{"id":6087,"date":"2012-08-20T19:20:05","date_gmt":"2012-08-20T17:20:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=6087"},"modified":"2016-11-16T13:01:35","modified_gmt":"2016-11-16T12:01:35","slug":"jules-destree-wallingant-gefrustreerd-jules-destree-wallingant-ou-frustre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=6087","title":{"rendered":"LA VERITE SUR JULES DESTREE – DE WAARHEID OVER JULES DESTREE"},"content":{"rendered":"
\"Jules<\/a>
Jules Destr\u00e9e (1863-1936) (bron foto onbekend – source photo inconnue)<\/figcaption><\/figure>\n

JULES DESTREE:\u00a0WALLINGANT OF GEFRUSTREERD\u00a0?<\/strong><\/p>\n

Op 15 augustus 2012 was het honderd jaar geleden dat de Henegouwse politicus Jules Destr\u00e9e een brief schreef aan de Koning der Belgen, Albert I, waarin hij zei dat er geen Belgen meer waren, maar enkel nog zogenaamde “Vlamingen” en “Walen”. De \u201cWaalse\u201d beweging beschouwt hem als een held, maar eigenlijk was hij een ordinaire racist en was zijn federalistisch gedachtegoed een vloek voor de Belgische maatschappij.<\/strong><\/p>\n

Op 12 juni 1912 behaalde de katholieke partij in Belgi\u00eb een verpletterende verkiezingsoverwinning (51% van de stemmen).\u00a0Op dat moment was die partij al 28 jaar ( ! ) onafgebroken en alleen aan de macht. Tijdens die periode werden er belangrijke vooruitgangen geboekt in de taalwetgeving, met als hoogtepunt de gelijkheidswet van 1898 die de juridische gelijkwaardigheid van de Nederlandse en Franse wet- en Koninklijke besluitteksten vastlegde. Tussen 1884 en 1902 was er in alle opeenvolgende kabinetten samen slechts \u00e9\u00e9n minister uit de Franstalige provincies van Belgi\u00eb. Deze feiten frustreerden de \u201cWaalse\u201d\u00a0beweging, die het had over de \u00ab\u00a0Belgisch-Vlaamse staat \u00bb.\u00a0Die beweging was in de jaren 1880 niet in het zogenaamde \u201cWalloni\u00eb\u201d opgericht, maar wel in het noorden van Belgi\u00eb\u00a0(onder andere in Gent)\u00a0als een Franstalige strijdbeweging tegen de taalwetgeving.\u00a0Eind 19de eeuw\u00a0hadden sommige wallinganten zeer sporadisch gedreigd met een splitsing van Belgi\u00eb indien aan het tweetalig karakter van het noorden van Belgi\u00eb zou geraakt worden, maar dat was veeleer bluf.<\/p>\n

\"Tweetalige<\/a>
Tweetalige muntstukken: \u00e9\u00e9n van de voorbeelden van de opmerkelijke vooruitgang op het vlak van de taalwetgeving – Les pi\u00e8ces de monnaie bilingues: un exemple du progr\u00e8s remarquable sur le plan de la l\u00e9gislation linguistique<\/figcaption><\/figure>\n

Al op de verkiezingsavond van 1912 schoof de Henegouwse socialist, Jules Destr\u00e9e, de schuld voor het slechte resultaat in de schoenen van de zogenaamde \u201cVlamingen\u201d. Die stemden immers, zo Destr\u00e9e,voor het merendeel katholiek. In het unitaire Belgi\u00eb hadden de socialisten volgens Destr\u00e9e geen kans en daarom pleitte hij voor de \u201cbestuurlijke scheiding\u201d (wat we vandaag federalisme zouden noemen).\u00a0Zijn motieven waren enerzijds dus partijpolitiek van aard, maar anderzijds ook ingegeven door een racistische ideologie, namelijk het scheiden van Noord- en Zuid-Belgen omdat ze \u201canders\u201d zijn.\u00a0Bovendien was\u00a0Destr\u00e9e ook een fervent antisemiet. Het antisemitisme was en is een oud zeer in Europa en de harde, \u201cbiologische\u201d variant ervan zocht vanaf het begin van de 20ste<\/sup>\u00a0eeuw een doorbraak naar bepaalde intellectuele elites. We geven een voorbeeld uit zijn brief: \u201cEn indien M. Edmond Picard \u00e9\u00e9n van de vurigste verdedigers geweest is van de zwakke illusie die men de \u00abl\u2019\u00e2me belge\u00bb noemt, heeft de ironie van het lot eveneens gewild dat hij, bijvoorbeeld in zijn geschriften aangaande het antisemitisme, de rassentheoreticus evenals de theoreticus van het gevaar en de steriliteit van hun kruisingen, was. Picard was de onverbiddelijke aanklager van de inferioriteit van de halfbloeden. Neen Sire, er bestaat geen \u00e2me belge. De samensmelting tussen Vlamingen en Walen is onwenselijk.\u00a0\u00a0 [\u2026]\u201d<\/em> (J. DESTREE, Lettre au Roi sur la separation de la Wallonie et de la Flandre, Extrait de la Revue de Belgique du 15 ao\u00fbt-1 septembre<\/em>, Brussel, 1912, p. 9). Edmond Picard, leermeester van Destr\u00e9e was de vader van de theorie van de \u00ab\u00e2me belge<\/em>\u00bb, maar ook een fervent antisemiet. Passages als deze tonen op afdoende wijze de racistische inspiratie van Destr\u00e9e aan: “Vlamingen” en “Walen” waren volgens hem twee rassen en die mochten noch konden “vermengd” worden.<\/p>\n

