{"id":5421,"date":"2012-03-21T01:44:05","date_gmt":"2012-03-21T00:44:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=5421"},"modified":"2017-11-17T12:04:28","modified_gmt":"2017-11-17T11:04:28","slug":"de-ongrondwettelijkheid-van-het-belgisch-taalfederalisme-constitutionaliteit-du-federalisme-linguistique-belge","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=5421","title":{"rendered":"DE ONGRONDWETTELIJKHEID VAN HET BELGISCH TAALFEDERALISME – L’INCONSTITUTIONNALITE DU FEDERALISME LINGUISTIQUE BELGE"},"content":{"rendered":"

Grondwetsherziening\/R\u00e9vision de la Constitution 1968<\/a> – <\/strong>Grondwetsherziening\/R\u00e9vision de la Constitution 1978<\/a> – Grondwetsherziening\/R\u00e9vision de la Constitution 1988<\/a><\/strong><\/strong><\/strong><\/strong><\/strong> – Grondwetsherziening\/R\u00e9vision de la Constitution 1991\u00a0<\/a> – Grondwetsherziening\/R\u00e9vision de la Constitution 2010<\/a><\/strong><\/strong><\/strong><\/strong> – Grondwetsherziening\/R\u00e9vision de la Constitution 2012<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 <\/strong><\/strong><\/strong>
\n<\/strong><\/p>\n

Bron foto onbekend \/ source photo inconnue<\/em><\/p>\n

\"\"<\/a>DE ONGRONDWETTELIJKHEID VAN HET BELGISCH TAALFEDERALISME<\/strong><\/p>\n

Op 11 februari 2012 kwam de studiedienst van de B.U.B. tot een opmerkelijke vaststelling: de eerste \u201ccommunautaire\u201d grondwetsherziening van december 1970 berust op een illegale en niet-constitutionele daad. Het hele federale systeem in Belgi\u00eb is op ongrondwettelijke wijze tot stand gekomen en de grondwetspecialisten kunnen dit onmogelijk ontkennen als ze hun eigen geschriften niet willen tegenspreken. Integendeel, sommige, zoals Delp\u00e9r\u00e9e (CDH), weten het zeer goed, maar durven het niet te zeggen of bedekken het probleem met de mantel van de \u201cliefde\u201d (lees: het was een politieke noodzaak\u2026).<\/strong><\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 De praktijk<\/span><\/p>\n

Het offici\u00eble liedje is ondertussen genoegzaam bekend: Belgi\u00eb is een federale staat, bestaande uit gemeenschappen en gewesten, met zes (of negen, al naar gelang de berekeningswijze) parlementen en regeringen, ongeveer 60 ministers en ongeveer 600 parlementsleden. Niemand zal betwisten dat dit op het terrein zo is. Soms lijkt het op een soort parallel universum, een deviatie van de \u201cnormale\u201d toestand, waarin er maar \u00e9\u00e9n land, \u00e9\u00e9n regering en \u00e9\u00e9n parlement is. Vele mensen voelen onze staatsstructuur ook als abnormaal of zelfs surrealistisch aan. Vraag is, of deze federale toestand ook grondwettelijk is.<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 De theorie<\/span><\/p>\n

De onderstaande punten zijn geformuleerd op basis van de constitutionele doctrine<\/span> zoals die \u2013 unaniem en zonder uitzondering \u2013 door alle Belgische constitutionalisten<\/span> onderschreven wordt.<\/p>\n

De Belgische grondwetsherzieningen worden geregeld op basis van artikel 195 (tot 1994: art. 131) van de Belgische Grondwet.<\/p>\n

