{"id":5782,"date":"2012-06-10T10:29:58","date_gmt":"2012-06-10T08:29:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=5782"},"modified":"2016-11-16T12:37:53","modified_gmt":"2016-11-16T11:37:53","slug":"rapport-francais-sur-la-belgique-observations-frans-rapport-belgie-bedenkingen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=5782","title":{"rendered":"RAPPORT FRAN\u00c7AIS SUR LA BELGIQUE: OBSERVATIONS – FRANS RAPPORT OVER BELGI\u00cb: BEDENKINGEN"},"content":{"rendered":"

RAPPORT\u00a0 FRAN\u00c7AIS SUR LA BELGIQUE: OBSERVATIONS<\/strong><\/p>\n

C\u2019est un secret public que la France s’int\u00e9resse \u00e0 la politique interne belge depuis belle lurette. Les raisons seront expos\u00e9es de mani\u00e8re plus d\u00e9taill\u00e9e plus tard dans un article.
\n<\/strong><\/p>\n

Un rapport que la commission des affaires \u00e9trang\u00e8res de l’Assembl\u00e9e Nationale fran\u00e7aise a r\u00e9dig\u00e9 en f\u00e9vrier 2012<\/a> est enti\u00e8rement consacr\u00e9 \u00e0 la situation politique belge. Pour cette raison, une d\u00e9l\u00e9gation fran\u00e7aise fut envoy\u00e9e \u00e0 Bruxelles. Le r\u00e9sultat est un ouvrage volumineux de 100 pages, \u00e9crit \u00e0 l’occasion des \u00e9v\u00e9nements politiques qui se sont d\u00e9roul\u00e9s dans la p\u00e9riode de 2007 \u00e0 2011. Il est int\u00e9ressant d\u2019examiner son contenu. Dans les m\u00e9dias (inf\u00e9od\u00e9s au r\u00e9gime) vous n’allez rien trouver \u00e0 ce sujet.<\/strong><\/strong><\/p>\n

I.\u00a0 Les causes de la crise communautaire belge<\/strong><\/span><\/p>\n

Le document commence par une introduction historique pr\u00e9cise qui rejette la th\u00e9orie que la Belgique serait un “Etat artificiel” et va \u00e0 la recherche des racines de la crise belge.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n

Selon les\u00a0Fran\u00e7ais il y en a trois:<\/p>\n

1) Des clivages profonds dans la soci\u00e9t\u00e9 belge<\/span><\/strong>. Le principal est, selon le rapport, l’image des politiciens et des \u00e9ditorialistes selon laquelle la Belgique serait compos\u00e9e de deux soci\u00e9t\u00e9s diff\u00e9rentes<\/strong>. Selon Bart De Wever – une des personnes interrog\u00e9es – la France serait un cas d\u2019\u00e9cole d\u2019un \u00c9tat-Nation r\u00e9ussi (De Wever serait-il tout d’un coup en faveur de l’\u00e9radication des langues r\u00e9gionales, comme cela s’est produit en France?) et la Belgique un “\u00e9chec total”. Le rapport mentionne la division des m\u00e9dias, des partis et – en effet, non n\u00e9gligeable – celle du sport. Les lignes de fracture, selon le texte, se sont construites lors des \u00e9v\u00e9nements du pass\u00e9: la collaboration, la gr\u00e8ve de l’hiver 1960-1961, \u00ab Leuven Vlaams \u00bb … Le rapport fran\u00e7ais indique le conflit linguistique, aujourd’hui devenu purement symbolique – les Fourons, BHV, la circulaire Peeters, … – comme un fondement irrationnel des contradictions. La question linguistique, presque aussi ancienne que la cr\u00e9ation du Royaume de Belgique est ensuite abord\u00e9e. Ici aussi la pr\u00e9cision historique est importante, mis \u00e0 part quelques d\u00e9tails. A juste titre, le document souligne que le mouvement flamand n’\u00e9tait pas anti-belge (mais cache qu’il \u00e9tait pro-belge). Le revirement anti-belge d’une grande partie du mouvement flamand au cours de la Premi\u00e8re Guerre mondiale n’est pas mentionn\u00e9.<\/p>\n