\"L'Express:<\/a>
L’Express: un Luiks blad dat het idee van de “bestuurlijke scheiding” steunde – un journal li\u00e9geois, favorable \u00e0 l’id\u00e9e de la “s\u00e9paration administrative”<\/figcaption><\/figure>\n

In eerste instantie werden de uitlatingen van Destr\u00e9e schouderophalend bekeken: dit was de taal van iemand die een verkiezingsnederlaag had geleden.\u00a0Nadien werd het \u201cvoorstel\u201d van Destr\u00e9e echter bijgetreden door een aantal Franstalige kranten en – belangrijker \u2013 door een\u00a0zogenaamde\u00a0\u201cWaalse Vergadering\u201d. Dat het idee van de bestuurlijke scheiding zoveel ophef veroorzaakte, was goeddeels te danken aan de publicatie van Destr\u00e9es beruchte \u201cLettre au Roi<\/em>\u201d\u00a0op 15 augustus 1912\u00a0in het prestigieuze blad\u00a0La Revue de Belgique<\/em> en op 24 augustus 1912 in de Journal de Charleroi<\/em>.\u00a0De brief zou bekend blijven omwille van de fameuze zin: \u201cSire,<\/em>\u00a0[\u2026],\u00a0laat mij u de waarheid vertellen, de grote en beangstigende waarheid: er zijn geen Belgen<\/em>\u00a0[\u2026]\u00a0U regeert over twee volkeren. In Belgi\u00eb zijn er Walen en Vlamingen\u2026<\/em>\u201d.\u00a0De \u00ab\u00a0Waalse\u00a0\u00bb beweging maakt tot op vandaag veel ophef over de uitspraak van deze ene politicus, waarbij ze natuurlijk de mening van zowat 90% van de andere Belgen vergeet te vermelden.<\/p>\n

De \u201cWaalse\u201d beweging, die vandaag met overheidsgeld in leven wordt gehouden (bijv. het wallingantische \u201cInstitut Destr\u00e9e<\/em>\u201d), leidt uit de uitspraak van Jules Destr\u00e9e ook af dat hij een profeet van het federalisme was. Daar moet men dan zeker niet fier op zijn. Het federalisme is een peperduur, ineffici\u00ebnt, uiterst ingewikkeld, racistisch, ondemocratisch en staatsbedreigend systeem, dat de Belgische politiek en maatschappij dikwijls verziekt en zelfs blokkeert. De laatste kluchten zijn de slechte sportprestaties van de Belgische atleten op de Olympische Spelen in Londen wegens de splitsing van sport (zie ons artikel) alsook de boetes die het Brussels gewest uitschrijft tegen de nationale luchthaven van Zaventem telkens wanneer een vliegtuig over dat gewest vliegt\u2026<\/p>\n

Bovendien haalt Destr\u00e9e in zijn brief van 1912 zwaar uit tegen de Brusselaars, die hij denigrerend beschrijft als een\u00a0\u201csamenvoegsel van halfbloeden<\/em>\u201d.\u00a0Als de \u201cWaalse\u201d beweging consequent zou zijn, zou ze dit anti-Brussels racisme moeten overnemen of minstens niet trachten weg te moffelen.<\/p>\n

\"Patriottisch<\/a>
Patriottisch uitreksel uit de brief van Destr\u00e9e – Extrait patriotique de la lettre de Destr\u00e9e<\/figcaption><\/figure>\n

