Afbeelding – image: wikipedia.org<\/p>\n\n\n\n
LA PARTICRATIE N\u2019A AUCUN PROJET INNOVATIF POUR LA BELGIQUE<\/strong><\/p>\n\n\n\n “Qu\u2019est-ce qu\u2019ils bricolent encore \u00e0 Bruxelles?<\/em>” se serait demand\u00e9 le bourgmestre embl\u00e9matique de Knokke, Leopold Lippens, d\u00e9c\u00e9d\u00e9 le 19 f\u00e9vrier 2021. Selon la ministre de l’Int\u00e9rieur Annelies Verlinden (CD&V), la Belgique doit \u00e9voluer vers un mod\u00e8le \u00ab2 + 2\u00bb (17.02.2021). Lisez: \u00abFlandre\u00bb et \u00abWallonie\u00bb d’une part et Bruxelles et la Belgique germanophone d’autre part. Cependant, elle n\u2019explique pas quel probl\u00e8me cela r\u00e9soudrait ou si la Belgique aurait ainsi enfin (apr\u00e8s plus de 50 ans !) de nouveau une structure \u00e9tatique efficace ne n\u00e9cessitant plus de bricolages suppl\u00e9mentaires. Le B.U.B. consid\u00e8re cette id\u00e9e inepte, qui n\u2019est cependant pas nouvelle, comme une preuve suppl\u00e9mentaire de la faillite totale du f\u00e9d\u00e9ralisme linguistique.<\/strong><\/p>\n\n\n\n D\u00e9j\u00e0 en 1999, le conseil \u00ab flamand \u00bb avait propos\u00e9 un syst\u00e8me similaire pour la Belgique o\u00f9 les deux grandes communaut\u00e9s linguistiques dominent les deux petits poussins bruxellois et germanophone. Il ne faut pas s\u2019y m\u00e9prendre : c\u2019est un syst\u00e8me bipolaire qui ne dit pas son nom, en d\u2019autres termes un syst\u00e8me de confrontation permanente.<\/p>\n\n\n\n Depuis les \u00e9lections du 26 mai 2019, la particratie nous raconte sans cesse qu’une nouvelle et grande \u00abr\u00e9forme de l’\u00c9tat\u00bb est n\u00e9cessaire, voire in\u00e9vitable. La presse fait pression sur les Belges pour qu\u2019ils acceptent cette r\u00e9forme. La derni\u00e8re grande offensive en ce sens a eu lieu entre le 20 juillet et le 18 ao\u00fbt 2020. A cette \u00e9poque, Paul Magnette (PS) et Bart De Wever (N-VA) \u00e9taient \u00abpr\u00e9formateurs\u00bb. Bien que le PS et la N-VA soient parvenus \u00e0 un accord \u00abhistorique\u00bb pr\u00e9voyant la quasi-d\u00e9molition de l’Etat belge, ils n’ont (heureusement) pas trouv\u00e9 de majorit\u00e9 \u00e0 la Chambre pour qu\u2019un gouvernement soit form\u00e9 autour de ce projet.<\/p>\n\n\n\n Toutefois, une nouvelle offensive anti-belge est en cours ces derni\u00e8res semaines. Les protagonistes sont toujours les m\u00eames: la N-VA, le PS et le CD&V. Ce n\u2019est pas un hasard. En effet, ce sont les trois partis qui se sont d\u00e9j\u00e0 mis d’accord sur une r\u00e9forme de l’\u00c9tat de grande envergure pendant l’\u00e9t\u00e9 2020. Ces partis entendent \u00ab r\u00e9former \u00bb l’Etat belge pour une septi\u00e8me fois (!) en 2024. Il est frappant de constater qu’il existe d\u00e9j\u00e0 une grande unanimit\u00e9 entre ces trois partis sur les comp\u00e9tences qui devraient \u00eatre transf\u00e9r\u00e9es aux entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es et donc aussi sur les comp\u00e9tences qui resteraient encore belges. A cet \u00e9gard, le PS et le CD&V sont \u00e0 peu pr\u00e8s sur la m\u00eame longueur d’onde que le N-VA. Cela signifie que tout serait scind\u00e9, \u00e0 l’exception de ce que la Constitution attribue explicitement \u00e0 l’Etat f\u00e9d\u00e9ral: le financement de la s\u00e9curit\u00e9 sociale, la politique de s\u00e9curit\u00e9 (\u00e0 l’exception de l’organisation de la police, des pompiers, de la protection civile et de la justice), la dette nationale, les grandes lignes de la politique \u00e9trang\u00e8re et la politique migratoire.<\/p>\n\n\n\n Bref, l\u2019Etat belge deviendrait une coquille vide dans ce sc\u00e9nario. De toute \u00e9vidence, ce serait la derni\u00e8re ou l’avant-derni\u00e8re \u00e9tape avant la scission compl\u00e8te de notre pays. Ces partis le vendront sans aucun doute comme une grande avanc\u00e9e pour notre pays !