Le rapport \u00e9pingle ensuite que l’actuel conflit (mieux: le conflit politique et plus pr\u00e9cis\u00e9ment particratique) s’est d\u00e9plac\u00e9 vers les domaines socio-\u00e9conmiques. Nous lisons dans ce document que des raisons objectives expliquent le retard \u00e9conomique de la \u201cWallonie\u201d depuis les ann\u00e9es 1960, mais celles-ci\u00a0 ne seraient pas reconnues par l’opinion publique flamande et certes pas par les \u00e9lites politiques de cette partie du pays. Le rapport y voit la source des d\u00e9rives autonomistes r\u00e9gionales et communautaires. Constamment, pour pr\u00e9server leur bien-\u00eatre, les dirigeants \u00ab\u00a0flamands\u00a0\u00bb r\u00e9clament le transfert de comp\u00e9tences du niveau f\u00e9d\u00e9ral vers les entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es.<\/p>\n

2) La seconde origine de la pr\u00e9sente crise r\u00e9side, selon le rapport, dans l<\/span>es institutions elles-m\u00eames<\/span><\/strong>: complexes, avec un imbroglio de comp\u00e9tences malgr\u00e9 un syst\u00e8me d’imposition plus ou moins unitaire. A la base de ce syst\u00e8me, issu de tant \u00a0compromis, on retrouve des revendications nationalistes et r\u00e9gionalistes. Les caract\u00e9ristiques conf\u00e9d\u00e9rales du f\u00e9d\u00e9ralisme \u00e0 la belge sont \u00e9galement \u00e9voqu\u00e9es \u00e0 juste titre.<\/p>\n

3) La derni\u00e8re cause est l’\u00e9rosion du syst\u00e8me des partis traditionnels<\/strong><\/span> mis sous pression par la N-VA. Les partis traditionnels eux-m\u00eames en portent une part de responsabilit\u00e9, eux qui durant des d\u00e9cennies ont prononc\u00e9 des discours ou adopt\u00e9 des comportements radicalement communautaristes. \u201cLa N-VA profite tout d\u2019abord d\u2019une radicalisation g\u00e9n\u00e9rale du discours flamand sur les enjeux communautaires, qui en accro\u00eet la l\u00e9gitimit\u00e9 et ouvre un espace \u00e0 l\u2019expression de revendications plus pouss\u00e9es que celles qui sont port\u00e9es par les partis traditionnels.\u201d <\/em>Il est remarquable que De Wever confiait aux Fran\u00e7ais qu’il ne souhaitait l’ind\u00e9pendance de la \u00ab\u00a0Flandre\u00a0\u00bb que si l’Europe \u00e9tait renforc\u00e9e. Ainsi est-il en faveur du maintien de la Belgique, f\u00fbt-elle comme conquille vide, mais bon… Nous ne voyons pas bien comment la fiert\u00e9 britannique chez un vrai nationaliste \u00e9cossais ou la fiert\u00e9 espagnole d’un nationaliste basque puisse \u00eatre si grande qu’il ferait d\u00e9pendre d’un renforcement europ\u00e9en le sort de sa petite “nation”. Le rapport fran\u00e7ais met aussi le doigt sur le paradoxe que constitue la diff\u00e9rence entre la N-VA et ses \u00e9lecteurs, dont \u00e0 peine 17% sont s\u00e9paratistes.<\/p>\n

Dans ce rapport int\u00e9ressant et objectif, on aper\u00e7oit clairement en filigrane les trois causes des probl\u00e8mes politico-communautaires, que le B.U.B. a d\u00e9j\u00e0 d\u00e9crites dans son livre: le nationalisme, le f\u00e9d\u00e9ralisme ainsi que la parti- et la m\u00e9diacratie. Les diff\u00e9rences socio-\u00e9conomiques ne sont gu\u00e8re que des arguments fallacieux des s\u00e9paratistes.<\/p>\n