Toch\u00a0was Destr\u00e9e geen separatist, maar eerder een gefrustreerde Franstalige Belg, die we vandaag een \u201cFDF\u2019er\u201d zouden noemen.\u00a0Zo schreef hij ondermeer in zijn brief tegen de flaminganten:\u00a0\u201cZe hebben ons Vlaanderen afgepakt<\/em>\u201d.\u00a0Wie zijn schrijven aandachtig leest, merkt dat Destr\u00e9e voorstander was van een Franstalig Belgi\u00eb met twee erkende gemeenschappen.Toen het wallingantische \u201cInstitut Destr\u00e9e<\/em>\u201d de brief in 1981 heruitgaf, werden overigens alle patriottische passages geschrapt…\u00a0Hoe dan ook, de uitlatingen van Destr\u00e9e werden scherp veroordeeld door de\u00a0\u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb\u00a0beweging: verschillende flamingantische kranten en voormannen lanceerden een vurig pleidooi voor de eenheidsstaat, deels uit patriottisme en deels omdat men ervan ervan overtuigd was dat de (overgebleven) taalgrieven perfect binnen een unitair kader konden opgelost worden. Een klein deel van de\u00a0\u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb\u00a0beweging evolueerde evenwel v\u00f3\u00f3r de eerste wereldoorlog reeds naar een voorwaardelijke aanvaarding van de unitaire staat.\u00a0Indien het unitaire Belgi\u00eb de taalgelijkheid in alle domeinen kon waarborgen, was er geen probleem. Indien niet, dan konden andere oplossingen \u2013 uiteraard binnen een Belgisch kader \u2013 overwogen worden. Maar welke andere oplossingen?\u00a0Daarover vond er binnen de\u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb beweging v\u00f3\u00f3r 1914 geen debat plaats.\u00a0Begin 1914 beloofde het ANV (Algemeen Nederlandsch Verbond) een debat over \u2018de bestuurlijke scheiding\u2019, maar dat had uiteindelijk niet plaats wegens de oorlog.<\/p>\n

Het is tijdens de oorlog en omdat de Duitse bezetter het anti-Belgische Vlaams-nationalisme (nl.\u00a0het activisme, de flamingantische collaboratie) gecre\u00eberd had om Belgi\u00eb politiek te vernietigen, kreeg het begrip \u201cbestuurlijke scheiding\u201d een politieke inhoud. Ditmaal werd het door de Duitsers en hun massale propagandamachine\u00a0afgeschilderd als een \u201cVlaamsgezinde\u201d uitvinding, waarbij ze het ware doel van deze ideologie, de vernietiging van de staat, zoveel mogelijk trachtten te verbergen.\u00a0Het\u00a0zou drie jaren duren\u00a0voor\u00a0er een zeer kleine tak van de\u00a0\u201cVlaamse\u201d beweging tot anti-Belgische collaboratie overgehaald zou worden\u00a0(zie ons artikel daarover<\/a>).<\/p>\n

Wat de bezetter betreft, valt ons nog iets op. De drukker van het boekje waarin de brief van Destr\u00e9e in separatim uitgegeven werd, was Weissenbruch. August Weissenbruch was in 1744 in het graafschap Nassau-Saarbr\u00fccken geboren. In 1815 werd dat gebied (net als het hele Rijnland) bij Pruisen ingelijfd. In 1768 was hij medestichter van de Soci\u00e9t\u00e9 typographique de Bouillon<\/em>. In 1795 verhuisde de drukkerij naar Brussel, waar ze in familiehanden bleef. Het is op het eerste gezicht een raadsel waarom zo’n grote drukkerij, die bovendien sedert de tijd van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden de titel Imprimerie du Roi droeg het aandurfde om zo’n controversieel boek uit te geven. Blijkbaar was geen enkele Belgische drukker ge\u00efnteresseerd. Wel is bekend dat de firma zich sedert 1910 omvormde tot een naamloze vennootschap (Firma M. Weissenbruch,<\/em> Soci\u00e9t\u00e9 Anonyme<\/em>, Imprimeur du Roi<\/em>, Bruxelles<\/em>) en bestaan heeft tot haar faillissement in 2009. Het feit dat uitgerekend een Duitse drukkerij op ca. 48 maanden v\u00f3\u00f3r het uitbreken van de oorlog een brochure over de “administratieve scheiding” uitgaf, lijkt geen toeval. Harde bewijzen zijn er natuurlijk niet, maar we weten wel dat in 1912 de Duitse marinetop al de opdracht had gekregen om Belgi\u00eb te vernietigen\u00a0 met als doel een “onafhankelijk” \u00ab\u00a0Vlaanderen\u00a0\u00bb als Duitse satellietstaat te stichten. In de laatste maanden en jaren voor het uitbreken van de oorlog steeg overigens de invloed van\u00a0 extreem-nationalistische pangermanisten exponentieel binnen het Duitse Rijk.\u00a0 Ook hun aandacht voor de \u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb beweging nam toe. Zeker is dat de Duitsers die later de Flamenpolitik<\/em> voerden de Revue de Belgique kenden: in 1913 had het Henegouwse Kamerlid Buisset er een artikel in geschreven “Le fran\u00e7ais, langue officielle de la Belgique<\/em>“. Al in de herfst van 1914 lanceerde de Duitse bezetter onder de flaminganten geruchten over Buisset die zogezegd aan het Duitse gouvernement-generaal de afschaffing van het Nederlands was komen vragen (hetgeen een propagandaleugen was…).<\/p>\n

