Beeld – Image – Bild: Het stichtingscongres van de Liberale Partij (1846) – Le congr\u00e8s fondateur du Parti lib\u00e9ral (1846) – Der Gr\u00fcndungskongress der Liberalen Partei (1846)<\/p>\n\n\n\n
Bron – Source – Quelle: wikipedia<\/p>\n\n\n\n
UN “V” FLAMINGANT A DISPARU<\/strong><\/p>\n\n\n\n Le B.U.B. a pris acte du changement de nom d\u2019Open VLD intervenu le 19 janvier 2026. Les partis qui portent encore aujourd\u2019hui le m\u00eame nom qu\u2019en 2003 se font de plus en plus rares, mais la B.U.B. fait exception. OPEN VLD poursuivra d\u00e9sormais son action sous l\u2019appellation \u00ab Anders \u00bb (\u201cAutrement\u201d, B.U.B.). Ce n\u2019est pas la premi\u00e8re fois que le parti lib\u00e9ral n\u00e9erlandophone change de nom, mais c\u2019est la premi\u00e8re fois qu\u2019un \u00ab\u00a0V\u00a0\u00bb flamingant dispara\u00eet du paysage politique belge. Reste \u00e0 savoir si elle s\u2019accompagnera \u00e9galement d\u2019une \u00e9volution de fond.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Fond\u00e9 en 1846, le Parti Lib\u00e9ral \u00e9tait non seulement le plus ancien parti lib\u00e9ral de Belgique, mais m\u00eame du monde. Cette d\u00e9nomination fut conserv\u00e9e jusqu\u2019en 1961, date \u00e0 laquelle elle fut remplac\u00e9e par PVV-PLP (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang \u2013 Parti de la Libert\u00e9 et du Progr\u00e8s). En 1972, le parti fut scind\u00e9 sur une base linguistique. Pendant vingt ans, le PVV conserva toutefois son nom, jusqu\u2019au changement de 1992, ann\u00e9e de la fondation du VLD (\u00ab Vlaamse \u00bb Liberalen en Democraten). L\u2019apparition du \u00ab V \u00bb n\u2019\u00e9tait pas fortuite: au fil des d\u00e9cennies pr\u00e9c\u00e9dentes, le parti avait \u00e9volu\u00e9 dans un sens de plus en plus nationaliste \u201cflamand\u201d et b\u00e9n\u00e9ficiait d\u00e9sormais de l\u2019apport d\u2019anciens membres de la Volksunie. Son essor \u00e9lectoral culmina lors des \u00e9lections de 1999 et 2003, quand le VLD devint non seulement le premier parti du pays, mais fournit \u00e9galement \u00e0 deux reprises le Premier ministre (Verhofstadt).<\/p>\n\n\n\n C\u2019est durant cette p\u00e9riode que fut mise en \u0153uvre la cinqui\u00e8me \u00ab r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat \u00bb, particuli\u00e8rement pr\u00e9judiciable pour la Belgique. En outre, le conf\u00e9d\u00e9ralisme fut inscrit \u00e0 la fin de 2002 dans la doctrine du parti. On peut y lire:<\/p>\n\n\n\n \u00ab Le VLD souhaite un meilleur statut pour la Flandre par le choix d\u00e9finitif d\u2019un mod\u00e8le conf\u00e9d\u00e9ral. <\/em>Le centre de gravit\u00e9 se situe au niveau des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es, qui d\u00e9terminent quelles comp\u00e9tences elles laissent au niveau f\u00e9d\u00e9ral.<\/em> [sic<\/em>] \u00bb (lien<\/a>). Le parti n\u2019en fit cependant pas encore un th\u00e8me explicite de campagne. Apr\u00e8s un r\u00e9sultat \u00e9lectoral d\u00e9cevant en 2007 \u2014 sous le nom d\u2019Open VLD \u2014, il se radicalisa davantage sur le plan national-linguistique. Le conf\u00e9d\u00e9ralisme fut alors clairement inscrit dans son programme \u00e9lectoral (2010<\/a>). Apr\u00e8s les \u00e9lections, le parti contribua \u00e0 la d\u00e9sastreuse sixi\u00e8me \u201cr\u00e9forme\u201d de l\u2019Etat.<\/p>\n\n\n\n En novembre 2013, Open VLD supprima le conf\u00e9d\u00e9ralisme de son programme. Treize ans plus tard, c\u2019est la lettre \u00ab V \u00bb qui dispara\u00eet de son nom. C\u2019est la premi\u00e8re fois qu\u2019un parti op\u00e8re un tel mouvement; jusqu\u2019ici, l\u2019\u00e9volution allait plut\u00f4t en sens inverse, comme lorsque le CVP devint CD&V en 2001. Apr\u00e8s l\u2019\u00e9clatement de la VU (Volksunie), deux formations virent le jour: Spirit et la N-VA (Nieuw-\u00ab Vlaamse \u00bb Alliantie). En Belgique francophone, le FDF (Front d\u00e9mocratique des Francophones), fond\u00e9 en 1964, changea quant \u00e0 lui de nom en 2015 pour devenir D\u00e9FI (D\u00e9mocrate F\u00e9d\u00e9raliste Ind\u00e9pendant).