II. Situation actuelle<\/span>
\n<\/strong>
\nLa seconde partie du document analyse les accords gouvernementaux sur la r\u00e9forme de l’Etat. On en examine d’abord les phases chronologiques. D’abord, on explique le volet BHV pour ensuite aborder les transferts de comp\u00e9tences. Quant aux scission dans le domaine de la mobilit\u00e9, l’analyse se montre tr\u00e8s critique eu \u00e9gard \u00e0 son caract\u00e8re anti-europ\u00e9en:\u00a0\u00a0 \u201cA une \u00e9poque o\u00f9 les \u00c9tats tentent, sous l\u2019impulsion de l\u2019Union europ\u00e9enne, de progresser vers une certaine harmonisation normative en vue de favoriser l\u2019approfondissement du march\u00e9 unique, ce fractionnement programm\u00e9 de l\u2019espace normatif belge peut susciter des questions\u201d.
\n<\/em>
\nSont abord\u00e9s aussi la nouvelle loi de financement et la r\u00e9forme du bicam\u00e9ralisme. Une moindre importance est accord\u00e9e au domaine socio-\u00e9conomique, sans doute parce que c’est moins pertinent. Les conclusions sont int\u00e9ressantes: (1) les politiciens contact\u00e9s par les Fran\u00e7ais estiment que l’actuelle r\u00e9forme de l’Etat ne serait certainement pas la derni\u00e8re; (2) certains politiciens ont confi\u00e9 \u00e0 la d\u00e9l\u00e9gation fran\u00e7aise leur crainte de la fin de la Belgique (\u00e0 laquelle ils contribuent n\u00e9anmoins); (3) la soi-disant “Flandre” (lire: les politiciens flamingants) s’\u00e9rige de plus en plus en Etat-nation et s\u2019arroge m\u00eame la comm\u00e9moration de la Premi\u00e8re Guerre Mondiale (voir notre texte \u00e0 ce sujet); (4) Le nationalisme n’est pas le seul apanage des partis s\u00e9paratistes : \u201cLes partis traditionnels semblent publiquement plus attach\u00e9s au maintien de la Belgique, mais peuvent se comporter comme s\u2019ils souhaitaient sa disparition et cultivent parfois une certaine ambigu\u00eft\u00e9 quant \u00e0 leur vision du pays.<\/strong><\/span>\u201d<\/em>\u00a0;\u00a0 (5) la restauration d’un espace politique national reste pour l’instant hypoth\u00e9tique (les politiciens et les \u00e9ditorialistes s’opposent \u00e0 un referendum et une circonscription \u00e9lectorale f\u00e9d\u00e9rale n\u2019arrive pas \u00e0 se concr\u00e9tiser,…); (6) la Belgique garde malgr\u00e9 tout des traits d\u2019union solides, comme la monarchie, Bruxelles et surtout la volont\u00e9 de la population dont seulement 15 \u00e0 20% souhaitent la scission du pays, ce que conforte les Fran\u00e7ais dans leur th\u00e8se que l’avenir de la Belgique en tant qu’Etat est assur\u00e9…<\/p>\n

N\u00e9anmoins, les m\u00e9dias ont mis en exergue le fait que le rapport stigmatise la m\u00e9thode “fasciste” de l’autorit\u00e9 “flamande”. Dans le pass\u00e9, le B.U.B a d\u00e9j\u00e0 d\u00e9montr\u00e9 le caract\u00e8re n\u00e9o-fasciste de cette autorit\u00e9 (inconstitutionnelle). Pourtant, la notion de fascisme ne figure pas dans le texte \u00e9crit, mais fut \u00e9nonc\u00e9 comme \u00e9tant le point de vue de Jacques Miard (RPR-UMP) \u00e9mis au sein de la Commission des Affaires Etrang\u00e8res du Parlement. Ci-apr\u00e8s sa vision\u00a0:<\/p>\n