<\/p>\n\n\n\n Parall\u00e8lement, on lance les plans les plus saugrenus ou d\u00e9j\u00e0 presque r\u00e9alis\u00e9s sur une \u00ab\u00a0Belgique \u00e0 quatre r\u00e9gions\u00a0\u00bb ou, comme le veut le CD&V, une Belgique compos\u00e9e de deux entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es<\/strong> (la \u00ab\u00a0Flandre\u00a0\u00bb et la \u00ab\u00a0Wallonie\u00a0\u00bb) et de deux sous-entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es (Bruxelles et la communaut\u00e9 germanophone).<\/strong> C’est ce qui existe d\u00e9j\u00e0 aujourd\u2019hui pour plus de 90% et ne fonctionne pas (pour notre texte sur la fausse solution des quatre r\u00e9gions, voir ce lien<\/a>).<\/p>\n\n\n\n De plus, le CD&V entend faire pression sur le gouvernement pour qu’il d\u00e9clare la Constitution (largement) ouverte \u00e0 r\u00e9vision. Et d\u00e9j\u00e0 le 18 janvier 2021, un groupe de travail au \u00ab parlement \u00bb \u00abflamand \u00bb s\u2019est r\u00e9uni pour la premi\u00e8re fois pour pr\u00e9parer une nouvelle r\u00e9forme de l’\u00c9tat. Ce parlement n\u2019est cependant nullement comp\u00e9tent en la mati\u00e8re.<\/p>\n\n\n\n On ne sait pas quels probl\u00e8mes devraient \u00eatre r\u00e9solus par cette r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat et encore moins si cette r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat r\u00e9soudra les probl\u00e8mes existants, tels que l\u2019ind\u00e9cent \u00e9parpillement de comp\u00e9tences dans les domaines de la mobilit\u00e9, de l\u2019environnement et de la sant\u00e9. On peut bien s\u00fbr en douter. Toutefois, l\u2019objectif n\u2019est pas de r\u00e9soudre des probl\u00e8mes. Les f\u00e9d\u00e9ralistes linguistiques ne visent qu\u2019\u00e0 \u00e9largir leur pouvoir. Ils se fichent de la bonne gouvernance. Pour eux, les comp\u00e9tences doivent seulement \u00eatre \u00ab flamandes \u00bb ou \u00ab wallonnes \u00bb, c\u2019est tout !<\/strong><\/p>\n\n\n\n Heureusement, il y a de raisons pour soutenir qu’il n’y aura pas de nouvelle \u00ab r\u00e9forme de l’\u00c9tat \u00bb antibelge en 2024.<\/p>\n\n\n\n D’abord, le dernier accord politico-communautaire date du 7 octobre 2011, il y a d\u00e9j\u00e0 10 ans,<\/strong> lorsque les partis traditionnels \u00e9taient encore relativement forts. Cet accord a donn\u00e9 lieu \u00e0 la sixi\u00e8me \u00abr\u00e9forme de l’\u00c9tat\u00bb, qui a \u00e9t\u00e9 traduite en textes juridiques en 2012-2014. Les succ\u00e8s \u00e9lectoraux des partis s\u00e9paratistes depuis 2010 ont diminu\u00e9 les possibilit\u00e9s d\u2019accord.<\/p>\n\n\n\n De plus, les partis qui, par principe, d\u00e9sapprouvent toute \u00ab r\u00e9forme de l’Etat \u00bb <\/strong>parce qu\u2019elle ne va pas assez loin (le VB) ou au contraire, parce qu\u2019elle va trop loin (D\u00e9fi et le PTB) ont remport\u00e9 pas moins de 32 si\u00e8ges<\/em><\/strong> \u00e0 la Chambre lors des derni\u00e8res \u00e9lections. Ce nombre est important car pour d\u00e9f\u00e9d\u00e9raliser une comp\u00e9tence – ou au contraire, pour la ref\u00e9d\u00e9raliser \u2013 il faut une majorit\u00e9 des 2\/3 des si\u00e8ges \u00e0 la Chambre et au S\u00e9nat et une majorit\u00e9 dans chaque groupe linguistique.<\/p>\n\n\n\n En d’autres termes, si lors des prochaines \u00e9lections les trois partis mentionn\u00e9s obtiennent ensemble 50 si\u00e8ges, une r\u00e9forme de l’\u00c9tat est impossible. Selon divers sondages, qui ont \u00e9t\u00e9 r\u00e9alis\u00e9s en 2020, ces partis r\u00e9unis obtiendraient d\u00e9j\u00e0 environ 45 si\u00e8ges<\/em>. Cela signifie en pratique qu\u2019un \u00abaccord communautaire majeur\u00bb n\u00e9cessiterait le consentement unanime de presque tous les parlementaires de la N-VA, du CD&V, du SP.A, du PS, du CDH, du MR, de l\u2019 Open VLD, de Groen et d\u2019Ecolo, donc de neuf<\/em> (!) partis aux sensibilit\u00e9s tr\u00e8s diff\u00e9rentes.