Destr\u00e9e heeft nochtans niet gecollaboreerd en toen hij besefte dat tijdens de oorlog zowel Frans- als Nederlandstaligen het gemeenschappelijke vaderland verdedigden,\u00a0bekeerde hij zich tot een volbloed unitarist.\u00a0In mei 1916 tekende hij in het Franse\u00a0La Grande Revue<\/em>\u00a0op: \u201cDe Belgen hebben het verlangen en de wil getoond om samen te leven, een grote drang naar vrijheid en onafhankelijkheid<\/em>\u00a0[\u2026]\u00a0Aldus is Belgi\u00eb een onvernietigbare natie\u201d. <\/em>Het lijkt erop dat de wallinganten en ook de Vlaams-nationalisten die gretig \u00e9\u00e9n passage uit de brief van Destr\u00e9e blijven citeren een verkeerde held gekozen hebben…<\/p>\n

\"Een<\/a>
Een wallingantisch boek van P. Destatte – Un livre wallingant de P. Destatte<\/figcaption><\/figure>\n

We eindigen met de vrij verwonderlijke bedenking van Philippe Destatte, historicus en directeur van het wallingantische en gesubsidieerde \u201cInstitut Destr\u00e9e<\/em>\u201d (L\u2019Echo<\/em>, 14.08.2012, p. 6):<\/p>\n

\u201cHet tijdperk van de grote Waalse eisen is voorbij. Het federalisme is verworven en veel Waalse vooraanstaande figuren strijden op een erg pragmatische wijze om de regionale economie naar het Europese gemiddelde op te trekken.\u201d\u00a0<\/em><\/p>\n

Mogen we hieruit besluiten dat\u00a0:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0Het wallingantisme op sterven na dood is?<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0Het wallingantisme geen ambities meer heeft behalve het boven water houden van een zinkend regionaal schip?<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0Het federalisme even \u201cdefinitief\u201d verworven is als het communisme dat was in Oost-Europa?<\/p>\n

Na 100 jaar hebben we het wel gehad met het racistisch wallingantisme en het federalisme. Tijd voor een nieuw unitair Belgi\u00eb !<\/strong><\/p>\n

\n

JULES DESTREE: WALLINGANT OU FRUSTRE\u00a0?<\/strong><\/p>\n

Le 15 ao\u00fbt 2012, on comm\u00e9morait qu\u2019il y a cent ans, le politicien hennuyer, Jules Destr\u00e9e, \u00e9crivait une lettre au Roi des Belges, Albert Ier, dans laquelle il pr\u00e9tendait qu\u2019il n\u2019y avait plus de Belges, mais seulement encore des soi-disant \u00ab\u00a0Flamands\u00a0\u00bb et \u00ab\u00a0Wallons\u00a0\u00bb. Le mouvement \u201cwallon\u201d le consid\u00e8re comme un h\u00e9ros, mais en r\u00e9alit\u00e9 il ne fut qu\u2019un raciste ordinaire et sa pens\u00e9e f\u00e9d\u00e9raliste se r\u00e9v\u00e9lait comme une mal\u00e9diction pour la soci\u00e9t\u00e9 belge.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Le 12 juin 1912, le parti catholique gagnait les \u00e9lections belges de fa\u00e7on \u00e9crasante\u00a0 (51% des voix). A ce moment, ce parti \u00e9tait d\u00e9j\u00e0 au pouvoir seul et sans interruption depuis 28 ann\u00e9es ( ! ). Durant cette p\u00e9riode, il y a eu des progr\u00e8s remarquables sur le plan de la l\u00e9gislation linguistique, avec comme point culminant la loi d\u2019\u00e9galit\u00e9 de 1898 qui \u00e9tablissait le principe de l\u2019\u00e9quivalence sur le plan juridique des textes n\u00e9erlandais et fran\u00e7ais des lois et arr\u00eat\u00e9s royaux. Entre 1884 et 1902, il n\u2019y avait qu\u2019un seul ministre provenant de l\u2019une des provinces francophones de Belgique dans l\u2019ensemble de tous les cabinets cons\u00e9cutifs de l\u2019\u00e9poque. Ces faits frustraient le mouvement \u201cwallon\u201d qui parlait de \u00ab\u00a0l\u2019Etat belgo-flamand\u00a0\u00bb. Ce mouvement n\u2019a pas \u00e9t\u00e9 cr\u00e9\u00e9 dans la soi-disant \u201cWallonie\u201d, mais au Nord de la Belgique (notamment \u00e0 Gand) en tant que mouvement de combat francophone contre les lois linguistiques. A la fin du 19i\u00e8me si\u00e8cle, quelques wallingants mena\u00e7aient m\u00eame de scinder la Belgique si l\u2019on touchait au caract\u00e8re bilingue du nord du pays, mais il s\u2019agissait plut\u00f4t d\u2019un leurre.<\/p>\n