\u201c[la Belgique] [est] une nation artificielle<\/em> (sic) voulue par les Anglais<\/em> (sic). La Wallonie est une population celtique<\/em> (sic) qui, en 1815, apr\u00e8s le Congr\u00e8s de Vienne, s\u2019est retrouv\u00e9e dans le giron des Pays-Bas.<\/em> [\u2026] J\u2019ai assist\u00e9 \u00e0 un congr\u00e8s du mouvement rattachiste. Cette id\u00e9e n\u2019est pas encore tr\u00e8s r\u00e9pandue mais figurez-vous que des maires de communes fran\u00e7aises limitrophes de la Wallonie avaient \u00e9t\u00e9 invit\u00e9s et d\u00e9clar\u00e8rent que si le rattachement avait un jour lieu, ils demanderaient \u00e0 rejoindre la Wallonie devenue fran\u00e7aise. Je souhaite aussi d\u00e9noncer certaines m\u00e9thodes fascistes utilis\u00e9es, aujourd\u2019hui, en Flandre, s\u2019agissant notamment de la langue.<\/em> [\u2026] En tout cas, \u00e7a fait 30 ans que les rapports de fin de mission des ambassadeurs de France en Belgique nous disent que \u00ab la Belgique n\u2019existe plus \u00bb. La question que l\u2019on doit se poser, c\u2019est : que fera la France ? Ignorer le probl\u00e8me ou accepter<\/em> [lire: annexer] la Wallonie, quand bien m\u00eame \u00e7a ne plairait pas au Royaume-Uni ?<\/em> [\u2026] Quoiqu\u2019il en soit, la Belgique est condamn\u00e9e, c\u2019est une construction artificielle qui ne tiendra pas et la seule question qui compte c\u2019est comment la France traitera ce probl\u00e8me\u201d.
\n<\/em><\/p>\n

Il nous semble qu\u2019un parlementaire qui classifie des soi-disant \u201cpeuples\u201d sur base d\u2019un crit\u00e8re ethnique et imaginaire et qui plaide pour une annexation de certains territoires est tr\u00e8s mal plac\u00e9 pour accuser les autorit\u00e9s d\u2019autres territoires de mener une politique \u201cfasciste\u201d (bien que cette critique ne soit pas injuste dans ce cas). Il est \u00e9galement frappant que la presse du r\u00e9gime dirig\u00e9e par les nationalistes \u00ab\u00a0flamands\u00a0\u00bb s\u2019int\u00e9resse surtout \u00e0 ce qui ne se trouve pas dans le rapport et qu\u2019ainsi, il entend passer sous silence le contenu du rapport qui est d\u2019ailleurs assez objectif et correcte \u00e0 l\u2019\u00e9gard de la population belge.\u00a0 Comment peut-on d\u00e8s lors encore consid\u00e9rer la presse belge comme objective? O\u00f9 est rest\u00e9 l\u2019honneur professionnel des journalistes \u201cbelges\u201d?<\/p>\n

Conclusion<\/span>: La France s\u2019int\u00e9resse \u00e0 la politique belge et le rapport fran\u00e7ais est plus objectif que la plupart des textes produits par la politique anti-belge.\u00a0\u00a0 La classe politique \u201cflamande\u201d ne s\u2019int\u00e9resse apparremment pas au fait que l\u2019image de leur r\u00e9gion est d\u00e9termin\u00e9e par des rapports de ce type (et non par des chartes m\u00e9di\u00e9vales sur des entit\u00e9s et des peuples fictifs). De plus, les politiciens anti-belges se caract\u00e9risent par leur hypocrisie sans bornes. La N-VA et la CD&V ont notamment demand\u00e9 des excuses au wallingant extr\u00e9miste Flahaut qui s\u2019\u00e9tait plaint aupr\u00e8s des agents fran\u00e7ais de la \u201cflamandisation de l\u2019appareil \u00e9tatique\u201d et de la non-nomination des trois bourgemestres en p\u00e9riph\u00e9rie bruxelloise. Mais le pr\u00e9sident du plus grand parti du pays, un certain Bart De Wever, ne doit \u201c\u00e9videmment\u201d pas s\u2019excuser pour sa propagande anti-belge! <\/strong><\/p>\n