<\/p>\n\n\n\n Il va de soi que ce changement de nom ne survient pas par hasard. D\u2019une part, le parti recule d\u2019\u00e9lection en \u00e9lection et ne dispose plus que de huit si\u00e8ges \u00e0 la Chambre. D\u2019autre part, une \u00e9volution de fond semble \u00e9galement perceptible : depuis la sixi\u00e8me \u201cr\u00e9forme\u201d de l\u2019\u00c9tat, la formation appara\u00eet nettement moins marqu\u00e9e par un flamingantisme radical.<\/p>\n\n\n\n Reste \u00e0 savoir si \u00ab Anders \u00bb sera r\u00e9ellement diff\u00e9rent. Le B.U.B. esp\u00e8re que cette \u00e9volution ne se limitera pas aux mots, mais qu\u2019elle s\u2019accompagnera d\u2019une orientation plus unitariste. Mieux encore serait la cr\u00e9ation d\u2019un parti lib\u00e9ral bilingue, d\u00e9marche qui pourrait m\u00eame s\u2019av\u00e9rer n\u00e9cessaire \u00e0 la survie \u00e9lectorale. Ce n\u2019est qu\u2019\u00e0 condition qu\u2019\u00ab Anders \u00bb adopte une orientation v\u00e9ritablement belge et plaide pour des r\u00e9f\u00e9rendums nationaux sur des questions essentielles telles que le f\u00e9d\u00e9ralisme ou l\u2019Union europ\u00e9enne, \u00e0 l\u2019instar du B.U.B., que ce parti sera \u00e0 la hauteur de son nouveau nom.<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n EEN FLAMINGANTISCHE “V” VERDWIJNT<\/strong><\/p>\n\n\n\n De B.U.B. heeft kennisgenomen van de naamsverandering van Open VLD op 19 januari 2026. Er blijven stilaan nog maar weinig partijen over die in 2003 dezelfde naam hadden als vandaag, maar de B.U.B. behoort er wel bij.<\/strong> OPEN VLD gaat voortaan onder de naam “Anders” door het leven. Het is niet de eerste keer dat de Nederlandstalige, liberale partij van naam verandert, maar het is de eerste keer dat een flamingantische \u201cV\u201d uit het Belgische politieke landschap verdwijnt. Of er ook iets aan de inhoud verandert, valt nog te bezien.<\/strong><\/p>\n\n\n\n In 1846 werd de Liberale Partij opgericht, een organisatie die niet alleen de oudste liberale partij in Belgi\u00eb, maar zelfs ter wereld was. Die naam bleef bewaard tot 1961 en de naamsverandering in PVV-PLP (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang \u2013 Parti de la Libert\u00e9 et du Progr\u00e8s). In 1972 werd de partij op taalbasis gesplitst. Twintig jaar lang bleef de PVV wel zijn naam behouden, tot de naamsverandering in 1992, het jaar van de stichting van de VLD (\u201cVlaamse\u201d Liberalen en Democraten). Dat er een \u201cV\u201d in de naam kwam, was geen toeval: de partij was de afgelopen decennia al erg in \u201cVlaams\u201d-nationalistische zin ge\u00ebvolueerd en kende nu ook een toevlucht van overlopers uit de Volksunie. Ze won electoraal en beleefde vooral hoogdagen bij de verkiezingen van 1999 en 2003, waarin de VLD niet alleen de grootste partij van Belgi\u00eb werd, maar ook tweemaal de premier leverde (Verhofstadt).<\/p>\n\n\n\n In die periode werd ook de voor Belgi\u00eb uiterst schadelijke vijfde \u201cstaatshervorming\u201d doorgevoerd. Bovendien werd het confederalisme eind 2002 in de in de partijdoctrine ingeschreven. We citeren daaruit: \u201cDe VLD wil een beter statuut voor Vlaanderen door de definitieve keuze voor een confederaal model. Het zwaartepunt komt bij de deelstaten te liggen die bepalen welke bevoegdheden ze aan het federale niveau laten<\/em>\u201d (link<\/a>). Wel ging de partij hiermee nog niet expliciet naar de verkiezingen. Na een tegenvallend verkiezingsresultaat in 2007 \u2013 onder de naam Open VLD \u2013, radicaliseerde de partij in taalnationalistisch opzicht. Ze schreef het confederalisme nu expliciet in haar verkiezingsprogramma in (2010<\/a>). En na de verkiezingen werkte ze mee aan de rampzalige zesde \u201cstaatshervorming\u201d.