De herziening impliceert drie fasen<\/span>:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0 De vorming van een \u201cpreconstituante\u201d door de drie takken van de wetgevende macht, nl. de Koning – in de praktijk de federale regering – de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat. De \u201cpreconstituante\u201d dient met een gewone meerderheid aan te geven dat er redenen zijn om de Grondwet te herzien. Ze omschrijft die redenen. De Kamers stemmen dit voorstel tot wijziging met een gewone meerderheid.<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Nadat de verklaring tot herziening van de Grondwet in het Belgisch Staatsblad<\/em> bekendgemaakt is, zijn de Kamers van rechtswege ontbonden. Binnen een termijn van veertig dagen verkiezen de Belgen een nieuw parlement. Zo krijgen ze inspraak over de voorgelegde grondwetsherziening.<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Tenslotte kan de \u201cconstituante\u201d \u2013 de Kamers en de Koning \u2013 de Grondwet wijzigen. In principe is de \u201cconstituante\u201d niet gebonden door de redenen die de \u201cpreconstituante\u201d heeft opgegeven. De wijziging van de Grondwet treedt in werking op de dag van de publicatie ervan in het Belgisch Staatsblad<\/em>.<\/p>\n

De Belgische grondwetsherzieningen zijn aan zeer strikte voorwaarden onderworpen. We geven hieronder enkele:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 De Grondwet kan niet worden gewijzigd wanneer een regering ontslagnemend is. Op die regel wordt een uitzondering toegestaan wanneer er terzelfdertijd aan twee voorwaarden is voldaan: 1\u00b0 de wetgevende Kamers zijn ten gevolge van een vroegere herzieningsverklaring al grondwetgevend en 2\u00b0 de verklaring tot herziening van de Grondwet beperkt zich tot een overname van de vorige herzieningsverklaring.<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 De \u201cconstituante\u201d kan enkel<\/span> de lijst van de grondwetsartikels die de \u201cpreconstituante\u201d tot herziening vatbaar heeft verklaard wijzigen.<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Een grondwetswijziging kan niet plaatsvinden zonder consultatie van de kiezers.<\/p>\n

4)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Het is verboden om de Grondwet meer dan eenmaal te herzien binnen \u00e9\u00e9n legislatuur, tenzij de tweede wijziging een ander voorwerp heeft dan de eerste wijziging of, anders gezegd, wanneer de wijzigingen betrekking zouden hebben op verschillende in \u00e9\u00e9n artikel vervatte bepalingen.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<\/p>\n

5)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 De grondwetswijziging kan ook op bepaalde momenten niet worden doorgevoerd: in oorlogstijd of wanneer de Kamers verhinderd zijn om vrij bijeen te komen op het Belgische grondgebied (art. 196 Belg. GW) en tijdens een regentschap voor wat bepaalde artikelen betreft (art. 197 Belg. GW).<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0 De historiek<\/span><\/p>\n

Om een lang verhaal kort te maken: in 1970 werden door de \u201cconstituante\u201d twee artikels ingevoegd, namelijk artikel 59bis dat \u201cgemeenschappen\u201d moest cre\u00ebren en artikel 107quater dat \u201cgewesten\u201d zou cre\u00ebren. Nochtans had de \u201cpreconstituante\u201d in 1968 niet in zo\u2019n grondwetswijziging voorzien.\u00a0<\/i>M.a.w., bij de grondwetswijziging van 1970 werden artikels in de grondwet ingevoerd, namelijk die over de gewesten en de gemeenschappen, die niet in de verklaring tot herziening van de grondwet van 1968 vermeld stonden. Dat is verboden en maakt het hele federale systeem ongrondwettelijk.<\/p>\n

Sterker nog, ze kon er ook niet in voorzien hebben omdat de algemene consensus medio jaren 1960 was dat de unitaire staat moest behouden blijven, evenwel met een grotere decentralisatie en deconcentratie naar de provincies toe. Onder druk van het wallingantische Rassemblement wallon en de flamingantische Volksunie werd die nationale consensus in 1969 doorbroken. De rest van het verhaal is bekend: de creatie van taalgemeenschappen en gewesten in 1970, gevolgd door de nog veel grotere staatshervorming van augustus 1980. In uitvoering van die twee genoemde artikels werd toen de Bijzondere Wet tot Hervorming van de Instellingen (BWHI) uitgevaardigd, waarin de werking van de zogenaamde \u201cdeelstaten\u201d en hun vermeende bevoegdheden beschreven werden. In 1988 werden deze bevoegdheden aanzienlijk uitgebreid en in 1989 werd het Brussels gewest op ongrondwettelijke wijze in het leven geroepen op basis van het ongrondwettelijke artikel 107quater van de Grondwet. In 1994 heeft men geen nieuwe Grondwet ingevoerd, maar wel de Grondwet van 1831 hernummerd.<\/p>\n