Il serait \u00e9galement indiqu\u00e9 que l\u2019ambassadeur fran\u00e7ais en Belgique soit invit\u00e9 \u00e0 s\u2019expliquer sur l\u2019ing\u00e9rence illicite de son pays dans un pays voisin et ami. Imaginez-vous que l\u2019on d\u00e9batte au parlement allemand sur le futur de la Pologne, un pays sans doute artificiel.<\/strong><\/p>\n

Le fait que des tels rapports n\u2019\u00e9meuvent pas \u201cnos\u201d politiciens souligne de nouveau leur manque d\u2019attachement \u00e0 la Belgique. Mais cela, on le savait d\u00e9j\u00e0.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

FRANS RAPPORT OVER BELGI\u00cb: BEDENKINGEN<\/strong><\/p>\n

Het is een publiek geheim dat Frankrijk sedert jaar en dag ge\u00efnteresseerd is in de Belgische binnenlandse politiek. De redenen daarvoor zullen we later op omstandige wijze in een artikel uiteenzetten.<\/strong><\/p>\n

Een rapport dat de Commissie Buitenlandse Zaken van de Franse Assembl\u00e9e Nationale<\/em> in februari 2012 opstelde<\/a> is geheel gewijd aan de Belgische politieke situatie. Daarvoor werd een Franse afvaardiging naar Brussel gestuurd. Het resultaat is een lijvig werkstuk van zo\u2019n 100 bladzijden, geschreven n.a.v. de politieke gebeurtenissen in de periode 2007-2011. Het is interessant om na te gaan wat de inhoud is. In de regimemedia zal u er alvast niets over vernemen.<\/strong>
\n
\nI.\u00a0 Oorzaken van de Belgische communautaire crisis<\/span><\/strong><\/p>\n

Het werkstuk begint met een accurate historische inleiding, die de theorie verwerpt dat Belgi\u00eb een \u201cartifici\u00eble staat\u201d zou zijn en gaat op zoek naar de dieperliggende oorzaken van de Belgische crisis.<\/p>\n

Volgens de Fransen zijn er dat drie:<\/p>\n

1) Diepe breuklijnen in de Belgische samenleving<\/span><\/strong>.<\/span><\/em> De belangrijkste daarvan is, volgens het rapport, het beeld bij politici en opiniemakers als zou Belgi\u00eb samengesteld zijn uit twee verschillende samenlevingen<\/strong>. Volgens Bart De Wever \u2013 \u00e9\u00e9n van de ondervraagden \u2013 is Frankrijk het grootste succes van de natiestaat (is De Wever dan plots voorstander van de uitroeiing van regionale talen, zoals in Frankrijk gebeurde?) en Belgi\u00eb een \u201ctotale mislukking\u201d. Het rapport maakt gewag van de splitsing van de media, van de partijen en \u2013 inderdaad niet onbelangrijk \u2013 van de sport. De breuklijnen, zo gaat de tekst verder, worden bestendigd door gebeurtenissen in het verleden: de collaboratie, winterstaking van 1960-1961, \u201cLeuven Vlaams\u201d… Het Frans rapport vermeldt het taalconflict, dat vandaag al een hele tijd louter symbolisch geworden is \u2013 Voeren, BHV, de omzendbrief Peeters… \u2013 als een irrationele grond voor tegenstellingen. De taalkwestie, bijna even oud als het ontstaan van het Koninkrijk Belgi\u00eb wordt daarop omstandig besproken. Ook hier valt de historische precisie op, zij het op enkele details na. Terecht wordt in dit verhaal benadrukt dat de Vlaamse Beweging niet anti-Belgisch was (maar verzwegen dat ze pro-Belgisch was). De anti-Belgische ommezwaai van een groot deel van de Vlaamse beweging tijdens de Eerste Wereldoorlog wordt wel niet vermeld.<\/p>\n

