{"id":1465,"date":"2002-08-01T00:03:48","date_gmt":"2002-07-31T22:03:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1465"},"modified":"2010-10-01T21:34:34","modified_gmt":"2010-10-01T19:34:34","slug":"wat-betekent-21-juli","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1465","title":{"rendered":"Wat betekent 21 juli? &#8211; Que signifie le 21 juillet?"},"content":{"rendered":"<p><strong>Wat betekent 21 juli?<\/strong><\/p>\n<p><strong>1. Vanaf de Bourgondische Tijd<\/strong><\/p>\n<p>Belgi\u00eb is niet zomaar uit de lucht komen vallen, maar kan integendeel terugblikken op een lange aanloop naar haar onafhankelijkheid. De natie die vandaag ons land is, is wat het territorium betreft quasi dezelfde gebleven sinds de \u00e9\u00e9nmaking onder Filips de Goede (1430). Inderdaad kan men stellen dat de Bourgondi\u00ebrs definitief komaf probeerden te maken met het feodale stelsel en als dusdanig met de Middeleeuwen zelf. De zgn. 17 provinci\u00ebn (ongeveer het territorium van ons land en Nederland samen), zouden op het einde van de 15e eeuw in de handen van het huis van Habsburg komen te vallen en als dusdanig achtereenvolgens in Spaanse en in Oostenrijkse handen terechtkomen.<\/p>\n<p><strong>2. Onder invloed van de Verlichting: De Brabantse Omwenteling <\/strong><\/p>\n<p>Terwijl gedurende de Middeleeuwen en het hele Ancien R\u00e9gime door (tot het einde van de 18e eeuw) de machthebbers uit andere Europese vorstenhuizen als legitiem aanvaard werden, zwakte dit idee af o.i.v. de Verlichting, die idee\u00ebn als vrijheid van mening en volkssoevereiniteit naar voren bracht. De Amerikaanse Revolutie (1776) had reeds komaf gemaakt met het Engels bewind op het Amerikaanse continent, maar ook Europa zou spoedig bevangen raken door een revolutionaire koorts. Immers, het waren Franse en Engelse denkers die idealen fulmineerden die ingingen tegen het steeds meer en meer absolutistische bestuur van vorsten, die zich ge\u00efnspireerd wisten door God (le droit divin) of door de Rede (zgn. Verlicht Despotisme, \u201calles voor het volk, niets door het volk\u201d). Jozef II had in de ogen van vele inwoners van de Zuidelijke Nederlanden de oude privileges geschonden, bovendien was zijn zeer centralistische politiek, die ook erg anti-klerikaal getint was allerminst democratisch te noemen. In 1788\/9<br \/>\nbarstte een opstand los, geleid door twee advocaten Van der Noot en Vonck ongeveer gelijktijdig in Brabant en in de rest van wat later Belgi\u00eb worden zou. In oktober werden de Kempen bevrijd, in november Gent. Beschamend was vooral de Oostenrijkse nederlaag te Turnhout, waar het volk, net als op zovele andere plaatsen spontaan in opstand gekomen was. Maar de Verenigde Belgische Staten ( opgericht in januari 1790) waren geen lang leven beschoren. De staat was op een losse, federale leest geschoeid en werd niet erkend door de buitenlandse grootmachten. Bovendien waren de belangentegenstellingen tussen Vonck en Vandernoot te groot: de veel democratischere Vonck die een re\u00eble volksinspraak m\u00e9t scheiding der machten wenste, botsten te zeer met het idee\u00ebngoed van zijn oude medestander, die een zeer conservatieve en ultra-klerikale mening toegedaan was. Bovendien was hing het gezag te los aaneen. D.m.v. de grootmachten werd (voorlopig) het Oostenrijks gezag hersteld, tot ongenoegen van degenen die zich ondertussen patriotten waren gaan noemen. Voor de eerste keer werden toen tricolores gehesen.