers\u00e9s\u00a0: ils pr\u00e9sentent le caract\u00e8re d\u2019une conf\u00e9rence diplomatique. Leurs d\u00e9cisions sont \u00e0 prendre ou \u00e0 laisser et ne sont pas modifiables. Seule une r\u00e9siliation unilat\u00e9rale ou la ren\u00e9gociation peut apporter des modifications \u00e0 ces accords.<\/p>\n

Les accords de coop\u00e9ration sans contr\u00f4le f\u00e9d\u00e9ral forment un m\u00e9canisme conf\u00e9d\u00e9ral.<\/strong> L’int\u00e9r\u00eat g\u00e9n\u00e9ral est en effet subordonn\u00e9 aux caprices des gouvernements des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es. Le r\u00e9sultat – un accord de coop\u00e9ration (unilat\u00e9ralement r\u00e9vocable) \u2013 est consid\u00e9r\u00e9 comme positif par les m\u00e9dias et les \u00ab\u00a0\u00e9ditorialistes\u00a0\u00bb, ce qui rend le tout encore plus dangereux. Quiconque trouve que les accords de coop\u00e9ration entre une \u00abFlandre\u00bb et une \u00abWallonie\u00bb constituent une avanc\u00e9e reconna\u00eet implicitement qu’il est pr\u00e9f\u00e9rable que ces entit\u00e9s se comportent les unes envers les autres en tant qu’Etats ind\u00e9pendants, tels que la France et l’Espagne aujourd’hui.<\/p>\n

Le \u00abf\u00e9d\u00e9ralisme de coop\u00e9ration\u00bb ouvre ainsi la voie au s\u00e9paratisme, ce que 80% des Belges ne souhaitent pas.<\/strong><\/p>\n

<\/div>\n
\n
\n

 <\/p>\n

\n

\u201cSAMENWERKINGSAKKOORDEN\u201d: FEDERALISME BEWIJST OPNIEUW GEVAARLIJKE ZINLOOSHEID <\/strong><\/p>\n<\/div>\n

Op 7 december 2012 sloten enkele regeringen die ons land \u201crijk\u201d is een aantal samenwerkingsakkoorden in Namen. De meest besproken daarvan zijn het samenwerkingsakkoord m.b.t. de defederalisering van de Plantentuin van Meise en het culturele akkoord tussen de \u201cVlaamse\u201d en de \u201cFranse\u201d gemeenschap of de \u201cfederatie Walloni\u00eb-Brussel\u201d zoals de Zuid-Belgische particratie deze laatste sinds twee jaar noemt hoewel de term systematisch geweerd wordt in de Noord-Belgische media. De regimemedia in noord en zuid juichten deze akkoorden toe als een goede zaak. Maar zijn samenwerkingsakkoorden wel zo positief?<\/strong><\/p>\n

1) De toewijzing van de Plantentuin van Meise<\/strong> aan het \u201cVlaams\u201d gewest is een beslissing die in het kader van de vijfde \u201cstaatshervorming\u201d (2001) werd genomen. Daarna werd de technische uitwerking ervan toevertrouwd aan de \u201cVlaamse\u201d en \u201cWaalse\u201d gewestregering, maar die kwamen, omwille van interpretatieverschillen, niet tot uitvoering van hun\u00a0zeer ingewikkeld akkoord. Daarom werd de overheveling ervan tijdens de federale regeringsvorming van 2010-11 opnieuw onderhandeld en opgenomen in de\u00a0 \u201czesde staatshervorming\u201d. Ondertussen verkommerde de Plantentuin gedurende meer dan een decennium.<\/p>\n

De Plantentuin van Meise werd zo een symbool van de federalistische ramp (zie onze tekst uit 2009 hieromtrent<\/a>). Enkel de serres worden een volledige bevoegdheid van de \u201cVlaamse\u201d regering. De bibliotheek en het herbarium blijven federaal, maar worden in bruikleen gegeven.<\/p>\n

2) Interessant is wel dat de \u201cFranse\u201d gemeenschap in de raad van bestuur van de Plantentuin van Meise twee afgevaardigden krijgt, hetgeen het territorialiteitsbeginsel van de Belgische \u201cgemeenschappen\u201d aantast, wat op zich al bij al geen slechte zaak is.<\/strong><\/p>\n

3) In tegenstelling tot wat men overal in de media kon lezen hebben \u201cVlaanderen\u201d en \u201cWalloni\u00eb\u201d (twee termen die niet eens in de grondwet staan) geen enkel samenwerkingsakkoord gesloten.<\/strong> De samenwerkingsakkoorden werden gesloten door het \u201cVlaams\u201d en het \u201cWaals\u201d gewest voor wat de Plantentuin betreft en tussen de \u201cVlaamse\u201d en de \u201cFranse\u201d gemeenschap voor wat het culturele akkoord betreft.<\/p>\n