Terecht wordt in het document opgemerkt dat het huidige \u201cconflict\u201d (beter gezegd: politiek of zelfs particratisch conflict) zich verplaatst heeft naar het sociaal-economische domein. Voor de economische achteruitgang van \u201cWalloni\u00eb\u201d sedert de jaren 1960 zijn er objectieve verklaringen, zo lezen we, maar die zouden niet volstaan voor de \u201cVlaamse\u201d publieke opinie en zeker niet voor de politieke elite van dit landsdeel. Het rapport ziet daarin de oorzaak van het regionalistische en communautaristische autonomiestreven. Immers, om zijn welvaart te beschermen vraagt de \u201cVlaamse\u201d elite bevoegdheidsoverdrachten van het federale niveau naar de \u201cdeelstaten\u201d.<\/p>\n

2) De tweede oorzaak van de huidige crisis ligt volgens het rapport bij de instellingen zelf<\/strong><\/span>: die zijn immers complex en gekenmerkt door een ingewikkelde bevoegdheidsverdeling enerzijds en een min of meer unitair belastingssysteem anderzijds. Aan de basis van dit systeem, dat ontstaan is uit meerdere compromissen, liggen nationalistische en regionalistische revendicaties. De nadruk wordt ook (terecht) gelegd op de confederale kenmerken van het Belgische federalisme.<\/p>\n

3) De laatste oorzaak is het traditionele partijensysteem<\/strong> <\/span>dat onder druk van de N-VA erodeert<\/span>. De oorzaak daarvan ligt ook bij de traditionele partijen zelf die gedurende een decennium een radicaal communautair discours voerden en voeren. \u201cDe N-VA profiteert in de eerste plaats van een radicalisering van het \u201cVlaamse\u201d betoog omtrent wat er op communautair vlak op het spel staat, hetgeen de legitimiteit van de partij vergroot en de deur opent voor de uitdrukking van radicalere eisen dan die van de traditionele partijen.\u201d. Merkwaardig genoeg vertrouwde De Wever de Fransen toe dat hij enkel voor \u201cVlaamse\u201d onafhankelijkheid was, indien Europa versterkt zou worden. Zoniet was hij voor het behoud van Belgi\u00eb, weliswaar als een lege doos, maar toch… We zien niet in dat het Brits bewustzijn bij een Schots nationalist of het Spaans bewustzijn bij een Baskische nationalist nog zo groot zou zijn dat hij het lot van zijn \u201cnatie\u201d van Europa zou laten afhangen! Het Frans rapport legt ook de klemtoon op de kloof tussen het doel van de N-VA en zijn kiezers, waarvan slechts 17% separatisten zijn.<\/p>\n

In dit interessant en verrassend objectief Frans verslag bemerken we \u201cen filigrane\u201d<\/em> duidelijk de drie oorzaken van de politiek-communautaire problemen die de B.U.B. in zijn boek beschreven heeft: nationalisme, federalisme en parti-\/mediacratie. De sociaal-economische verschillen zijn louter een \u201cargument\u201d van de separatisten.<\/p>\n

II. Huidige situatie
\n<\/strong><\/span>
\nHet tweede deel van het document werpt een blik op het regeerakkoord over de nieuwe \u201cstaatshervorming\u201d. Van dat akkoord worden eerst alle fasen chronologisch overlopen. Eerst wordt het luik-BHV uit de doeken gedaan om vervolgens over te gaan tot het luik bevoegdheidsoverdrachten. Bij de splitsingen op het vlak van mobiliteit lezen we overigens een zeer terechte kritiek op het anti-Europees karakter van de versnippering van bevoegdheden: \u201cIn een tijd waar staten, onder impuls van de Europese Unie, een zekere normatieve harmonisering proberen na te streven, met het oog op een verdieping van de eenheidsmarkt, kan die op handen staande versnippering van de Belgische normatieve ruimte vragen oproepen\u201d.<\/em> Ook de nieuwe financieringswet en de hervorming van het bicameralisme worden besproken. Aan het sociaal-economische luik werd minder aandacht besteed, ongetwijfeld omdat het ook minder terzake doet.<\/p>\n