\"\"<\/a>D\u00e9j\u00e0 le soir des \u00e9lections de 1912, le socialiste hennuyer, Jules Destr\u00e9e, faisait porter le chapeau du mauvais r\u00e9sultat aux soi-disant \u201cFlamands\u201d. Ils avaient vot\u00e9, selon Destr\u00e9e, pour la plupart pour les catholiques. Dans la Belgique unitaire, les socialistes n\u2019avaient aucune chance, selon lui. Raison pour laquelle il pr\u00f4nait la \u201cs\u00e9paration administrative\u201d (ce que l\u2019on appelle aujourd\u2019hui le f\u00e9d\u00e9ralisme). D\u2019une part, ses motifs \u00e9taient inspir\u00e9s par des calculs politiques, d\u2019autre part, ils r\u00e9sultaient d\u2019une id\u00e9ologie raciste, c\u2019est-\u00e0-dire s\u00e9parer les Belges du nord et du sud parce qu\u2019ils seraient \u201cdiff\u00e9rents\u201d. En outre, Destr\u00e9e fut un antis\u00e9mite fanatique. L\u2019antis\u00e9mitisme est un mal classique en Europe et la variante extr\u00eame et \u201cbiologique\u201d cherchait vers le d\u00e9but du 20i\u00e8me si\u00e8cle une perc\u00e9e vers certains milieux intellectuels.\u00a0Nous citons un exemple de sa lettre: \u201cEt si M. Edmond Picard a \u00e9t\u00e9 l\u2019un des plus ardents d\u00e9fenseurs de cette illusion falote qu\u2019on a appel\u00e9e \u00abl\u2019\u00e2me belge\u00bb, l\u2019ironie des destines a voulu qu\u2019il f\u00fbt aussi, dans ses \u00e9crits sur l\u2019antis\u00e9mitisme par exemple, le th\u00e9oricien des races, du danger et de la st\u00e9rilit\u00e9 de leurs croisements,<\/strong> le d\u00e9nonciateur implacable de l\u2019inf\u00e9riorit\u00e9 des m\u00e9tis. Non, Sire, il n\u2019y a pas d\u2019\u00e2me belge. La fusion des Flamands et des Wallons n\u2019est pas souhaitable<\/em> [\u2026]\u201d (J. DESTREE, Lettre au Roi sur la s\u00e9paration de la Wallonie et de la Flandre, Extrait de la Revue de Belgique du 15 ao\u00fbt-1 septembre<\/em>, Bruxelles, 1912, p. 9). Edmond Picard, le mentor de Destr\u00e9e, \u00e9tait le p\u00e8re de la th\u00e9orie de \u00abl\u2019\u00e2me belge\u00bb, mais fut \u00e9galement un antis\u00e9mite convaincu. Des passages comme celui mentionn\u00e9 ci-dessus d\u00e9montrent de fa\u00e7on convaincante l\u2019inspiration raciste de Destr\u00e9e: selon lui, les \u201cFlamands\u201d et les \u201cWallons\u201d \u00e9taient deux races dont le \u201ccroisement\u201d n\u2019\u00e9tait pas souhaitable et de toute fa\u00e7on impossible.<\/p>\n

\"De<\/a>
De “Haan van Jemappes”, een wallingantisch en fransdol monument herdacht de Franse overwinning op Duitsland en Oostenrijk (1792). Het monument werd gebouwd op initiatief van Jules Destr\u00e9e en ingehuldigd in 1911. In 1914 werd het door de Duitse invaller vernietigd – Le “Coq de Jemappes”, un monument wallingant et francol\u00e2tre, \u00e9rig\u00e9 \u00e0 l’initiative de Jules Destr\u00e9e, comm\u00e9morait la victoire fran\u00e7aise contre l’Allemagne et Autriche \u00e0 la bataille de Jemappes (1792). Erig\u00e9 en 1911, il fut d\u00e9truit en 1914 par l’envahisseur allemand (source photo inconnue – bron foto onbekend)<\/figcaption><\/figure>\n