De staatshervorming van 2001 hield geen grondwetsherziening in. Een paar jaar later heeft men de naam van de \u201cexecutieven\u201d wel vervangen door \u201cregeringen\u201d en de naam van \u201craden\u201d door \u201cparlementen\u201d om het federalisme wat meer valse luister te geven.<\/p>\n

4)\u00a0\u00a0 De gevolgen<\/span><\/p>\n

Deze eerste tekst biedt maar een zeer summier overzicht, maar we kunnen toch al volgende zaken besluiten:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0 de gewestelijke instellingen en bevoegdheden zijn volledig ongrondwettelijk: artikel 107quater (\u201coude\u201d nummering, nu artikel 39) werd illegaal ingevoerd en nooit voor herziening vatbaar verklaard;<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 Artikel 59bis (\u201coude\u201d nummering, nu artikels 127-129) is eveneens illegaal, ongeacht de kleine veranderingen die men in de loop van de jaren aan dit artikel heeft aangebracht. Voor de gemeenschapsinstellingen en \u2013bevoegdheden geldt dus hetzelfde als voor hun gewestelijke tegenhangers: zij zijn eveneens ongrondwettelijk;<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0 De splitsing van de provincie Brabant is ongrondwettelijk vermits het Brussels gewest bevoegdheden noch instellingen heeft en artikel 1 van de geco\u00f6rdineerde grondwet van 1994 op een niet-constitutionele wijze tot stand kwam.<\/p>\n

Verliep er wel iets grondwettelijk?<\/p>\n

Onder voorbehoud kunnen we stellen dat:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0 de beschermingsmechanismen voor de taalgroepen in de Kamer en de Senaat (ondermeer \u201cde alarmbel\u201d) geldig werden ingevoerd;<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 de senaatshervorming van 1993 op grondwettelijke wijze tot stand kwam, behoudens de vervanging van de provinciale senatoren door gemeenschapsenatoren;<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0 alle niet-communautaire wijzigingen van 1970 tot 2007 geldig zijn;<\/p>\n

4)\u00a0\u00a0\u00a0 de gebiedsomschrijving van de gemeenschappen en de gewesten (art. 1, 2 en 3 van de Grondwet), maar niet de instellingen, noch de bevoegdheden ervan, conform de grondwettelijke bepalingen werd ingevoerd.<\/p>\n

5) Besluit<\/span><\/p>\n

Wat is dan de \u2013 voorlopige \u2013 slotsom? Welnu, eigenlijk is Belgi\u00eb \u201cde iure<\/em> correcto<\/em>\u201d nog steeds een unitaire staat, bestaande uit negen provincies, met als enige wettelijke Grondwet die van 1831, zoals die tot 1970 geamendeerd is, behoudens waar het de vier hierboven aangehaalde uitzonderingen betreft.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Daaruit volgt dat het federale Belgi\u00eb een juridische fictie is die zich wel in de feiten manifesteert, maar geenszins op een legale basis steunt.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Bijgevolg zijn de Belgen sedert 1970 het collectieve slachtoffer van een doorlopend nationalistisch collectief bedrog en een voortdurende manipulatie. De gevolgen van deze lezing van de feiten zijn gigantisch: niet alleen zijn de \u201cdeelstatelijke\u201d \u201cregeringen\u201d, \u201cparlementen\u201d en al hun instellingen ongrondwettelijk en kunnen zij dan ook geen belastingen heffen noch innen (behoudens het principe van de continu\u00efteit van de openbare dienst wat de handelingen van het verleden betreft), maar bovendien is het cre\u00ebren en in standhouden van zulk een toestand een aanslag op de staatsvorm van Belgi\u00eb en dus strafbaar<\/span>.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Artikel 104 van het Belgisch Strafwetboek bepaalt immers het volgende:<\/p>\n

\u201cDe aanslag<\/span> ondernomen met het oogmerk om hetzij de regeringsvorm<\/span> of de orde van troonopvolging te vernietigen of te veranderen<\/span>, hetzij de burgers of de inwoners de wapens te doen opnemen tegen het koninklijk gezag, de Wetgevende Kamers of een daarvan, wordt gestraft met (hechtenis van twintig jaar tot dertig jaar)<\/em>\u201d.<\/p>\n