<\/p>\n<p><strong>3. De Franse Revolutie, Napol\u00e9on en het VKN<\/strong><\/p>\n<p>De Franse Revolutie van 1789 was ondertussen expansionistisch geworden en de opnieuw herstelde Oostenrijkse Nederlanden werden van 1790 tot 1794 een strijdtoneel tussen Fransen en Oostenrijkers. Het aankomen van Napol\u00e9on (1799) zorgde wel voor een relatieve rust in de aangehechte territoria, waaronder de Zuidelijke Nederlanden (1802), maar allerminst voor \u201cdemocratie\u201d. Na Waterloo (1815) trachtten de grootmachten de orde op het continent weer te herstellen. Een evenwicht werd nagestreefd en Frankrijk werd terug binnen zijn oude grenzen van voor 1789 ingekapseld. In die optiek werd een gordel van bufferstaten aangelegd, met ten noorden van Frankrijk het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, dat twee territoria, die sinds 1585 gescheiden waren (de noordelijke en de zuidelijke Nederlanden, toen owv dynastieke en godsdienstige redenen o.m. onder het toenmalig Spaans bewind) weer samenbracht. Tot vorst werd Willem I aangeduid, een ambitieus man die een Europese machtspolitiek wilde voeren en, zo mogelijk, een wereldmogendheid wilde maken van een klein land. Maar het Zuiden industrialiseerde sneller dan het meer agrarische Nederland, zodat de liberale burgerij steeds meer zelfbewust ging optreden. Willem I was een een verlicht despoot te noemen die met een bicameralistisch stelsel werkte waarvan de 1e Kamer ook wel als \u2018la m\u00e9nagerie du Roi\u2019 omschreven werd, rechtstreeks door hem werd benoemd. Willem I was geen slecht vorst, maar werkte centralistisch en hield geen rekening met historische particularismen.<\/p>\n<p>Historisch gegroeide, politieke, sociale, religieuze enz. hoopten zich op en leidden tot de Belgische Omwenteling.<\/p>\n<p><strong>4. De Belgische Revolutie<\/strong><\/p>\n<p>Uiteindelijk resulteerden 15 jaar opgekropte spanningen in de omwenteling van 1830, die een zeer dynamische en moderne staat zou scheppen. De Liberalen wilden uiteraard meer vrijheden, maar ook de katholieken eisten hun vrijheden op en waren daarvoor bereid de principes van een parlementaire democratie te aanvaardden. Als dusdanig vonden beide groepen elkaar (zgn. Unionisme). Vanaf augustus 1830 deden zich te Brussel ongeregeldheden voor (na de opvoering van de Stomme van Portici (26\/08) waarin de woorden \u2018amour sacr\u00e9 de la patrie\u2019 weerklonken). Te Parijs was ondertussen ook reeds een opstand tegen het Ancien r\u00e9gime begonnen (julirevolutie, het meer democratische r\u00e9gime zou daar echter maar 20 jaar stand houden). De opstand in Brussel van augustus 1830 was uiteindelijk- in den beginne- een opstand van het volk, dat sterk verarmd was, o.m. door mislukte graanoogsten. Pas later zou de burgerij (die in bepaalde delen van Brussel de Nederlanders steunde maar \u201cbang\u201d werd van het volk) de opstand tot de hare maken, omdat ze zag dat ze door de sociale opstand haar doelen kon verwezenlijken. Ondertussen namen de onlusten overal in Belgi\u00eb toe en werd er eind september door de Nederlandse milities in Brussel tot bloedvergieten overgegaan, wat de tegenstellingen nog verscherpte. De Belgische Omwenteling was dan wel in Brussel begonnen, zij was g\u00e9\u00e9n Brusselse opstand maar een nationale revolte. Uit Leuven, Luik, Henegouwen, Vlaanderen en Namen stroomden contingenten toe, terwijl ook de Nederlands milities naar de hoofdstad zonden. Op 23 september 1830 werden de Nederlandse Contingenten na een gewapend treffen en verbitterde weerstand van dit pasgevormd Belgisch leger uit het Park van Brussel verdreven. Het was toen dat voor het eerst de Braban\u00e7onne werd gespeeld en dat de nationale driekleur (die ook al in 1788 gebruikt werd) gehesen werd.