D\u2019abord, les propos de Destr\u00e9e laissaient indiff\u00e9rents: c\u2019\u00e9taient les paroles d\u2019un perdant des \u00e9lections. La \u201cproposition\u201d de Destr\u00e9e \u00e9tait toutefois comment\u00e9e favorablement dans quelques journaux francophones et \u2013 plus important \u2013 accueillie par une soi-disant \u201cAssembl\u00e9e wallonne\u201d. Le fait que l\u2019id\u00e9e de la \u201cs\u00e9paration administrative\u201d\u00a0 causait une telle commotion \u00e9tait en grande partie d\u00fb \u00e0 la publication de la notoire \u201cLettre au Roi\u201d de Destr\u00e9e le 15 ao\u00fbt 1912 dans la prestigieuse Revue de Belgique<\/em> et le 24 ao\u00fbt 1912 dans le Journal de Charleroi. La lettre doit sa notori\u00e9t\u00e9 \u00e0 la phrase suivante: \u201cSire<\/em>, [\u2026], laissez-moi Vous dire la v\u00e9rit\u00e9, la grande et horrifiante v\u00e9rit\u00e9\u00a0: il n\u2019y a pas de Belges<\/em> [\u2026] Vous r\u00e9gnez sur deux peuples. Il y a en Belgique, des Wallons et des Flamands\u2026<\/em>\u201d. Le mouvement \u00ab\u00a0wallon\u00a0\u00bb fait jusqu\u2019\u00e0 l\u2019heure actuelle beaucoup de bruit sur ces propos du politicien de l\u2019\u00e9poque, tout en oubliant de mentionner \u00e9videmment l\u2019opinion d\u2019\u00e0 peu pr\u00e8s 90% du reste des Belges.<\/p>\n

Le mouvement \u201cwallon\u201d qui est aujourd\u2019hui maintenu en vie par des deniers publics (p. ex. L\u2019\u201cInstitut Destr\u00e9e\u201d)\u00a0 d\u00e9duit des propos de Destr\u00e9e qu\u2019il \u00e9tait le proph\u00e8te du f\u00e9d\u00e9ralisme. Doit-on d\u00e8s lors \u00eatre fier de ce syst\u00e8me qui est dispendieux, inefficace, complexe, raciste, non-d\u00e9mocratique, d\u00e9stabilisant et qui empoisonne, voire bloque la soci\u00e9t\u00e9 belge. Les derni\u00e8res farces en date sont les mauvaises prestations des athl\u00e8tes belges aux Jeux Olympiques de Londres \u00e0 cause de la scission du sport (voir notre article) ainsi que les amendes impos\u00e9e par la r\u00e9gion bruxelloise \u00e0 l\u2019a\u00e9roport de Zaventem pour chaque avion qui survole cette r\u00e9gion…<\/p>\n

De plus, dans sa lettre de 1912, Destr\u00e9e critiquait de fa\u00e7on virulente les Bruxellois qu\u2019il d\u00e9crivait vilainement comme un \u201cagglom\u00e9rat de m\u00e9tis<\/em>\u201d. Si le mouvement \u201cwallon\u201d \u00e9tait logique, il devrait aussi approuver ce racisme anti-bruxellois, ou, du moins, ne pas le taire.<\/p>\n

Tout de m\u00eame, Destr\u00e9e n\u2019\u00e9tait pas vraiment s\u00e9paratiste, mais plut\u00f4t un Belge francophone frustr\u00e9 qui serait aujourd\u2019hui sans doute membre des FDF. Ainsi, dans son courrier, il s\u2019en prenait aussi aux flamingants: \u201cIls nous ont pris la Flandre<\/em>\u201d. Une lecture attentive permet de d\u00e9celer que Destr\u00e9e fut partisan d\u2019une Belgique francophone bas\u00e9e sur deux communaut\u00e9s reconnues. D\u2019ailleurs, lorsque l\u2019Institut Destr\u00e9e publiait de nouveau sa lettre en 1981, tous les passages patriotiques furent ray\u00e9s… Quoi qu\u2019il en soit, Jules Destr\u00e9e \u00e9tait incrimin\u00e9 par le mouvement \u201cflamand\u201d: plusieurs journaux flamingants tout comme plusieurs chefs de file flamingants lan\u00e7aient un plaidoyer passionn\u00e9 en faveur de l\u2019Etat unitaire. D\u2019une part, ils le faisaient par conviction patriotique, d\u2019autre part ils \u00e9taient convaincus que les derni\u00e8res revendications sur le plan linguistique pouvaient \u00eatre rencontr\u00e9es dans le cadre unitaire. Toutefois, une petite partie du mouvement \u201cflamand\u201d \u00e9voluait d\u00e9j\u00e0 avant la premi\u00e8re guerre mondiale vers une mise en cause conditionnelle de l\u2019Etat unitaire. Si la Belgique unitaire pouvait garantir l\u2019\u00e9galit\u00e9 linguistique dans tous les domaines, il ne se posait aucun probl\u00e8me. Sinon, d\u2019autres solutions \u2013 \u00e9videmment dans un cadre belge \u2013 pouvaient \u00eatre envisag\u00e9es. Mais quelles autres solutions? Au sein du mouvement \u201cflamand\u201d, aucun d\u00e9bat n\u2019avait lieu \u00e0 ce sujet avant 1914. D\u00e9but 1914, l\u2019ANV (l\u2019Algemeen Nederlandsch Verbond<\/em>) promettait un d\u00e9bat sur la \u201cs\u00e9paration administrative\u201d, mais celui-ci n\u2019a finalement jamais eu lieu \u00e0 cause de la guerre.<\/p>\n

