{"id":12694,"date":"2019-01-30T14:16:13","date_gmt":"2019-01-30T13:16:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=12694"},"modified":"2019-02-09T22:04:16","modified_gmt":"2019-02-09T21:04:16","slug":"een-enkele-milieuminister-geen-vier-seul-ministre-de-lenvironnement-quatre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=12694","title":{"rendered":"EEN ENKELE MILIEUMINISTER, GEEN VIER ! UN SEUL MINISTRE DE L\u2019ENVIRONNEMENT, NON QUATRE !"},"content":{"rendered":"
\"foto-photo:<\/a>
Marche pour le climat de d\u00e9cembre 2018; klimaatmars van december 2018; foto-photo: B.U.B.<\/figcaption><\/figure>\n

LES MANIFESTATIONS POUR LE CLIMAT DEMONTRENT L\u2019UNITE DE LA JEUNESSE BELGE<\/strong><\/p>\n

En d\u00e9cembre 2018, 75.000 Belges ont manifest\u00e9 \u00e0 Bruxelles pour soutenir \u00abl’\u00e9copacte\u00bb. Toutefois, \u201cnos\u201d politiciens ont fait la sourde oreille. En effet, quelques jours plus tard, la Belgique \u00e9tait un des rares pays \u00e0 ne pas avoir sign\u00e9 l’accord sur le climat. Comme \u00e0 l\u2019accoutum\u00e9e, \u201cnos\u201d quatre ( ! ) ministres de l\u2019Environnement ne se sont pas mis d\u2019accord. Voici le probl\u00e8me crucial et soluble de la politique belge de l\u2019Environnement. Depuis janvier 2019, \u00e0 l’occasion des manifestations pour le climat des \u00e9l\u00e8ves ‘brosseurs’, la pression sur les s\u00e9paratistes et conf\u00e9d\u00e9ralistes monte encore.
\n<\/strong><\/p>\n

    \n
  1. Les manifestations<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

    D\u00e9but janvier 2019, deux filles anversoises ont appel\u00e9 \u00e0 brosser (ou s\u00e9cher) les cours chaque jeudi pour aller manifester pour le climat. Suite \u00e0 ce message, 4.000 \u00e9tudiants ont manifest\u00e9 dans les rues de Bruxelles le 10 janvier. Une semaine plus tard, ce nombre \u00e9tait d\u00e9j\u00e0 pass\u00e9 \u00e0 12.000. La troisi\u00e8me marche pour le climat, le 23 janvier, a attir\u00e9 pas moins de 35.000 jeunes de toutes les provinces belges. Elle a \u00e9galement \u00e9t\u00e9 soutenue par des \u00e9tudiants. Le 27 janvier 2019, de nouveau plus de 70.000 personnes ont manifest\u00e9 pour le climat \u00e0 Bruxelles, ce qui \u00e9tait selon certains la plus grande manifestation pour le climat en Belgique de tous les temps.<\/p>\n

    A titre de comparaison: le p\u00e8lerinage de l’Yser et la veill\u00e9e de l\u2019Yser, les deux grandes messes du flamingantisme, ont rassembl\u00e9 ensemble \u00e0 peine 3.400 personnes en 2018\u2026<\/p>\n

      \n
    1. Un commentaire percutant<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