<\/p>\n\n\n\n In november 2013 schrapte Open VLD het confederalisme uit haar programma. Nu, dertien jaar later, schrapt ze de \u201cV\u201d uit haar naam. Het is de eerste keer dat een partij dit doet. Tot nu toe was er enkel de omgekeerde beweging: de CVP werd in 2001 CD&V. Na het uiteenspatten van de VU (Volksunie), ontstonden twee partijen: Spirit en de N-VA (Nieuw-\u201cVlaamse\u201d Alliantie). Wel had in Franstalig Belgi\u00eb het in 1964 opgerichte FDF (Front d\u00e9mocratique des Francophones) in 2015 zijn naam veranderd in D\u00e9fi (D\u00e9mocrate F\u00e9d\u00e9raliste Ind\u00e9pendant).<\/p>\n\n\n\n Natuurlijk komt de naamsverandering van OPEN VLD niet uit de lucht vallen. Enerzijds gaat de partij er verkiezing na verkiezing op achteruit en beschikt ze nog maar over acht zetels in de Kamer. Anderzijds is er toch ook meer aan de hand. Sedert de zesde \u201cstaatshervorming\u201d is de partij beduidend minder radicaal-flamingantisch. <\/p>\n\n\n\n Het is nu de vraag of Anders echt anders zal zijn. De B.U.B. hoopt dat het niet alleen bij woorden blijft, maar dat de partij ook een meer unitaristische koers gaat varen. Beter nog zou zijn om dit te doen door de oprichting van een tweetalige liberale partij, hetgeen misschien zelfs noodzakelijk zal worden om electoraal te overleven. Alleen als Anders echt Belgischgezind wordt en pleit voor nationale referenda over belangrijke thema\u2019s zoals het federalisme of de EU, zoals de B.U.B., zal deze partij zijn naam waardig zijn.<\/strong><\/p>\n\n\n\n EIN FLAMINGANTISCHE “V” VERSCHWINDET<\/strong><\/p>\n\n\n\n Die B.U.B. hat die Namens\u00e4nderung von Open VLD am 19. Januar 2026 zur Kenntnis genommen. Parteien, die noch denselben Namen tragen wie im Jahr 2003, sind inzwischen selten geworden \u2013 die B.U.B. geh\u00f6rt zu diesen Ausnahmen. OPEN VLD tritt k\u00fcnftig unter der Bezeichnung \u201eAnders\u201c auf. Es ist nicht das erste Mal, dass die niederl\u00e4ndischsprachige liberale Partei ihren Namen \u00e4ndert, doch es ist das erste Mal, dass ein flamingantisches \u201eV\u201c aus der belgischen politischen Landschaft verschwindet. Ob sich auch inhaltlich ein Wandel vollzieht, bleibt abzuwarten.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Die 1846 gegr\u00fcndete Liberale Partei war nicht nur die \u00e4lteste liberale Partei Belgiens, sondern sogar weltweit. Dieser Name blieb bis 1961 bestehen, als die Umbenennung in PVV-PLP (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang \u2013 Parti de la Libert\u00e9 et du Progr\u00e8s) erfolgte. 1972 wurde die Partei entlang der Sprachgrenze gespalten. Zwanzig Jahre lang behielt die PVV ihren Namen, bis zur erneuten Umbenennung 1992, dem Jahr der Gr\u00fcndung der VLD (\u201cVlaamse\u201d Liberalen en Democraten). Das \u201cV\u201d war keineswegs zuf\u00e4llig gew\u00e4hlt: In den vorangegangenen Jahrzehnten hatte sich die Partei zunehmend in fl\u00e4misch-nationalistischer Richtung entwickelt und erhielt zudem Zulauf von ehemaligen Mitgliedern der Volksunie. Ihren H\u00f6hepunkt erreichte ihr Wahlerfolg bei den Wahlen von 1999 und 2003, als die VLD nicht nur st\u00e4rkste Partei Belgiens wurde, sondern auch zweimal den Premierminister stellte (Verhofstadt).<\/p>\n\n\n\n In diese Zeit f\u00e4llt auch die Durchf\u00fchrung der f\u00fcr Belgien \u00e4u\u00dferst nachteiligen f\u00fcnften \u201cStaatsreform\u201d. Zudem wurde Ende 2002 der Konf\u00f6deralismus in die Parteidoktrin aufgenommen. Dort hei\u00dft es: \u201cDie VLD strebt f\u00fcr Flandern einen besseren Status durch die endg\u00fcltige Entscheidung f\u00fcr ein konf\u00f6derales Modell an. Das Schwergewicht liegt bei den Teilstaaten, die festlegen, welche Zust\u00e4ndigkeiten sie der f\u00f6deralen<\/em> [sic<\/em>] Ebene \u00fcberlassen<\/em>\u201d (Link<\/a>).<\/p>\n\n\n\n