4) V\u00f3\u00f3r 1970 waren zulke akkoorden niet nodig omdat Belgi\u00eb de iure<\/em> en de facto<\/em> een unitaire staat was. De plantentuin en de cultuur waren gewoon nationaal en dat heeft 140 jaar goed gewerkt. Anderzijds kon het culturele akkoord tussen de \u201cVlaamse\u201d en de \u201cFranse\u201d gemeenschap reeds in 1970 worden gesloten \u2013 want zolang bestaan de cultuurgemeenschappen al \u2013 of in 1980 toen de cultuurgemeenschappen werden omgevormd tot \u201cgemeenschappen\u201d. Maar het duurde decennia. En dat alles voor iets wat perfect op nationaal niveau kan geregeld worden, met dat verschil dat een akkoord tussen taalgemeenschappen daar op \u00e9\u00e9n week kan worden gesloten i.p.v na een eeuwigheid wachten.<\/strong> Het gebrek aan nationale voogdij of nationale co\u00f6rdinatie zet hier nogmaals een heel belangrijk nadeel van het federalisme in de verf: het tijdverspillend karakter ervan.<\/p>\n

5) Hoewel een cultureel akkoord op zich niet slecht is \u2013 de hele cultuursector is immers Belgisch en Belgischgezind (waardoor men zich overigens kan afvragen wanneer men eindelijk opnieuw een Belgisch ministerie van cultuur gaat heroprichten) \u2013 schiet dit akkoord toch tekort. Zo zal de \u201cFranse\u201d gemeenschap in het noorden van Belgi\u00eb \u2013 en omgekeerd de \u201cVlaamse\u201d gemeenschap in het zuiden \u2013 nog steeds niet in staat zijn om bibliotheken, scholen en culturele centra op te richten.<\/strong> Dit geldt zelfs voor faciliteitengemeenten waar soms 80% van de inwoners een andere taal spreekt dan die van het offici\u00eble taalgebied.<\/p>\n

6) Meer ten gronde ondergraven samenwerkingsakkoorden in een federaal land zonder normenhi\u00ebrarchie zoals Belgi\u00eb de staat zelf.<\/strong> Geen enkele burger kan immers rechtstreeks of onrechtstreeks (via een parlement) de besluiten van intergouvernementele conferenties afstraffen. De overlegorganen kunnen \u2013 i.t.t. regeringen \u2013 niet ten val worden gebracht: ze hebben het karakter van een diplomatieke conferentie. Hun beslissingen zijn te nemen of te laten en derhalve niet amendeerbaar. Alleen een eenzijdige opzegging of een nieuwe onderhandeling kan wijzigingen aan die akkoorden aanbrengen.<\/p>\n

Samenwerkingsakkoorden zonder federale controle vormen dan ook een confederaal mechanisme.<\/strong> Het algemeen belang wordt immers ondergeschikt gemaakt aan de grillen van de regeringen van deelstaten. Het resultaat \u2013 een (eenzijdig opzegbaar) samenwerkingsakkoord \u2013 wordt door de media en de zogenaamde \u201copiniemakers\u201d als positief beschouwd, wat alles des te gevaarlijker maakt. Wie samenwerkingsakkoorden tussen een \u201cVlaanderen\u201d en een \u201cWalloni\u00eb\u201d\u00a0 immers goed vindt, erkent impliciet dat het beter is dat deze entiteiten zich t.o.v. elkaar gedragen als onafhankelijke staten, zoals bv. Frankrijk en Spanje vandaag.<\/p>\n

Het \u201csamenwerkingsfederalisme\u201d plaveit dus de weg voor het separatisme, dat 80% van de Belgen niet willen.<\/strong><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Les accords de coop\u00e9ration sans contr\u00f4le f\u00e9d\u00e9ral forment un m\u00e9canisme conf\u00e9d\u00e9ral. L’int\u00e9r\u00eat g\u00e9n\u00e9ral est en effet subordonn\u00e9 aux caprices des gouvernements des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es. Le r\u00e9sultat – un accord de coop\u00e9ration (unilat\u00e9ralement r\u00e9vocable) \u2013 est consid\u00e9r\u00e9 comme positif par les m\u00e9dias et les \u00ab \u00e9ditorialistes \u00bb, ce qui rend le tout encore plus dangereux. Quiconque trouve que les accords de coop\u00e9ration entre une \u00abFlandre\u00bb et une \u00abWallonie\u00bb constituent une avanc\u00e9e reconna\u00eet implicitement qu’il est pr\u00e9f\u00e9rable que ces entit\u00e9s se comportent les unes envers les autres en tant qu’Etats ind\u00e9pendants, tels que la France et l’Espagne aujourd’hui.<\/p>\n

Samenwerkingsakkoorden zonder federale controle vormen dan ook een confederaal mechanisme. Het algemeen belang wordt immers ondergeschikt gemaakt aan de grillen van de regeringen van deelstaten. Het resultaat \u2013 een (eenzijdig opzegbaar) samenwerkingsakkoord \u2013 wordt door de media en de zogenaamde \u201copiniemakers\u201d als positief beschouwd, wat alles des te gevaarlijker maakt. Wie samenwerkingsakkoorden tussen een \u201cVlaanderen\u201d en een \u201cWalloni\u00eb\u201d immers goed vindt, erkent impliciet dat het beter is dat deze entiteiten zich t.o.v. elkaar gedragen als onafhankelijke staten, zoals bv. Frankrijk en Spanje vandaag. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-6534","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-news0"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-1Ho","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6534","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6534"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6534\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10955,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6534\/revisions\/10955"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6534"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6534"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6534"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}