{"id":1459,"date":"2002-12-01T23:58:50","date_gmt":"2002-12-01T21:58:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1459"},"modified":"2010-10-01T18:52:14","modified_gmt":"2010-10-01T16:52:14","slug":"minderhedenverdrag-geen-gevaar-maar-een-oplossing","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1459","title":{"rendered":"Minderhedenverdrag is geen gevaar maar een oplossing – Convention-cadre sur la protection des minorit\u00e9s: une opportunit\u00e9, pas un danger"},"content":{"rendered":"

Minderhedenverdrag geen gevaar, maar oplossing<\/strong><\/p>\n

Er is heel wat opschudding in de Belgische politiek over het verslag van de gezant van de Raad van Europa, Mevrouw Nabholz-Haidegger betreffende de minderheden in Belgi\u00eb. Volgens haar zouden de Franstaligen die wonen in het Vlaams Gewest en de Nederlandstaligen die wonen in het Waals Gewest minderheden zijn die speciale bescherming nodig hebben. De Vlaamse politici zijn het hier niet mee eens. Zowat elke andere Europeaan wel. Wie heeft gelijk?<\/p>\n

Tijdens haar bezoek in Belgi\u00eb vorig jaar heeft de Zwitserse gezante duidelijk verklaard dat Belgi\u00eb Zwitserland niet is. Elke meertalige democratie vereist aangepaste oplossingen die rekening houden met de culturele, historische, economische en sociale achtergrond van dat land.<\/p>\n

Daartegenover staat dat internationale verdragen, in casu het Europees Verdrag op de Bescherming van de Minderheden, in principe in hun geheel dienen aanvaard te worden. Wanneer een verdrag door een staat unilateraal gewijzigd wordt of eigenzinnig ge\u00efnterpreteerd wordt, verliest het zijn waarde. Nochtans laat dit kaderverdrag aan elke staat de mogelijkheid het begrip \u201cminderheid\u201d zelf te bepalen.<\/p>\n

Maar wat staat er nu juist in dit verdrag van de Raad van Europa? De volgende samenvatting beperkt zich wel tot die bepalingen die van rechtstreeks belang zijn voor Belgi\u00eb.<\/p>\n

Het verdrag werd aangenomen door de Raad van Europa op 01\/02\/1995.<\/p>\n

De preambule stelt onder andere dat het kaderverdrag tot doel heeft de eenheid tussen de lidstaten van de Raad van Europa te vergroten en dat de Europese geschiedenis aangetoond heeft dat de bescherming van de nationale minderheden essentieel is voor de stabiliteit, de veiligheid en de vrede op het continent.<\/p>\n

Het eerste artikel schrijft de bescherming van de nationale minderheden in in de internationale mensenrechten. Wat opvalt is dat het verdrag de term minderheid niet definieert. Dat geeft natuurlijk toepassingsproblemen. Haidegger meent dat de Franstaligen die in Nederlandstalig Belgi\u00eb wonen zo\u2019n minderheid vormen. De vraag is natuurlijk hoeveel mensen een minderheid moet tellen. Blijkbaar is een \u201cminderheid\u201d ook relatief. Hoewel de Franstaligen in Belgi\u00eb een minderheid vormen (zowat 4 miljoen op een bevolking van 10 miljoen), moeten ze op nationaal vlak toch niet als minderheid worden beschouwd volgens Haidegger omdat ze grondwettelijke gelijkheidsgaranties hebben gekregen.<\/p>\n

Artikel 5 proclameert de vrijheid van cultuur en taal en stelt dat een assimilatiepolitiek uit den boze is. Zo komt rechtstreeks de omzendbrief Peeters in gevaar, die de Franstaligen in de Brusselse rand verplicht telkens weer hun documenten in de Franse taal aan te vragen.<\/p>\n

De overheden moeten de tolerantie en het respect tussen de burgers aanmoedigen, ongeacht hun etnische, culturele, taalkundige of religieuze identiteit, meerbepaald in de domeinen van onderwijs, cultuur en media. Juist die bevoegdheden behoren in Belgi\u00eb toe aan de gemeenschappen zodat samenwerking op dit niveau aangewezen is (artikel 6).<\/p>\n

De nationale minderheden kunnen vrij hun kranten uitgeven en mogen in het kader van de vigerende wetgeving hun eigen televisie- en radiostations oprichten (artikel 9). In Belgi\u00eb zal de Vlaamse overheid dus dergelijke initiatieven van de Franstalige minderheid in het eentalig Vlaams Gewest niet mogen hinderen.<\/p>\n