C\u2019est pendant la guerre et en raison de la cr\u00e9ation par l\u2019occupant du nationalisme flamand anti-belge (notamment sous la forme de l\u2019activisme, la collaboration flamingante) afin de d\u00e9truire la Belgique politiquement, que la notion de la \u201cs\u00e9paration administrative\u201d recevait un contenu politique. Cette s\u00e9paration \u00e9tait pr\u00e9sent\u00e9e par les Allemands et leur immense machine de propagande comme une invention \u201cflamingante\u201d. Ainsi, ils tentaient d\u2019occulter le vrai but de cette id\u00e9ologie\u00a0: la destruction de l\u2019Etat belge. Trois ans plus tard une frange infime du mouvement \u201cflamand\u201d adoptait ce point de vue anti-belge (voir notre article l\u00e0-dessus<\/a>).<\/p>\n

En ce qui concerne l\u2019occupation, autre chose saute aux yeux\u00a0: l\u2019imprimeur du livret dans lequel la lettre de Destr\u00e9e fut publi\u00e9e s\u00e9par\u00e9ment \u00e9tait un certain Weissenbruch. August Weissenbruch naquit en 1744 dans le comt\u00e9 de Nassau-Saarbr\u00fccken. En 1815, ce territoire (tout comme l\u2019enti\u00e8ret\u00e9 de la Rh\u00e9nanie) faisait partie de la Prusse. En 1768, il \u00e9tait co-fondateur de la Soci\u00e9t\u00e9 typographique de Bouillon. En 1795, l\u2019imprimerie\u00a0 d\u00e9m\u00e9nageait \u00e0 Bruxelles, o\u00f9 elle restait dans les mains de la famille. A premi\u00e8re vue, le fait qu\u2019une si grande imprimerie \u2013 qui, de plus, portait depuis le temps du Royaume-Uni des Pays-Bas, le titre d\u2019Imprimerie du Roi \u2013\u00a0 osait publier un livre tellement controvers\u00e9 est \u00e9nigmatique. Apparemment, aucun \u00e9diteur belge \u00e9tait int\u00e9ress\u00e9. On sait qu’en 1910, la firme s\u2019est transform\u00e9e en soci\u00e9t\u00e9 anonyme (Firme M. Weissenbruch, Soci\u00e9t\u00e9 Anonyme, Imprimeur du Roi, Bruxelles<\/em>) et a exist\u00e9 jusqu\u2019\u00e0 sa faillite en 2009. Le simple fait qu\u2019une imprimerie allemande a publi\u00e9 une brochure sur la \u201cs\u00e9paration administrative\u201d environ 48 moins avant l\u2019\u00e9clatement de la guerre ne semble pas \u00eatre une co\u00efncidence. Malgr\u00e9 le manque de preuves concr\u00e8tes, on sait qu\u2019en 1912 les plus hauts \u00e9chelons de la marine allemande avaient d\u00e9j\u00e0 re\u00e7u l\u2019ordre de d\u00e9truire la Belgique afin de cr\u00e9er une \u201cFlandre\u201d \u201cind\u00e9pendante\u201d, qui serait un satellite du Reich<\/em>. A la veille de la guerre, l\u2019influence des nationalistes extr\u00e9mistes et pangermanistes augmentait d\u2019ailleurs de fa\u00e7on exponentielle \u00e0 l\u2019int\u00e9rieur de l\u2019Empire allemand. Aussi l\u2019int\u00e9r\u00eat que les Allemands portaient au mouvement \u201cflamand\u201d grandissait-il. Sans aucun doute, les Allemands qui m\u00e8neraient plus tard la \u00ab\u00a0Flamenpolitik<\/em>\u00a0\u00bb, connaissaient la Revue de Belgique<\/em>: en 1913, le d\u00e9put\u00e9 hennuyer Buisset y avait publi\u00e9 un article: “le fran\u00e7ais, langue officielle de la Belgique<\/em>“. D\u00e9j\u00e0 \u00e0 l\u2019automne 1914, l\u2019occupant r\u00e9pandait des rumeurs sur Buisset parmi les flamingants selon lesquelles il aurait soi-disant demand\u00e9 au gouvernement-g\u00e9n\u00e9ral allemand la suppression de la langue n\u00e9erlandaise (ce qui \u00e9tait un mensonge de la propagande\u2026).<\/p>\n