<br \/>\n<strong>5. Onafhankelijkheid,Grondwet en Monarchie<\/strong><\/p>\n<p>In allerijl werd een Voorlopige Regering (4 oktober) samengeroepen, die een reeks spectaculaire maatregelen afkondigden: naast het uitroepen van een soevereine staat, onbeperkte meningsvrijheid, onderwijsvrijheid, vrijheid van vereniging,persvrijheid,vrijheid van vergadering en godsdienst etc\u2026 In \u00e9\u00e9n klap was Belgi\u00eb de meest moderne,vooruitstrevende en liberale staat van Europa, en zelfs van de wereld. Verkiezingen werden georganiseerd (weliswaar op de basis van cijnskiesrecht maar met kiesgeheim, wat zeer ongewoon was in die tijd) en een Nationaal Congres werd verkozen: op 7 februari 1831 werd de Grondwet van het Koninkrijk Belgi\u00eb gestemd, met een tweekamerstelsel, rechstreekse verkiezingen van beiden en met een parlementaire monarchie. Een parlement met strikte scheiding der machten en een Koning die trouw moest zweren voor de volksvertegenwoordigers. Zoiets was nog nooit eerder gebeurd in de Europese geschiedenis.<br \/>\nLater die maand werd Surlet de Chokier als voorlopig Regent aangesteld, tot op het moment dat een geschikte kandidaat voor de troon gevonden was.<br \/>\nOp 4 november 1830 reeds was het jonge Koninkrijk door de grootmachten erkend: Rusland wilde nog wel tussenkomen, maar werd gehinderd door een opstand in Polen (dat onder Russisch gezag viel), en Pruisen wilde geen oorlog met Oostenrijk riskeren owv de Belgische kwestie. De breuk met de machten van het Ancien R\u00e9gime was in ons land compleet. Beslist werd dat Belgi\u00eb \u201ceeuwigdurend neutraal\u201d zou zijn, een toestand die tot 1945 bewaard zou blijven. Op 21 juli legde de eerste Koning der Belgen, L\u00e9opold, van Saksen-Coburg te Brussel de eed van trouw af aan de natie. Het feit dat de Belgische Grondwet zo liberaal en origineel was, wordt niet alleen bewezen door het grote aantal Europese landen dat ze nadien zou overnemen (vb: Griekenland), maar ook door het feit dat ze tot op de dag vandaag standhoudt (de vernieuwingen erin waren wel bv de democratisering in de richting van de arbeiders-afschaffing van de wet Le Chapelier die vakbonden verbood en verruiming, vooral vanaf 1893 van het kiesrecht. Ook de federalisering gedurende de laatste 30 jaar van de Belgische Staat was een belangrijke vernieuwing). Na 1830 zou ons land al gauw de top vijf van de meest ge\u00efndustrialiseerde naties ter wereld binnen duiken, een voorbeeld hiervan is dat Belgi\u00eb (op Engeland na) het eerste land ter wereld was waar spoorwegen aangelegd werden.<\/p>\n<p><strong>Que signifie le 21 juillet?<\/strong><\/p>\n<p><strong>1. A partir de l\u2019\u00e9poque bourguignonne<\/strong><\/p>\n<p>La Belgique ne s\u2019est pas faite en un jour et peut se targuer d\u2019avoir bien pr\u00e9par\u00e9 son ind\u00e9pendance. La nation qui est aujourd\u2019hui notre pays n\u2019a quasiment pas connu de changements territoriaux depuis son unification sous Philippe le Bon (1430). Les Bourguignons tent\u00e8rent en effet de mettre d\u00e9finitivement fin au morcellement f\u00e9odal et, par cons\u00e9quent, au Moyen Age proprement dit. Ce qu\u2019on appelle les 17 provinces (plus ou moins le territoire regroupant notre pays et les Pays-Bas) devait tomber \u00e0 la fin du 15e si\u00e8cle entre les mains de la maison des Habsbourg et, en tant que tel, revenir successivement \u00e0 l\u2019Espagne et \u00e0 l\u2019Autriche.