<\/strong><\/p>\n\n\n\n De plus, ces partis devraient tous accepter le programme anti-belge de la N-VA, bien entendu sans obtenir la moindre ref\u00e9d\u00e9ralisation et sans renforcement quelconque de l’Etat f\u00e9d\u00e9ral. Nous l’avons dit: la bonne gouvernance n’est pas l’objectif, quoi qu\u2019on nous fasse croire. Au moins pour quatre de ces neuf partis, cela va probablement trop loin.<\/p>\n\n\n\n Les nouveaux plans pour une r\u00e9forme de l’Etat devraient faire r\u00e9fl\u00e9chir tous les Belges raisonnables. Non seulement sur l\u2019absurdit\u00e9 d\u2019aller plus loin dans la logique f\u00e9d\u00e9raliste et donc anti-belge, mais aussi sur l’urgence d’un r\u00e9f\u00e9rendum sur la structure \u00e9tatique (voir texte<\/a>)<\/em>. Il s\u2019agit du seul moyen pour sortir de l’impasse institutionnelle.<\/strong><\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n DE PARTICRATIE HEEFT GEEN ENKEL INNOVATIEF PROJECT VOOR BELGIE<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u201eWat steken ze daar weer uit in Brussel?<\/em>\u201d, zou de op 19 februari 2021 overleden emblematische burgemeester van Knokke, Leopold Lippens, gezegd hebben. Volgens minister van Binnenlandse Zaken Annelies Verlinden (CD&V) moet Belgi\u00eb evolueren naar een \u201c2 + 2\u201d-model (17.02.2021). Lees: \u201cVlaanderen\u201d en \u201cWalloni\u00eb\u201d enerzijds en Brussel en Duitstalig Belgi\u00eb anderzijds. Welk probleem dit gaat oplossen, zegt ze er echter niet bij, en of Belgi\u00eb dan eindelijk (na meer dan 50 jaar !) opnieuw een deftige staatsstructuur zal hebben, waar niet meer aan gesleuteld moet worden, ook niet. De B.U.B. vindt dit onzinnig, maar niet nieuw idee het zoveelste bewijs van het totale faillissement van het taalfederalisme. <\/strong><\/p>\n\n\n\n Reeds in 1999 had de \u00ab Vlaamse \u00bb raad een gelijkaardig systeem voor Belgi\u00eb voorgesteld waarbij de twee grote taalgemeenschappen de twee kleintjes, nl. Brussel en de Oostkantons domineren. Dit is overduidelijk een vermomd bipolair systeem, m.a.w. een systeem van permanente confrontatie. <\/p>\n\n\n\n Sedert de verkiezingen van 26 mei 2019 krijgen we om de haverklap van de particratie te horen dat een nieuwe en grote ‘staatshervorming’ noodzakelijk en onvermijdelijk is. De pers zet de Belgen onder druk om die staatshervorming te aanvaarden. Het laatste grote offensief in die richting vond plaats tussen 20 juli en 18 augustus 2020. Op dat moment waren Paul Magnette (PS) en Bart De Wever (N-VA) aan zet als ‘preformateurs’. De PS en de N-VA bereikten weliswaar een ‘historisch’ akkoord, dat voorzag in een vergaande afbraak van de Belgische staat, maar vonden (gelukkig) geen meerderheid in de Kamer om een regering op de been te brengen.<\/p>\n\n\n\n De laatste weken is er echter alweer een anti-Belgisch offensief op gang. De hoofdrolspelers daarin zijn steeds dezelfden: de N-VA, de PS en de CD&V, niet toevallig drie partijen die het in de zomer van 2020 al eens waren over een vergaande staatshervorming. Deze partijen willen in 2024 de Belgische staat voor een zevende maal (!) ‘hervormen’. Opvallend is dat er onderling nu al onder die drie partijen grote eensgezindheid blijkt te bestaan over de bevoegdheden die naar de deelgebieden overgeheveld moeten worden en dus ook over de bevoegdheden die nog Belgisch zouden blijven. Wat dat betreft zitten de PS en CD&V ongeveer op dezelfde golflengte als de N-VA. Dat betekent dat alles gesplitst zou worden, behalve wat de Grondwet nog expliciet aan de federale staat toekent: de financiering van de sociale zekerheid, het veiligheidsbeleid (uitgezonderd de organisatie van politie, de brandweer, de civiele bescherming en justitie), de staatsschuld, de grote lijnen van het buitenlands beleid en het migratiebeleid.