Anderzijds stelt artikel 151 van het Strafwetboek:<\/p>\n

\u201cElke andere daad van willekeur die inbreuk maakt op door de Grondwet gewaarborgde vrijheden en rechten en die bevolen of uitgevoerd wordt door een openbaar officier of ambtenaar, door een drager of agent van het openbaar gezag of van de openbare macht, wordt gestraft met gevangenisstraf van vijftien dagen tot een jaar.\u201d<\/em><\/p>\n

Tenslotte bepaalt artikel 233 van het Belgisch Strafwetboek:<\/p>\n

\u201cWanneer personen of lichamen die met enig gedeelte van het openbaar gezag bekleed zijn, maatregelen die in strijd zijn met de wetten<\/span> of met koninklijke besluiten, beramen<\/span>, hetzij op een bijeenkomst van die personen of die lichamen, hetzij door het zenden van afgevaardigden of van mededelingen aan elkaar, worden de schuldigen gestraft met gevangenisstraf van een maand tot zes maanden.\u201d<\/em><\/p>\n

Het is duidelijk dat dit geldt voor de parlementsleden van de \u201cdeelstatelijke\u201d \u201cparlementen\u201d alsook voor die van de \u201cfederale\u201d en \u201cnationale\u201d parlementen die voor de opeenvolgende staatshervormingen stemden alsook voor de commissies die hen achter gesloten deuren voorbereid hebben. Zelfs het sturen van e-mails tussen verkozen partijvoorzitters aangaande een ongrondwettelijke staatshervorming is strafbaar.<\/strong><\/p>\n

Iedere burger van ons land draagt jaarlijks bij aan de exorbitante kost van het federalisme (10 miljard euro per jaar<\/a>) en dit om \u201cfantoominstellingen\u201d te financieren, die de pretentie hebben om macht uit te oefenen maar waarvan de macht in werkelijkheid nog minder is dan die van een arrondissementscommissaris.<\/strong><\/p>\n

Het spreekt voor zich dat de B.U.B. van de strijd tegen dit illegale systeem een prioriteit maakt !<\/span><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

L’INCONSTITUTIONNALITE DU FEDERALISME LINGUISTIQUE BELGE<\/strong><\/p>\n

Le 11 f\u00e9vrier 2012, le service d\u2019\u00e9tudes du B.U.B. a fait une constat remarquable: la premi\u00e8re r\u00e9vision de la Constitution de d\u00e9cembre 1970 est fond\u00e9e sur un acte ill\u00e9gal et inconstitutionnel. Le syst\u00e8me f\u00e9d\u00e9ral belge a \u00e9t\u00e9\u00a0 r\u00e9alis\u00e9 de fa\u00e7on inconstitutionnelle et les constitutionnalistes ne peuvent le nier s\u2019ils ne veulent pas contredire leurs propres \u00e9crits.\u00a0 Certains d\u2019entre eux le savent tr\u00e8s bien, mais n\u2019osent pas le dire \u00e0 haute voix ou couvrent le probl\u00e8me du manteau de la \u201ccharit\u00e9\u201d (lire: par\u00a0 n\u00e9cessit\u00e9 politique …).\u00a0<\/strong><\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 La pratique<\/span><\/p>\n

La rengaine officielle est entretemps suffisamment connue: la Belgique est un \u00c9tat f\u00e9d\u00e9ral, compos\u00e9 de r\u00e9gions et de communaut\u00e9s, dot\u00e9 de six (ou neuf, selon la m\u00e9thode de calcul) parlements et gouvernements, d’environ 60 ministres et d’environ 600 parlementaires. Personne ne contestera qu\u2019il en est ainsi sur le terrain. Parfois, la situation ressemble \u00e0 un univers parall\u00e8le, une d\u00e9viation de la situation \u00ab\u00a0normale\u00a0\u00bb dans laquelle il n\u2019y a qu\u2019un seul pays, un seul gouvernement et un seul parlement. N\u00e9anmoins, bon nombre de personnes consid\u00e8rent notre structure \u00e9tatique comme anormale, voire surr\u00e9aliste. La question est de savoir si cette situation est aussi conforme \u00e0 la Constitution.<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0 Bref rappel\u00a0 de\u00a0 la th\u00e9orie<\/span><\/p>\n