In die gebieden waar traditioneel een groot aantal mensen wonen die tot een nationale minderheid behoren, moet de overheid, wanneer de minderheid dat vraagt en wanneer die vraag met een echte behoefte overeenkomt, ervoor zorgen dat de minderheidstaal kan gebruikt worden tussen deze minderheid en de administratieve overheid (artikel 10.2). Dit doet uiteraard denken aan de Belgische faciliteitengemeenten. Hiermee krijgen de faciliteiten een internationale rechtsbasis zodat ze nog moeilijk kunnen afgeschaft worden. Theoretisch gezien wordt hier ook de deur op een kier gezet voor de uitbreiding van de faciliteiten naar andere Belgische gemeenten waar een grote minderheid anderstaligen wonen.<\/p>\n

Ook straatnamen en topografische aanduidingen in de minderheidstaal krijgen een juridische basis (artikel 11.3).<\/p>\n

De minderheden hebben eveneens het recht hun eigen private scholen op te richten (artikel 13). Dit is weer een bepaling die in Belgi\u00eb politiek zeer moeilijk ligt.<\/p>\n

De verschillende gemeenschappen dienen op vlak van onderwijs samen te werken teneinde de contacten tussen hun wederzijdse leerlingen en leerkrachten te vergemakkelijken (artikel 12.1 en 12.2). Anderzijds kan de gemeenschap er zelfs toe verplicht worden om in gebieden met een belangrijke of historische minderheid de anderstaligen te helpen bij het aanleren van hun minderheidstaal (artikel 14.2).<\/p>\n

Het is echter een open vraag of een gemeenschap in Belgi\u00eb financieel mag helpen bij de oprichting van anderstalige media en scholen in een andere gemeenschap aangezien de gemeenschappen niet bevoegd zijn in een ander eentalig gebied.<\/p>\n

Er wordt wel de nadruk gelegd op het feit dat het verdrag niet het recht geeft aan individuen om de nationale wet te overtreden. Het richt zich dus alleen tot staten en heeft daardoor geen directe werking (artikel 21).<\/p>\n

Ondertussen is het verdrag in werking getreden binnen de Raad van Europa en reeds ondertekend door Belgi\u00eb, hoewel de parlementen het nog niet hebben goedgekeurd. Belgi\u00eb behoudt zich ook het recht voor zelf de term \u201cminderheden\u201d te defini\u00ebren in het kader van een interministeri\u00eble conferentie.<\/p>\n

Mevrouw Haidegger meent dat dit verdrag, dat Belgi\u00eb dus nog niet heeft geratificeerd, geschonden is omdat de Franstalige minderheid in het Vlaams Gewest en de Nederlandstalige minderheid in het Waals Gewest niet voldoende beschermd worden. De deelgebieden zijn immers bevoegd voor taal, cultuur, onderwijs en media, de sleutelbevoegdheden van het verdrag.<\/p>\n

Uiteraard dient men een onderscheid te maken tussen de tweetalige gebieden (Brussel en de faciliteitengemeenten) waar de bescherming wel duidelijk aanwezig is en andere gebieden waar er geen is. Het is vooral voor een uitbreiding van de faciliteiten voor de Franstaligen en dus de uitbreiding van de territoriale tweetaligheid in Nederlandstalig Belgi\u00eb dat de Vlaamse politici beducht zijn. Ook de mogelijke oprichting van eentalig Franstalige scholen in Vlaams gebied ligt bij hen moeilijk.<\/p>\n

Nochtans hoeft het zo\u2019n vaart niet te lopen en eigenlijk stuurt de gezante hier helemaal niet op aan.<\/p>\n

Het rapport, hoewel niet juridisch bindend voor Belgi\u00eb, is juist een uitgelezen kans om de lacunes van de Belgische taalpolitiek bloot te leggen. Steeds meer en meer wordt de individuele talenkennis van de Belg verwaarloosd door de overheid. Nochtans is individuele tweetaligheid de sleutel naar een duurzame communautaire pacificatie in dit land.<\/p>\n

Mevrouw Haidegger heeft dan ook groot gelijk wanneer ze stelt dat de gemeenschappen een akkoord dienen te sluiten over de TCOM-bevoegdheden (taal, cultuur, onderwijs en media). Beter nog zou er hierover in de parlementen een speciale nationale kaderwet moeten gestemd worden.<\/p>\n