<\/p>\n<p><strong><br \/>\n<strong>2. Sous l\u2019influence du Si\u00e8cle des lumi\u00e8res : la R\u00e9volution braban\u00e7onne<\/strong><\/strong><\/p>\n<p>Alors que durant le Moyen Age et tout l\u2019Ancien R\u00e9gime (jusqu\u2019\u00e0 la fin du18e si\u00e8cle) la population avait consid\u00e9r\u00e9 les monarques des autres dynasties europ\u00e9ennes comme l\u00e9gitimes, cette id\u00e9e s\u2019est effrit\u00e9e sous l\u2019influence du Si\u00e8cle des lumi\u00e8res, qui avan\u00e7a des nouveaux principes, comme libert\u00e9 de pens\u00e9e et souverainet\u00e9 populaire. Bien que la R\u00e9volution am\u00e9ricaine (1776) e\u00fbt d\u00e9j\u00e0 mis fin \u00e0 l\u2019occupation anglaise sur le continent am\u00e9ricain, la fi\u00e8vre r\u00e9volutionnaire devait bient\u00f4t gagner l\u2019Europe. Ce furent en effet des penseurs fran\u00e7ais et anglais qui fulminaient contre les r\u00e9gimes de plus en plus absolutistes de souverains se croyant inspir\u00e9s par Dieu (le droit divin) ou par la Raison (ce qu\u2019on appelle le Despotisme \u00e9clair\u00e9, \u00abtout pour le peuple, rien par le peuple\u00bb). Joseph II avait, aux yeux de nombreux habitants des Pays-Bas m\u00e9ridionaux, viol\u00e9 les anciens privil\u00e8ges ; en outre, sa politique tr\u00e8s centraliste, qui plus est anticl\u00e9ricale, n\u2019\u00e9tait nullement d\u00e9mocratique. Une r\u00e9volte \u00e9clata en 1789, dirig\u00e9e par les deux avocats Van der Noot et Vonck dans le Brabant et les r\u00e9gions qui allaient devenir la Belgique. La Campine fut lib\u00e9r\u00e9e en octobre, Gand en novembre. La d\u00e9route fut totale pour l\u2019Autriche avec sa d\u00e9faite \u00e0 Turnhout, le peuple s\u2019y \u00e9tait r\u00e9volt\u00e9 spontan\u00e9ment, tout comme \u00e0 de nombreux autres endroits. Mais les Etats Belgiques Unis (fond\u00e9s en janvier 1790) n\u2019\u00e9taient pas destin\u00e9s \u00e0 faire long feu. L\u2019Etat \u00e9tait dirig\u00e9 d\u2019apr\u00e8s un mod\u00e8le chancelant et f\u00e9d\u00e9ral et ne fut pas reconnue par les puissances \u00e9trang\u00e8res. En outre, les conflits d\u2019int\u00e9r\u00eat \u00e9taient trop grands entre Vonck et Van der Noot : Vonck, aux id\u00e9es plus d\u00e9mocratiques, souhaitant une r\u00e9elle participation du peuple et la s\u00e9paration des pouvoirs, se heurta fatalement aux convictions tr\u00e8s conservatrices et ultra-cl\u00e9ricales de son ancien partisan. Aussi l\u2019autorit\u00e9 fut-elle tr\u00e8s pr\u00e9caire. Apr\u00e8s l\u2019immixtion des grandes puissances, l\u2019autorit\u00e9 autrichienne fut r\u00e9tablie (provisoirement), au d\u00e9triment de ceux qui avaient commenc\u00e9 \u00e0 s\u2019appeler \u00abpatriotes\u00bb. C\u2019est \u00e0 cette \u00e9poque que l\u2019on hissa le drapeau tricolore pour la premi\u00e8re fois.<br \/>\n<strong>3. La R\u00e9volution fran\u00e7aise, Napol\u00e9on et le Royaume des Pays-Bas<\/strong><\/p>\n<p>La R\u00e9volution fran\u00e7aise de 1789 avait entre-temps rev\u00eatu un caract\u00e8re expansionniste si bien que les Pays-Bas autrichiens, r\u00e9cemment unifi\u00e9s, devinrent de 1790 \u00e0 1794 le th\u00e9\u00e2tre de batailles entre Fran\u00e7ais et Autrichiens. Cependant, la venue de Napol\u00e9on (1799) pacifia relativement les territoires annex\u00e9s, dont les Pays-Bas m\u00e9ridionaux (1802), sans y apporter toutefois la \u00abd\u00e9mocratie\u00bb. Apr\u00e8s Waterloo (1815), les grandes puissances tent\u00e8rent de r\u00e9tablir l\u2019ordre sur le vieux continent. On aspira \u00e0 un \u00e9quilibre et la France fut confin\u00e9e \u00e0 l\u2019int\u00e9rieur d\u2019un territoire aux fronti\u00e8res datant d\u2019avant 1789.  A cet effet, une ceinture d\u2019Etats tampon fut \u00e9tablie, avec au nord de la France le Royaume des Pays-Bas, r\u00e9unissant deux territoires divis\u00e9s depuis 1585 (les Pays-Bas septentrionaux et m\u00e9ridionaux, s\u00e9par\u00e9s jadis pour des motifs dynastiques et religieux sous la domination espagnole). Guillaume I en devint le nouveau souverain, c\u2019\u00e9tait un homme ambitieux qui voulait mener une politique de force et, si possible, faire d\u2019un petit pays une puissance mondiale. Mais le Sud s\u2019industrialisa plus rapidement que la Hollande