La doctrine constitutionnelle<\/span>\u00a0 enseign\u00e9e unanimement par tous les constitutionnalistes belges<\/span> sans exception\u00a0 pr\u00e9cise\u00a0 que la r\u00e9vision de la Constitution est r\u00e9gie par l\u2019article 195 (jusqu\u2019en 1994: art. 131)\u00a0 lequel stipule une proc\u00e9dure en trois phases<\/span>:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0 La formation d\u2019une assembl\u00e9e \u201cpr\u00e9constituante\u201d par les trois branches du pouvoir l\u00e9gislatif : Le Roi \u2013 en pratique le gouvernement f\u00e9d\u00e9ral \u2013, la Chambre des Repr\u00e9sentants et le S\u00e9nat. L\u2019assembl\u00e9e \u201cpr\u00e9constituante\u201d expose, \u00e0 la majorit\u00e9 simple, les raisons pour entamer une r\u00e9vision de la Constitution. Elle en pr\u00e9cise les motifs. Les chambres votent ensuite ces propositions \u00e0 la majorit\u00e9 simple.<\/p>\n

La publication de la d\u00e9claration de r\u00e9vision de la Constitution au Moniteur belge, apr\u00e8s laquelle les Chambres sont dissoutes d\u2019office. End\u00e9ans les\u00a040 jours suivant la\u00a0 dissolution, des \u00e9lections sont organis\u00e9es pour \u00e9lire un nouveau parlement. Les citoyens belges\u00a0 ont ainsi leur mot \u00e0 dire sur la r\u00e9vision\u00a0 propos\u00e9e.<\/p>\n

Enfin, l\u2019assembl\u00e9e \u00ab\u00a0constituante\u00a0\u00bb – les Chambres et le Roi \u2013 peut modifier la constitution. En principe, l\u2019assembl\u00e9e \u00ab\u00a0constituante\u00a0\u00bb n\u2019est pas li\u00e9e par les motifs formul\u00e9s par \u00ab\u00a0l\u2019assembl\u00e9e pr\u00e9constituante\u00a0\u00bb,\u00a0 mais\u00a0 bien par la\u00a0 liste des articles soumis \u00e0 r\u00e9vision.\u00a0 La modification de la constitution entre en vigueur le jour de la publication au Moniteur belge.<\/p>\n

Par ailleurs, la r\u00e9vision de la Constitution belge est soumise \u00e0 des conditions tr\u00e8s strictes. En voici quelques-unes:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0 La Constitution ne peut \u00eatre modifi\u00e9e lorsque le Gouvernement est d\u00e9missionnaire[9]<\/a>. On peut d\u00e9roger \u00e0 cette r\u00e8gle de mani\u00e8re exceptionnelle si deux conditions sont remplies : 1\u00b0 les chambres l\u00e9gislatives sont li\u00e9es par une d\u00e9claration de r\u00e9vision de la constitution faite pr\u00e9c\u00e9demment et 2\u00b0 la d\u00e9claration de r\u00e9vision de la constitution se limite \u00e0 une reprise de la d\u00e9claration de r\u00e9vision pr\u00e9c\u00e9dente.<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 L\u2019assembl\u00e9e constituante peut uniquement<\/span> modifier les articles de la Constitution qui figurent dans la liste propos\u00e9e par l\u2019assembl\u00e9e \u00ab\u00a0pr\u00e9constituante\u00a0\u00bb.<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0 Une r\u00e9vision de la Constitution ne peut avoir lieu sans consultation des \u00e9lecteurs.<\/p>\n

4)\u00a0\u00a0\u00a0 Il est interdit de modifier la Constitution plus d\u2019une fois au cours de la m\u00eame l\u00e9gislature, \u00e0 moins que la deuxi\u00e8me r\u00e9vision ait un but diff\u00e9rent de la premi\u00e8re, ou, pour l\u2019exprimer autrement, lorsque les changements ont trait \u00e0 d\u2019autres dispositions reprises dans le m\u00eame article.<\/p>\n