De besluiten zijn interessant: (1) de politici met wie de Fransen spraken, gaven te kennen dat deze staatshervorming zeker niet de laatste zou zijn; (2) verscheidene politici vertrouwden de Franse delegatie hun vrees toe m.b.t. het einde van Belgi\u00eb (waaraan ze dus zelf medeplichtig zijn); (3) het zgn. \u201cVlaanderen\u201d (lees: de flamingantische politici) werpt zich meer en meer op als een natiestaat en eist zelfs de herdenking van Wereldoorlog I op (zie ook onze tekst daaromtrent); (4) Het nationalisme is niet alleen een zaak van de openlijk separatistische partijen: \u201cDe traditionele partijen schijnen naar buiten toe meer gehecht te zijn aan het behoud van Belg\u00eb, maar kunnen zich gedragen alsof ze de verdwijning ervan wensen en koesteren soms een zekere dubbelzinnigheid inzake hun visie op de staat<\/strong><\/span>\u201d.<\/em>(5) de heropbouw van een nationale politieke ruimte blijft momenteel hypothetisch (de politici en opiniemakers zijn tegen referenda, een federale kieskring is er vooralsnog niet gekomen…); (6) Belgi\u00eb blijft ondanks alles over stevige bindmiddellen beschikken zoals de monarchie, Brussel en vooral de wil van de bevolking waarvan slechts 15 tot hooguit 20% de splitsing van Belgi\u00eb wenst, een gegeven waardoor men in Parijs meent dat de toekomst van Belgi\u00eb als staat verzekerd is…<\/p>\n

In de media lazen we dat het rapport gewag maakte van de \u201cfascistische\u201d methoden die de \u201cVlaamse\u201d overheid aanwendt. In het verleden heeft de B.U.B. reeds op het neo-fascistische karakter van deze (ongrondwettelijke) instantie gewezen. Nochtans staat de notie van fascisme niet in het verslag zelf ingeschreven, maar was het een visie die in de Commissie Buitenlandse Zaken van het parlement geuit werd door Jacques Myard (RPR-UMP). We geven hieronder zijn stelling weer:<\/p>\n

\u201c[…] Belgi\u00eb,<\/em> […] [is] een artifici\u00eble natie<\/em> (sic), gewild door de Engelsen. Walloni\u00eb heeft een Keltische bevolking<\/em> (sic) die in 1815 onder de heerschappij van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden gekomen is.<\/em> […] Ik heb een rattachistische bijeenkomst bijgewoond. Deze beweging is nog niet wijdverspreid, maar stelt u zich voor dat burgemeesters van Franse gemeenten die aan \u201cWalloni\u00eb\u201d grenzen uitgenodigd waren en zouden verklaren dat, eens de aansluiting werkelijkheid zou zijn geworden, zij bij een Frans geworden \u201cWalloni\u00eb\u201d zouden willen horen. Ik wens eveneens bepaalde fascistische methoden aan te klagen, die vandaag in \u201cVlaanderen\u201d gehanteerd worden, met name op taalgebied.<\/em> […] Hoe dan ook, sedert dertig jaar delen rapporten van Franse ambassadeurs die hun missie in Belgi\u00eb be\u00ebindigd hadden ons mede \u00ab dat Belgi\u00eb niet meer bestaat\u00bb. De vraag die we ons moeten stellen is: wat zal Frankrijk doen? Het probleem negeren of \u201cWalloni\u00eb\u201d aanvaarden<\/em> [lees: annexeren], hoewel dat het Verenigd Konkrijk niet zou behagen.<\/em> […] Hoe dan ook is Belgi\u00eb veroordeeld, het is een kunstmatige constructie die het niet zal uithouden. De enige vraag die telt is hoe Frankrijk dit probleem zal behandelen\u201d.<\/em>\u2028\u2028<\/em><\/p>\n