<\/p>\n\n\n\n Kortom, de Belgische staat zou in dat scenario een lege doos worden. Het is overduidelijk dat dit de laatste of voorlaatste halte zou zijn v\u00f3\u00f3r een volledige splitsing van ons land. Dit gaan die partijen ongetwijfeld verkopen als een goede zaak voor ons land !<\/p>\n\n\n\n Parallel hiermee worden er de meest dwaze of reeds quasi gerealiseerde plannen gelanceerd over een ‘Belgi\u00eb met vier regio’s’ of, zoals CD&V wil, een Belgi\u00eb, bestaande uit twee deelstaten<\/strong> (‘Vlaanderen’ en ‘Walloni\u00eb’) en uit twee subentiteiten (Brussel en de Duitstalige gemeenschap). <\/strong>Dit is wat vandaag al voor m\u00e9\u00e9r dan 90 procent bestaat en niet werkt (zie onze tekst over de nepoplossing met de vier regio’s, zie deze link<\/a>).<\/p>\n\n\n\n Bovendien wil CD&V de regering onder druk zetten om de Grondwet (vergaand) voor herziening vatbaar te verklaren. En al op 18 januari 2021 kwam in het ‘Vlaams’ \u2018parlement\u2019 voor de eerste maal een werkgroep samen om een nieuwe staatshervorming voor te bereiden. Dit parlement is nochtans volledig onbevoegd ter zake.<\/p>\n\n\n\n Welke problemen door die staatshervorming moeten worden opgelost, weet men niet, en nog minder of die staatshervorming bestaande problemen, zoals de ongelooflijke versnippering in bevoegdheidsdomeinen als mobiliteit, milieu en gezondheid, zal oplossen. Dat valt natuurlijk sterk te betwijfelen. Maar het gaat uiteraard niet om probleemoplossing. Taalfederalisten zijn alleen bezig met de uitbreiding van hun machtsbasis. Goed bestuur zal hen worst wezen. Als de bevoegdheden maar \u201cVlaams\u201d of \u201cWaals\u201d zijn !<\/strong><\/p>\n\n\n\n Gelukkig zijn er redenen om aan te nemen dat het in 2024 niet tot een nieuwe en staatsbedreigende ‘staatshervorming’ zal komen.<\/p>\n\n\n\n Vooreerst dateert het laatste politiek-communautaire akkoord van 7 oktober 2011, reeds 10 jaar geleden,<\/strong> toen de traditionele partijen nog redelijk sterk waren. Dit akkoord gaf aanleiding tot de zesde ‘staatshervorming’, die in 2012-2014 in wetteksten gegoten werd. De electorale successen van separatistische partijen sedert 2010 hebben de mogelijkheden van een akkoord verkleind.<\/p>\n\n\n\n Daarbij komt dat partijen die principieel elke staatshervorming afkeuren <\/strong>wegens niet ver genoeg gaand (het VB) of, integendeel, te vergaand (D\u00e9fi en de PVDA) bij de laatste verkiezingen in de Kamer liefst 32 zetels <\/em><\/strong>haalden. Dat aantal is belangrijk want om een bevoegdheid te splitsen – of omgekeerd, om een bevoegdheid te herfederaliseren – is er een 2\/3de meerderheid van de zetels nodig in de Kamer en in de Senaat en een meerderheid in elke taalgroep. <\/p>\n\n\n\n Anders gezegd, indien de drie vernoemde partijen bij de volgende verkiezingen samen 50 zetels halen, is een staatshervorming uitgesloten. Volgens verschillende peilingen, die in 2020 uitgevoerd werden, zouden die partijen samen al ongeveer 45 zetels<\/em> halen. Dat betekent dat een ‘groot communautair akkoord’ in de praktijk de unanieme instemming zou vereisen van zowat alle Kamerleden van de N-VA, CD&V, de SP.A, de PS, het CDH, de MR, Open VLD, Groen en Ecolo, dus van negen<\/em> ( ! ) partijen met heel verschillende gevoeligheden. <\/strong><\/p>\n\n\n\n Die partijen zouden het bovendien allemaal eens moeten zijn met het anti-Belgische programma van de N-VA, uiteraard zonder ook maar de minste herfederalisering of versterking van de federale staat te bekomen. We hebben het gezegd: goed bestuur is niet het doel, wat men ons ook wil doen geloven. Minstens voor vier van die negen partijen gaat dat naar alle waarschijnlijkheid te ver.<\/p>\n\n\n\n