5)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0La r\u00e9vision de la constitution ne peut avoir lieu \u00e0 certains moments: en temps de guerre ou lorsque les Chambres ne sont pas libres de se r\u00e9unir sur le territoire belge (art. 196 Const. belg.) ou pendant le r\u00e8gne d\u2019un R\u00e9gent en ce qui concerne certains articles sp\u00e9cifiques (art. 197 Const. belg.).<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0 L\u2019historique des faits<\/span><\/p>\n

En 1970, la\u00a0 \u201cconstituante\u201d a ins\u00e9r\u00e9 deux articles, notamment l\u2019article 59bis qui devait cr\u00e9er des \u201ccommunaut\u00e9s\u201d et l\u2019article 107quater qui devait cr\u00e9er les \u201cr\u00e9gions\u201d.\u00a0 N\u00e9anmoins, en 1968, la \u201cpr\u00e9constituante\u201d n\u2019avait pas\u00a0 propos\u00e9 la r\u00e9vision de ces deux articles. Autrement dit, lors de la r\u00e9vision de la constitution de 1970, certains<\/span> articles qui n’\u00e9taient pas mentionn\u00e9s dans la r\u00e9vision de la constitution de 1968 ont \u00e9t\u00e9 introduits dans la constitution, notamment ceux concernant les r\u00e9gions et les communaut\u00e9s. <\/span>Ceci est interdit et rend l’ensemble du syst\u00e8me f\u00e9d\u00e9ral inconstitutionnel.<\/p>\n

Plus fort encore, elle ne pouvait la proposer vu qu\u2019au milieu des ann\u00e9es 1960, il existait un consensus g\u00e9n\u00e9ral\u00a0 pour le maintien de l\u2019Etat unitaire,\u00a0 mais\u00a0 avec une plus grande d\u00e9centralisation et d\u00e9concentration vers les provinces. Sous pression du Rassemblement wallon et de la Volksunie ce consensus fut bris\u00e9 en 1969 avec pour cons\u00e9quence, la cr\u00e9ation des communaut\u00e9s linguistiques et des r\u00e9gions en 1970,\u00a0 qui fut suivie d\u2019une r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat encore beaucoup plus importante\u00a0 en ao\u00fbt 1980.<\/p>\n

Pour permettre l\u2019introduction des r\u00e9gions et communaut\u00e9s, le Parlement a promulgu\u00e9 la Loi Sp\u00e9ciale de R\u00e9formes Institutionnelles (LSRI) par laquelle le fonctionnement des soi-disant \u201centit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es\u201d et leurs comp\u00e9tences pr\u00e9sum\u00e9es \u00e9taient d\u00e9crits. En 1988, ces comp\u00e9tences ont \u00e9t\u00e9 \u00e9largies de fa\u00e7on substantielle et en 1989 la r\u00e9gion bruxelloise a \u00e9t\u00e9 cr\u00e9\u00e9e de fa\u00e7on aussi anticonstitutionnelle sur base de l\u2019article 107quater\u00a0qui est contraire \u00e0 la Constitution.<\/p>\n

En 1994,\u00a0 le l\u00e9gislateur n\u2019a pas introduit une nouvelle Constitution, mais a seulement proc\u00e9d\u00e9 \u00e0 une nouvelle\u00a0 num\u00e9rotation des articles de la Constitution de 1831.<\/p>\n

En 2001, la r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat a \u00e9t\u00e9 r\u00e9alis\u00e9e sans r\u00e9vision de la Constitution, mais quelques ann\u00e9es plus tard, le l\u00e9gislateur\u00a0 a\u00a0 remplac\u00e9 le terme\u00a0 \u201cex\u00e9cutif\u201d par \u201cgouvernement\u201d et les termes\u00a0 de \u201cconseil\u201d par\u00a0 \u201cparlement\u201d \u00a0 afin de donner un peu plus de faux lustre au f\u00e9d\u00e9ralisme.<\/p>\n

4)\u00a0\u00a0 Cons\u00e9quences<\/span><\/p>\n

Ce premier texte ne donne qu\u2019un bref r\u00e9sum\u00e9, mais permet n\u00e9anmoins de tirer quelques conclusions\u00a0:<\/p>\n