De tijd is immers aangebroken om de energie- en geldverslindende taalstrijd voorgoed te be\u00ebindigen door de andere landstaal op een serieuze manier te onderwijzen in \u00e1lle Belgische scholen, bijvoorbeeld \u00bc van de tijd verplicht en \u00bc van de tijd optioneel. Deze anderstalige lessen worden best gegeven door leerkrachten die de onderwijstaal als moedertaal hebben. Uitwisseling van leerkrachten en leerlingen over de taalgrens heen is eveneens een mogelijkheid. Ook de uitbouw van een echte tweetalige televisie (met taalafwisseling per programma of zelfs tweetalige programma\u2019s) zou alle Belgen op gelijke \u201ctaalvoet\u201d zetten.<\/p>\n

Deze oplossingen zouden de creatie van uitsluitend Franstalige scholen in Nederlandstalig gebied vermijden en de televisiekijkende Franstalige \u2013 waar hij ook woont in Belgi\u00eb – een flinke dosis Nederlandse taal en cultuur meegeven.<\/p>\n

De Vlaamse politieke ongerustheid is dus totaal ongegrond en zou moeten plaats ruimen voor een optimistisch en toekomstgericht beleid van tweetaligheid, zowel in het noorden als in het zuiden van het land.<\/p>\n

Er is dus meer hoop voor onze meertalige democratie dan sommigen dat vandaag denken.<\/p>\n

Convention-cadre sur la protection des minorit\u00e9s: une opportunit\u00e9, pas un danger<\/strong><\/p>\n

Lily Nabholz-Haidegger, l\u2019envoy\u00e9e sp\u00e9ciale du Conseil de l\u2019Europe, a boulevers\u00e9 le monde politique belge avec son rapport sur la protection des minorit\u00e9s en Belgique. D\u2019apr\u00e8s elle, les francophones vivant dans la R\u00e9gion flamande, de m\u00eame que les n\u00e9erlandophones vivant dans la R\u00e9gion wallonne, seraient des minorit\u00e9s qui ont droit \u00e0 une protection sp\u00e9ciale. Les politiciens flamands ne partagent pas cet avis, contrairement \u00e0 tout autre Europ\u00e9en. Qui a raison ?<\/p>\n

Lors de sa visite en Belgique l\u2019ann\u00e9e pass\u00e9e, l\u2019envoy\u00e9e suisse a clairement affirm\u00e9 que la Belgique n\u2019est pas la Suisse. Toute d\u00e9mocratie plurilingue n\u00e9cessite des solutions adapt\u00e9es en fonction du contexte culturel, historique, \u00e9conomique et social du pays en question.<\/p>\n

Par contre, les conventions internationales, dans ce cas la Convention europ\u00e9enne des Droits de l\u2019homme, doivent en principe \u00eatre accept\u00e9es dans leur int\u00e9gralit\u00e9. Lorsqu\u2019une convention est modifi\u00e9e unilat\u00e9ralement ou interpr\u00e9t\u00e9e obstin\u00e9ment par un Etat, elle perd de sa valeur. Pourtant, cette convention-cadre permet \u00e0 chaque Etat d\u2019interpr\u00e9ter soi-m\u00eame le concept \u00abminorit\u00e9\u00bb.<\/p>\n

Mais cette convention du Conseil de l\u2019Europe, qu\u2019implique-t-elle exactement ? Le pr\u00e9sent r\u00e9sum\u00e9 se limitera aux stipulations qui concernent directement la Belgique.<\/p>\n

La convention a \u00e9t\u00e9 approuv\u00e9e par le Conseil de l\u2019Europe le 01\/02\/1995.<\/p>\n

Le pr\u00e9ambule affirme entre autres que la convention-cadre a pour but de renforcer l\u2019unit\u00e9 entre les Etats membres du Conseil de l\u2019Europe et que l\u2019histoire de l\u2019Europe a d\u00e9montr\u00e9 que la protection des minorit\u00e9s nationales est essentielle pour la stabilit\u00e9, la s\u00e9curit\u00e9 et la paix sur le continent.<\/p>\n

Le premier article de la protection de minorit\u00e9s nationales renvoie \u00e0 la D\u00e9claration universelle des Droits de l\u2019homme. Chose \u00e9tonnante : la convention ne d\u00e9finit pas le terme minorit\u00e9. Cela donne \u00e9videmment lieu \u00e0 des probl\u00e8mes d\u2019interpr\u00e9tation. Haidegger estime que les francophones vivant en Belgique n\u00e9erlandophone forment une telle minorit\u00e9. Reste \u00e9videmment \u00e0 savoir combien de personnes une minorit\u00e9 doit compter. Apparemment, ce concept est relatif. Bien que les francophones de Belgique constituent une minorit\u00e9 (quelque 4 millions sur une population de 10 millions), ils ne doivent toutefois pas, selon Haidegger, \u00eatre consid\u00e9r\u00e9s comme une minorit\u00e9 puisqu\u2019ils ont re\u00e7u des garanties d\u2019\u00e9galit\u00e9 repr\u00e9sentative par la Constitution.<\/p>\n