Destr\u00e9e n\u2019a pourtant pas collabor\u00e9 et lorsqu\u2019il s\u2019est rendu compte pendant la Grande Guerre que tant les francophones que les n\u00e9erlandophones d\u00e9fendaient leur patrie commune, il s\u2019est converti \u00e0 l\u2019unitarisme. En mai 1916, il \u00e9crivait dans l\u2019hebdomadaire fran\u00e7ais \u00ab\u00a0La Grande Revue\u00a0\u00bb: \u201cles Belges ont manifest\u00e9 une volont\u00e9 de vivre en commun, une volont\u00e9 de libert\u00e9 et d\u2019ind\u00e9pendance<\/em> […] Ainsi la Belgique est une nation, indestructible<\/em>\u201d. Il semble que les wallingants tout comme les flamingants qui continuent \u00e0 citer de fa\u00e7on trompeuse un seul passage de la lettre de Destr\u00e9e, ont choisi un faux h\u00e9ros\u2026<\/p>\n

Nous terminons par la pens\u00e9e assez \u00e9tonnante de Philippe Destatte, historien et directeur de\u00a0 \u201cl\u2019Institut Destr\u00e9e\u201d, un organisme subsidi\u00e9 et wallingant (L\u2019Echo<\/em>, 14.08.2012, p. 6): \u00abL\u2019heure n\u2019est plus \u00e0 de grandes revendications wallonnes. Le f\u00e9d\u00e9ralisme est acquis et beaucoup de personnalit\u00e9s wallonnes se battent tr\u00e8s pragmatiquement pour tirer l\u2019\u00e9conomie r\u00e9gionale vers la moyenne europ\u00e9enne<\/em>.\u00a0\u00bb<\/p>\n

Peut-on en d\u00e9duire que\u00a0:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0 le wallingantisme est moribond?<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 le wallingantisme n\u2019a plus d\u2019ambitions sauf \u00e0 \u00e9viter le naufrage d\u2019un bateau qui coule ?<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0 le f\u00e9d\u00e9ralisme est \u201cacquis\u201d tout comme le communisme l\u2019\u00e9tait en Europe de l\u2019Est?<\/p>\n

Apr\u00e8s 100 ans, n\u2019est-il pas temps de cesser cette mauvaise blague wallingante et f\u00e9d\u00e9raliste\u00a0? <\/strong>N\u2019est-il pas temps pour une nouvelle Belgique unitaire\u00a0?<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op 15 augustus 2012 was het honderd jaar geleden dat de Henegouwse politicus Jules Destr\u00e9e een brief schreef aan de Koning der Belgen, Albert I, waarin hij zei dat er geen Belgen meer waren, maar enkel nog zogenaamde Vlamingen en Walen. De \u201cWaalse\u201d beweging beschouwt hem als een held, maar eigenlijk was hij een ordinaire racist en was zijn federalistisch gedachtegoed een vloek voor de Belgische maatschappij.<\/p>\n

Le 15 ao\u00fbt 2012, on comm\u00e9morait qu\u2019il y a cent ans, le politicien hennuyer, Jules Destr\u00e9e, \u00e9crivait une lettre au Roi des Belges, Albert Ier, dans laquelle il pr\u00e9tendait qu\u2019il n\u2019y avait plus de Belges, mais seulement encore des soi-disant \u00ab Flamands \u00bb et \u00ab Wallons \u00bb. Le mouvement \u201cwallon\u201d le consid\u00e8re comme un h\u00e9ros, mais en r\u00e9alit\u00e9 il ne fut qu\u2019un raciste ordinaire et sa pens\u00e9e f\u00e9d\u00e9raliste se r\u00e9v\u00e9lait comme une mal\u00e9diction pour la soci\u00e9t\u00e9 belge. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[7,1],"tags":[],"class_list":["post-6087","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-history","category-news0"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-1Ab","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6087","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6087"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6087\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10929,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6087\/revisions\/10929"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6087"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6087"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6087"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}