1) Les institutions et les comp\u00e9tences des r\u00e9gions sont parfaitement anticonstitutionnelles. L\u2019article 39\u00a0\u00a0(anciennement 107quater) a \u00e9t\u00e9 introduit de fa\u00e7on ill\u00e9gale et n\u2019a jamais \u00e9t\u00e9 d\u00e9clar\u00e9 modifiable.<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0Les articles 127-129 (anciennement 59bis) \u00e9tant \u00e9galement inconstitutionnels, les institutions communautaires et\u00a0 leurs comp\u00e9tences y associ\u00e9es n\u2019ont donc aucune base l\u00e9gale.<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0 La scission de la province du Brabant est inconstitutionnelle puisque la r\u00e9gion bruxelloise ne dispose ni des comp\u00e9tences ni d\u2019institutions et que le premier article de la Constitution coordonn\u00e9e de 1994 a \u00e9t\u00e9 introduit de fa\u00e7on inconstitutionnelle.<\/p>\n

Que s\u2019est-il en revanche pass\u00e9 de fa\u00e7on constitutionnelle?<\/p>\n

Sous r\u00e9serve nous pouvons constater que:<\/p>\n

1)\u00a0\u00a0\u00a0 les m\u00e9canismes de protection des groupes linguistiques \u00e0 la Chambre et au S\u00e9nat (notamment la \u201csonnette d\u2019alarme\u201d) ont \u00e9t\u00e9 introduits de fa\u00e7on valable;<\/p>\n

2)\u00a0\u00a0\u00a0 la r\u00e9forme du S\u00e9nat de 1993 s\u2019est r\u00e9alis\u00e9e de fa\u00e7on constitutionnelle, sauf le remplacement des S\u00e9nateurs provinciaux par les S\u00e9nateurs communautaires;<\/p>\n

3)\u00a0\u00a0\u00a0 toutes les r\u00e9visions non-communautaires de 1970 jusqu\u2019\u00e0 2007 sont valables;<\/p>\n

4)\u00a0\u00a0\u00a0 bien que la d\u00e9limitation des territoires des communaut\u00e9s et des r\u00e9gions (art. 1, 2 et 3 de la Constitution) soit constitutionnelle,\u00a0\u00a0leurs institutions et leurs comp\u00e9tences ont \u00e9t\u00e9 cr\u00e9\u00e9es de fa\u00e7on anticonstitutionnelle.<\/p>\n

5)\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Conclusion<\/span><\/strong><\/p>\n

Quelle est donc la conclusion provisoire\u00a0? A vrai dire, la Belgique est,\u00a0 \u00ab\u00a0de iure correcto<\/em>\u00a0\u00bb, toujours un \u00c9tat unitaire, constitu\u00e9 de neuf provinces, ayant comme seule et unique constitution celle de 1831 telle qu\u2019elle a \u00e9t\u00e9 amend\u00e9e jusqu\u2019en 1970, sauf les exceptions mentionn\u00e9es ci-dessus.<\/strong><\/p>\n

Il s\u2019ensuit que la Belgique f\u00e9d\u00e9rale est une fiction qui, bien qu\u2019elle se manifeste dans les faits, est d\u00e9pourvue de base l\u00e9gale.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Depuis 1970, les Belges sont\u00a0 les\u00a0 victimes collectives d\u2019une tromperie nationaliste permanente et d\u2019une manipulation\u00a0continue. Les cons\u00e9quences de cette lecture des faits sont\u00a0 gigantesques\u00a0:\u00a0 non seulement les \u201cgouvernements\u201d\u00a0 et les \u201cparlements\u201d\u00a0 des \u00ab\u00a0entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es\u00a0\u00bb, et toutes leurs institutions sont inconstitutionnels. D\u00e8s lors, ils ne peuvent lever ni encaisser des imp\u00f4ts (sauf selon le principe de la continuit\u00e9 des services publics en ce qui concerne les actes du pass\u00e9).<\/strong> De plus, la cr\u00e9ation et la pr\u00e9servation d\u2019une telle situation constitue un attentat contre la forme \u00e9tatique de la Belgique, un fait qui est donc passible d\u2019une peine<\/span>.\u00a0<\/strong><\/p>\n