L\u2019article 5 proclame la libert\u00e9 de culture et de langue et exclut toute politique d\u2019assimilation. Ceci remet directement en question la circulaire Peeters, qui oblige les francophones de la p\u00e9riph\u00e9rie bruxelloise \u00e0 demander leurs documents administratifs en fran\u00e7ais \u00e0 chaque contact avec les autorit\u00e9s administratives.<\/p>\n

Les autorit\u00e9s doivent encourager la tol\u00e9rance et le respect entre les citoyens, quelle que soit leur identit\u00e9 ethnique, culturelle, linguistique ou religieuse, surtout dans les domaines de l\u2019enseignement, de la culture et des m\u00e9dias. Puisque ce sont justement ces comp\u00e9tences qui, en Belgique, ressortissent aux Communaut\u00e9s, une collaboration \u00e0 ce niveau est conseill\u00e9e (article 6).<\/p>\n

Les minorit\u00e9s nationales peuvent librement publier leurs journaux et cr\u00e9er, dans le cadre de la l\u00e9gislation en vigueur, leurs propres cha\u00eenes de t\u00e9l\u00e9vision et de radio (article 9). En Belgique, les autorit\u00e9s flamandes ne pourront donc pas g\u00eaner de telles initiatives organis\u00e9es par la minorit\u00e9 francophone dans la R\u00e9gion flamande unilingue.<\/p>\n

Dans les r\u00e9gions o\u00f9 habitent traditionnellement un grand nombre de personnes appartenant \u00e0 une minorit\u00e9 nationale, les autorit\u00e9s doivent, \u00e0 la demande de cette minorit\u00e9 et \u00e0 condition que cette demande corresponde \u00e0 un besoin r\u00e9el, faire en sorte que la langue minoritaire puisse \u00eatre utilis\u00e9e entre cette minorit\u00e9 et les autorit\u00e9s administratives (article 10.2). On pense ici bien s\u00fbr aux communes \u00e0 facilit\u00e9s belges. Les facilit\u00e9s acqui\u00e8rent donc une base juridique internationale si bien qu\u2019elles pourront difficilement \u00eatre supprim\u00e9es. D\u2019un point de vue th\u00e9orique, on envisage \u00e9galement l\u2019extension des facilit\u00e9s aux autres communes belges o\u00f9 vit une minorit\u00e9 non n\u00e9gligeable d\u2019allophones.<\/p>\n

De m\u00eame, les noms de rue et les indications topographiques acqui\u00e8rent une base juridique dans la langue minoritaire (article 11.3).<\/p>\n

Les minorit\u00e9s ont \u00e9galement le droit de cr\u00e9er leurs propres \u00e9coles priv\u00e9es (article 13), cette stipulation \u00e9tant, elle aussi, tr\u00e8s sensible en Belgique d\u2019un point de vue politique.<\/p>\n

Les diff\u00e9rentes Communaut\u00e9s doivent coop\u00e9rer en mati\u00e8re d\u2019enseignement afin de faciliter les contacts entre leurs \u00e9l\u00e8ves et leurs enseignants respectifs (articles 12.1 et 12.2). Par ailleurs, dans les r\u00e9gions \u00e0 une minorit\u00e9 importante ou historique, la Communaut\u00e9 peut \u00eatre oblig\u00e9e \u00e0 aider les allophones avec l\u2019apprentissage de leur langue minoritaire (article 14.2).<\/p>\n

Cependant, il n\u2019est pas clair si une Communaut\u00e9 en Belgique peut aider financi\u00e8rement \u00e0 la cr\u00e9ation de m\u00e9dias et d\u2019\u00e9coles pour allophones dans une autre Communaut\u00e9 \u00e9tant donn\u00e9 que les Communaut\u00e9s ne sont pas comp\u00e9tentes dans une autre r\u00e9gion unilingue.<\/p>\n

On met toutefois l\u2019accent sur le fait que la convention oblige les individus \u00e0 respecter les lois nationales. Elle ne s\u2019adresse donc qu\u2019aux Etats qui, par cons\u00e9quent, la mettent en \u0153uvre de mani\u00e8re souveraine (article 21).<\/p>\n

La convention est entre-temps entr\u00e9e en vigueur au sein du Conseil de l\u2019Europe et a \u00e9t\u00e9 sign\u00e9e par la Belgique, bien que les parlements ne l\u2019aient pas encore ratifi\u00e9e. La Belgique se r\u00e9serve \u00e9galement le droit de d\u00e9finir soi-m\u00eame le terme \u00abminorit\u00e9s\u00bb dans le cadre de la conf\u00e9rence interminist\u00e9rielle.<\/p>\n