essentiellement agraire, si bien que la bourgeoisie lib\u00e9rale commen\u00e7a \u00e0 s\u2019\u00e9manciper. Guillaume I \u00e9tait un souverain autoritaire, ou &#8211; dans le meilleur des cas &#8211; un despote \u00e9clair\u00e9 r\u00e9gnant par le biais d\u2019un bicam\u00e9ralisme dont il nomma directement la 1e Chambre, surnomm\u00e9e \u2018la m\u00e9nagerie du Roi\u2019. Le poids d\u00e9mographique des r\u00e9gions belges pesa plus lourd que les r\u00e9gions n\u00e9erlandaises, mais elles \u00e9taient compl\u00e8tement sous-repr\u00e9sent\u00e9es aux Etats G\u00e9n\u00e9raux (cf. le Parlement actuel). En outre, Guillaume I imposa le n\u00e9erlandais comme seule langue officielle, une langue que ni les n\u00e9erlandophones, ni les francophones de Belgique ne ma\u00eetrisaient (pas de libert\u00e9 de l\u2019emploi des langues contrairement \u00e0 la Constitution belge de 1831) tandis qu\u2019il brida le clerg\u00e9 catholique aux d\u00e9pens du nord calviniste. Pour pouvoir mener sa politique, Guillaume I manipula la Constitution comme bon lui semblait (ce qu\u2019on appela plus tard avec m\u00e9pris l\u2019arithm\u00e9tique hollandaise, les absents dans la Chambre \u00e9taient par exemple consid\u00e9r\u00e9s comme ayant vot\u00e9 oui).<br \/>\n<strong>4. La R\u00e9volution belge<\/strong><\/p>\n<p>Finalement, les tensions accumul\u00e9es pendant 15 ans provoqu\u00e8rent la R\u00e9volution de 1830 qui devait cr\u00e9er un Etat tr\u00e8s dynamique et moderne. Les lib\u00e9raux voulaient \u00e9videmment plus de libert\u00e9s, tout comme les catholiques exigeaient les leurs ; les deux groupes \u00e9taient donc dispos\u00e9s \u00e0 accepter les principes d\u2019une d\u00e9mocratie parlementaire et parvinrent \u00e0 un accord (appel\u00e9 l\u2019Unionisme). A partir d\u2019ao\u00fbt 1830, Bruxelles devint le th\u00e9\u00e2tre de troubles apr\u00e8s la repr\u00e9sentation de la Muette de Portici (26\/8) o\u00f9 les paroles \u2018amour sacr\u00e9 de la patrie\u2019 retentirent. Parall\u00e8lement, une r\u00e9volution \u00e9clata \u00e9galement \u00e0 Paris contre l\u2019Ancien r\u00e9gime (r\u00e9volution de juillet, le r\u00e9gime plus d\u00e9mocratique ne devait se maintenir que 20 ans). La r\u00e9volution \u00e0 Bruxelles en ao\u00fbt 1830 \u00e9tait en d\u00e9finitive &#8211; au d\u00e9but du moins &#8211; une insurrection du peuple, devenu tr\u00e8s pauvre, notamment \u00e0 cause des mauvaises r\u00e9coltes. Ce n\u2019est que plus tard que la bourgeoisie (qui, dans certaines parties de Bruxelles, soutenait les Hollandais mais \u00abcraignait\u00bb le peuple) s\u2019accapara de la r\u00e9volution, parce qu\u2019elle r\u00e9alisa qu\u2019elle pouvait r\u00e9aliser ses objectifs \u00e0 travers cette r\u00e9volution sociale. Entre-temps, les troubles s\u2019\u00e9tendirent \u00e0 toute la Belgique alors que, \u00e0 la fin de septembre, les milices n\u00e9erlandaises provoquaient des effusions de sang \u00e0 Bruxelles, ce qui accentua davantage les antagonismes entre les deux parties. Bien que commenc\u00e9e \u00e0 Bruxelles, la R\u00e9volution belge n\u2019\u00e9tait plus exclusivement bruxelloise, mais nationale. De Louvain, de Li\u00e8ge, du Hainaut, des Flandres et de Namur affluaient des contingents \u00e0 Bruxelles, tandis que les Hollandais y envoy\u00e8rent \u00e9galement des milices. Le 23 septembre 1830, apr\u00e8s un affrontement arm\u00e9 et une r\u00e9sistance acharn\u00e9e, les contingents n\u00e9erlandais furent chass\u00e9s du Parc de Bruxelles par une arm\u00e9e belge improvis\u00e9e. A cette occasion, on joua la Braban\u00e7onne pour la premi\u00e8re fois et l\u2019on hissa le drapeau tricolore national (utilis\u00e9 d\u00e9j\u00e0 en 1789).