L\u2019article 104 du Code p\u00e9nal belge stipule\u00a0en effet:<\/p>\n

\u201cL’attentat dont le but sera, soit de d\u00e9truire, soit de changer la forme du gouvernement ou l’ordre de successibilit\u00e9 au tr\u00f4ne, soit de faire prendre les armes aux citoyens ou aux habitants contre l’autorit\u00e9 royale, les Chambres l\u00e9gislatives ou l’une d’elles, sera puni de la d\u00e9tention (de vingt ans \u00e0 trente ans).\u201d<\/em><\/p>\n

Puis, l\u2019article 151 du Code p\u00e9nal dispose\u00a0:<\/p>\n

\u201cTout autre acte arbitraire et attentatoire aux libert\u00e9s et aux droits garantis par la Constitution, ordonn\u00e9 ou ex\u00e9cut\u00e9 par un fonctionnaire ou officier public, par un d\u00e9positaire ou agent de l’autorit\u00e9 ou de la force publique, sera puni d’un emprisonnement de quinze jours \u00e0 un an.\u201d<\/em><\/p>\n

L\u2019article 233 du Code p\u00e9nal belge\u00a0y ajoute encore\u00a0:<\/p>\n

\u201cLorsque des mesures contraires aux lois<\/span> ou \u00e0 des arr\u00eat\u00e9s royaux auront \u00e9t\u00e9 concert\u00e9es, soit dans une r\u00e9union d’individus ou de corps d\u00e9positaires de quelque partie de l’autorit\u00e9 publique<\/span>, soit par d\u00e9putation ou correspondance entre eux, les coupables seront punis d’un emprisonnement d’un mois \u00e0 six mois.\u201d<\/em><\/p>\n

Il est clair que ceci vaut pour tous\u00a0 les parlementaires des \u201cparlements\u201d des \u201centit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es\u201d, tout comme pour ceux des parlements\u00a0 \u201cf\u00e9d\u00e9raux\u201d ou \u00ab\u00a0nationaux\u00a0\u00bb\u00a0 qui ont vot\u00e9 les r\u00e9formes de l\u2019\u00c9tat depuis 1970 ainsi que pour toutes les commissions qui ont pr\u00e9par\u00e9 ces derni\u00e8res \u00e0 huis clos. M\u00eame l\u2019\u00e9change de courriers \u00e9lectroniques entre les pr\u00e9sidents \u00e9lus des partis \u00e0 propos des r\u00e9formes de l\u2019Etat ill\u00e9gales est passible de peines. \u00a0<\/strong><\/p>\n

Chaque citoyen de notre pays\u00a0contribue annuellement\u00a0au co\u00fbt exorbitant du f\u00e9d\u00e9ralisme (10 milliards d\u2019euros par an<\/a>) et tout cela afin de financer des institutions \u00ab\u00a0fant\u00f4mes\u00a0\u00bb, qui ont la pr\u00e9tention d\u2019exercer du pouvoir, mais dont le pouvoir r\u00e9el est moins important que celui d\u2019un commissaire d\u2019arrondissement.\u00a0<\/strong><\/p>\n

Il est clair que le B.U.B. fait une priorit\u00e9 de la lutte contre ce syst\u00e8me ill\u00e9gal\u00a0!<\/span><\/strong> \u00a0<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Eigenlijk is Belgi\u00eb \u201cde iure correcto\u201d nog steeds een unitaire staat, bestaande uit negen provincies, met als enige wettelijke Grondwet die van 1831, zoals die tot 1970 geamendeerd is,…<\/p>\n

A vrai dire, la Belgique est, \u00ab de iure correcto \u00bb, toujours un \u00c9tat unitaire, constitu\u00e9 de neuf provinces, ayant comme seule et unique constitution celle de 1831 telle qu\u2019elle a \u00e9t\u00e9 amend\u00e9e jusqu\u2019en 1970…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[22,10],"tags":[],"class_list":["post-5421","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-law","category-ideology"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-1pr","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5421","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5421"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5421\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14515,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5421\/revisions\/14515"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5421"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5421"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5421"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}