Lily Haidegger estime que cette convention, que la Belgique n\u2019a donc pas encore ratifi\u00e9e, a \u00e9t\u00e9 viol\u00e9e puisque la minorit\u00e9 francophone dans la R\u00e9gion flamande et la minorit\u00e9 n\u00e9erlandophone dans la R\u00e9gion wallonne ne sont pas suffisamment prot\u00e9g\u00e9es. Les entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es sont en effet comp\u00e9tentes en mati\u00e8re de langue, de culture, d\u2019enseignement et de radio-t\u00e9l\u00e9vision, qui sont les comp\u00e9tences cl\u00e9 de cette convention.<\/p>\n

Il faut \u00e9videmment distinguer les r\u00e9gions bilingues (Bruxelles et les communes \u00e0 facilit\u00e9s) o\u00f9 cette protection est bel et bien garantie des autres r\u00e9gions o\u00f9 elle ne l\u2019est pas. Les politiciens flamands redoutent surtout une extension des facilit\u00e9s pour les francophones et donc l\u2019extension du bilinguisme territorial en Belgique n\u00e9erlandophone. Ils ne voient pas non plus d\u2019un tr\u00e8s bon \u0153il l\u2019\u00e9ventuelle cr\u00e9ation d\u2019\u00e9coles unilingues francophones en territoire flamand.<\/p>\n

Il ne faut toutefois pas exag\u00e9rer et l\u2019envoy\u00e9e ne man\u0153uvre pas du tout dans ce sens. Le rapport, bien que non obligatoire pour la Belgique, est justement l\u2019occasion id\u00e9ale pour d\u00e9noncer les lacunes de la politique linguistique en Belgique. De plus en plus les autorit\u00e9s n\u00e9gligent les connaissances linguistiques individuelles des Belges bien que le bilinguisme individuel soit la cl\u00e9 d\u2019une pacification communautaire durable dans ce pays.<\/p>\n

Lily Haidegger a par cons\u00e9quent amplement raison en affirmant que les Communaut\u00e9s doivent conclure un accord au sujet des comp\u00e9tences LCEM (langue, culture, enseignement et m\u00e9dias). Il serait encore mieux que, \u00e0 cet effet, une loi-cadre sp\u00e9ciale nationale soit vot\u00e9e dans les parlements.<\/p>\n

Le temps est effectivement venu d\u2019en finir une bonne fois pour toutes avec les querelles linguistiques qui consomment beaucoup d\u2019argent et d\u2019\u00e9nergie en enseignant s\u00e9rieusement l\u2019autre langue nationale dans toutes les \u00e9coles belges, par exemple 1\/4 du temps obligatoire et 1\/4 du temps facultatif. Ces cours dans une autre langue doivent de pr\u00e9f\u00e9rence \u00eatre donn\u00e9es par des enseignants dont c\u2019est la langue maternelle. Les \u00e9changes d\u2019enseignants et d\u2019\u00e9l\u00e8ves au-del\u00e0 de la fronti\u00e8re linguistique est \u00e9galement une possibilit\u00e9. Le lancement d\u2019une cha\u00eene de t\u00e9l\u00e9vision v\u00e9ritablement bilingue (avec des programmes alternativement en fran\u00e7ais ou en n\u00e9erlandais, voire totalement bilingues) mettrait tous les Belges sur le m\u00eame \u00abpied d\u2019\u00e9galit\u00e9 linguistique\u00bb.<\/p>\n

Ces solutions \u00e9viteraient la cr\u00e9ation d\u2019\u00e9coles exclusivement francophones en r\u00e9gion n\u00e9erlandophone et permettraient au t\u00e9l\u00e9spectateur francophone \u2013 o\u00f9 qu\u2019il habite en Belgique \u2013 d\u2019apprendre dans les meilleures circonstances la langue et culture n\u00e9erlandophone.<\/p>\n

L\u2019inqui\u00e9tude politique flamande est donc totalement sans fondement et devrait faire place \u00e0 une politique de bilinguisme optimiste et \u00e0 long terme, tant au nord qu\u2019au sud du pays.<\/p>\n

Contrairement \u00e0 ce que certains pensent, il y a donc encore de l\u2019espoir pour notre d\u00e9mocratie plurilingue.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Minderhedenverdrag geen gevaar, maar oplossing Er is heel wat opschudding in de Belgische politiek over […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-1459","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-nx","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1459","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1459"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1459\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2184,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1459\/revisions\/2184"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1459"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1459"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1459"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}