<br \/>\n<strong>5. Ind\u00e9pendance, Constitution et Monarchie<\/strong><\/p>\n<p>Un gouvernement provisoire fut compos\u00e9 en toute h\u00e2te (4 octobre), qui prit une s\u00e9rie de mesures spectaculaires : proclamation d\u2019un Etat ind\u00e9pendant, libert\u00e9 de pens\u00e9e, d\u2019enseignement, d\u2019association, de presse, de r\u00e9union et de religion, etc. et ce sans aucune restriction. En une fois la Belgique \u00e9tait devenue l\u2019Etat le plus moderne, progressiste et lib\u00e9ral d\u2019Europe, voire du monde. On organisa des \u00e9lections (quoique sur la base du suffrage censitaire mais avec secret du vote, ce qui \u00e9tait peu habituel \u00e0 cette \u00e9poque) pour \u00e9lire un Congr\u00e8s National : le 7 f\u00e9vrier 1831, la Constitution du Royaume de Belgique fut approuv\u00e9e, pr\u00e9voyant un bicam\u00e9ralisme, des \u00e9lections directes pour les deux chambres, une monarchie parlementaire, un parlement avec une stricte s\u00e9paration des pouvoirs et un Roi qui devait pr\u00eater serment devant les d\u00e9put\u00e9s. Un pr\u00e9c\u00e9dent dans l\u2019histoire de l\u2019Europe. On d\u00e9signa Surlet de Chokier plus tard dans le mois comme r\u00e9gent provisoire jusqu\u2019\u00e0 ce qu\u2019un candidat parfait soit trouv\u00e9 pour le tr\u00f4ne. Le 4 novembre 1830, le jeune royaume fut reconnu par les grandes puissances : la Russie chercha \u00e0 intervenir, mais en fut emp\u00each\u00e9e par une r\u00e9volte en Pologne (sous domination russe), tandis que la Prusse ne d\u00e9sirait pas une guerre avec l\u2019Autriche \u00e0 cause de la question belge. La rupture avec les puissances de l\u2019Ancien R\u00e9gime fut compl\u00e8te. Il fut d\u00e9cid\u00e9 que la Belgique adopterait une \u00abneutralit\u00e9 perp\u00e9tuelle\u00bb, une situation qui devait durer jusqu\u2019en 1945. Le 21 juillet 1831, le premier Roi des Belges, L\u00e9opold de Saxe-Cobourg pr\u00eata serment de fid\u00e9lit\u00e9 \u00e0 la nation. Le caract\u00e8re lib\u00e9ral et original de la Constitution belge se traduit non seulement par le grand nombre de pays europ\u00e9ens qui la reprendraient par la suite (p. ex. la Gr\u00e8ce), mais \u00e9galement par le fait qu\u2019elle s\u2019est maintenue jusqu\u2019\u00e0 ce jour. Il y a cependant eu quelques r\u00e9novations, par exemple la d\u00e9mocratisation ouvri\u00e8re &#8211; annulation de la loi Le Chapelier qui interdisait les syndicats &#8211; et l\u2019extension, surtout \u00e0 partir de 1893, du droit de vote. La f\u00e9d\u00e9ralisation des 30 derni\u00e8res ann\u00e9es de l\u2019Etat belge est \u00e9galement un exemple frappant de ce caract\u00e8re r\u00e9novateur. Apr\u00e8s 1830, notre pays devait bient\u00f4t rejoindre le top cinq des nations les plus industrialis\u00e9es au monde, un exemple \u00e9tant que la Belgique est (apr\u00e8s l\u2019Angleterre) le premier pays au monde o\u00f9 l\u2019on a pos\u00e9 des rails de train.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wat betekent 21 juli? 1. Vanaf de Bourgondische Tijd Belgi\u00eb is niet zomaar uit de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-1465","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-nD","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1465","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1465"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1465\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2198,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1465\/revisions\/2198"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1465"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1465"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1465"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}