Het schijnt de B.U.B. toe dat een parlementair die zogenaamde \u201cvolkeren\u201d indeelt op basis van denkbeeldige etnische kenmerken en pleit voor de annexatie van gebiedsdelen, bijzonder slecht gesplaatst is om overheden van andere gebiedsdelen \u201cfascistisch\u201d te noemen (hoewel die beoordeling hier niet onterecht is). Het valt tevens op dat de door flaminganten geleide regimepers vooral oog heeft voor wat er niet in het verslag staat en zo de ware en overigens redelijk objectieve en correcte inhoud ervan aan de Belgische bevolking wil verzwijgen. Hoe kan men dan nog spreken van een objectieve pers in Belgi\u00eb? Waar is de beroepseer van de \u201cBelgische\u201d journalisten?
\n
\nBesluit<\/span>: Frankrijk interesseert zich voor de Belgische politiek en het Franse rapport is objectiever dan de meerderheid van de geschriften die de anti-Belgische politiek voortbrengt. De \u201cVlaamse\u201d politieke klasse schijnt er zich ondertussen niet om te bekommeren dat het imago van hun regio w\u00e9l bepaald wordt door dit soort rapporten (en niet door middeleeuwse charters over denkbeeldige entiteiten en volkeren). <\/strong>\u2028\u2028<\/strong>De anti-Belgische politici kenmerken zich bovendien door hun mateloze hypocrisie. <\/strong>Zo vroegen N-VA en CD&V excuses aan de extremistische wallingant Flahaut die aan de Franse agenten de “vervlaamsing van het staatsapparaat” en de niet-benoeming van de drie burgemeesters in de Brusselse rand aanklaagde. <\/strong>Maar de voorzitter van de grootste partij van het land, een zekere Bart De Wever, moet zich \u201cuiteraard\u201d niet excuseren voor zijn anti-Belgische propaganda!<\/strong>\u2028\u2028<\/strong>Het zou tevens gepast zijn dat de Franse ambassadeur in Belgi\u00eb op het matje geroepen wordt voor de ongeoorloofde inmenging van zijn land in een bevriend buurland. Stel je voor dat het Duitse Parlement zou debatteren over de toekomst van het ongetwijfeld artifici\u00eble Polen. <\/strong>\u2028<\/strong><\/p>\n

Het feit dat zulke rapporten \u201conze\u201d politici niet beroeren, onderstreept nogmaals dat ze niets om Belgi\u00eb geven. Maar dat wisten we al.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Un rapport que la commission des affaires \u00e9trang\u00e8res de l’Assembl\u00e9e Nationale fran\u00e7aise a r\u00e9dig\u00e9 en f\u00e9vrier 2012 est enti\u00e8rement consacr\u00e9 \u00e0 la situation politique belge. Pour cette raison, une d\u00e9l\u00e9gation fran\u00e7aise fut envoy\u00e9e \u00e0 Bruxelles. Le r\u00e9sultat est un ouvrage volumineux de 100 pages, \u00e9crit \u00e0 l’occasion des \u00e9v\u00e9nements politiques qui se sont d\u00e9roul\u00e9s dans la p\u00e9riode de 2007 \u00e0 2011. Il est int\u00e9ressant d\u2019examiner son contenu. Dans les m\u00e9dias (inf\u00e9od\u00e9s au r\u00e9gime) vous n’allez rien trouver \u00e0 ce sujet.<\/p>\n

Een rapport dat de Commissie Buitenlandse Zaken van de Franse Assembl\u00e9e Nationale in februari 2012 opstelde is geheel gewijd aan de Belgische politieke situatie. Daarvoor werd een Franse afvaardiging naar Brussel gestuurd. Het resultaat is een lijvig werkstuk van zo\u2019n 100 bladzijden, geschreven n.a.v. de politieke gebeurtenissen in de periode 2007-2011. Het is interessant om na te gaan wat de inhoud is. In de regimemedia zal u er alvast niets over vernemen.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-5782","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-1vg","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5782","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5782"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5782\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10908,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5782\/revisions\/10908"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5782"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5782"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5782"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}