      Paul Goossens, \u00e9crivait \u00e0 cet \u00e9gard dans Le Standaard<\/em> du 26 janvier 2019: \u201cLes adolescents enthousiastes<\/em> [\u2026] en ont marre d\u2019\u00e9couter la litanie <\/em>[de la N-VA] sur Di Rupo et Cie. Ils sont jeunes, mais press\u00e9s et ne veulent pas perdre de temps avec une \u00e9ni\u00e8me r\u00e9forme de l’\u00c9tat<\/em> [Goossens veut dire: une r\u00e9forme de l\u2019Etat antibelge ; B.U.B.]. <\/strong>Il y a des th\u00e8mes plus urgents les os rong\u00e9s de la derni\u00e8re d\u00e9cennie.<\/strong> Et plus que Jean-Marie Dedecker, le \u00abnouveau\u00bb visage du parti<\/em> [c.-\u00e0-d. la N-VA], banalise le r\u00e9chauffement climatique sans \u00eatre rappel\u00e9 \u00e0 l\u2019ordre, plus les jeunes estimeront que la N-VA est un parti obsol\u00e8te. Pour la premi\u00e8re fois en un quart de si\u00e8cle, une nouvelle g\u00e9n\u00e9ration politique en<\/em> [\u201c]Flandre<\/em>[\u201d] fait entendre sa voix, mais la nomenclature de la N-VA les \u00e9coute \u00e0 peine. Leur allergie pour tout ce qui est \u00e9cologiste, est tellement grande qu\u2019une conversation empathique est presque impossible. Si les \u00e9tudiants prolongent leurs actions jusqu\u2019au 26 mai, le climat et non le conf\u00e9d\u00e9ralisme sera l\u2019enjeu des \u00e9lections. Pour la N-VA, il s\u2019agit d\u2019un sc\u00e9nario catastrophe. M\u00eame une offensive \u00e9clair du soi-disant \u00e9cor\u00e9alisme<\/strong><\/em> [\u2026] ne pourra pas \u00e9viter la descente vers les 25%.  En outre, c\u2019est l\u2019adieu d\u2019une g\u00e9n\u00e9ration enti\u00e8re \u00e0 un parti qui n\u2019a pas compris les d\u00e9fis du monde actuel<\/em>\u201d.<\/strong><\/p>\n

        \n
      1. Un exemple belge<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

        Les manifestations pour le climat ne sont pas rest\u00e9es inaper\u00e7ues \u00e0 l\u2019\u00e9tranger. En Allemagne, une manifestation similaire a d\u00e9j\u00e0 \u00e9t\u00e9 organis\u00e9e le 25 janvier. En France, des manifestations voient aussi le jour (m\u00eame s’il y en avait d\u00e9j\u00e0 en octobre 2018).<\/p>\n

        Ces manifestations estudiantines sont un ph\u00e9nom\u00e8ne sociologique national, comme toujours lorsque les Belges descendent dans la rue spontan\u00e9ment et massivement: la mort du Roi Baudouin, la Marche Blanche, les succ\u00e8s des Diables Rouges ou de l\u2019\u00e9quipe nationale de hockey, les marches pour l\u2019unit\u00e9 de la Belgique, les gilets jaunes,\u2026 Et ce malgr\u00e9 le fait que les m\u00e9dias et l\u2019enseignement soient scind\u00e9s depuis des d\u00e9cennies.<\/p>\n

        Il y a encore une autre  similarit\u00e9. Les politiciens ne recontrent pas vraiment les exigences, m\u00eame s’il y a 100.000 Belges dans la rue. Souvent, ils essaient sans vergogne de r\u00e9cup\u00e9rer les manifestations citoyennes. Il se peut donc que les deux initiateurs des marches pour le climat de janvier se retrouvent bient\u00f4t sur une liste d’un parti traditionnel. Ainsi, se terminera le conte de f\u00e9es et le gain pour la soci\u00e9t\u00e9 belge sera inexistant…<\/p>\n

          \n
        1. L\u2019unitarisation de la politique de l\u2019environnement<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

          Bon nombre de mesures contre le d\u00e9r\u00e8glement climatique doivent \u00e9videmment \u00eatre prises au niveau europ\u00e9en, voire international pour \u00eatre efficaces. Toutefois, une mesure cruciale que les autorit\u00e9s belges peuvent prendre imm\u00e9diatement est l\u2019unitarisation (synonyme pour la \u201cref\u00e9d\u00e9ralisation\u201d) de la politique environnementale et les comp\u00e9tences y aff\u00e9rentes comme la mobilit\u00e9, l’\u00e9nergie, l’am\u00e9nagement du territoire, la politique de l’eau, les travaux publics, l’agriculture et le bien-\u00eatre des animaux. Pour cette ref\u00e9d\u00e9ralisation, il ne faut m\u00eame pas revoir la Constitution.<\/strong> Une telle d\u00e9cision peut \u00eatre prise par le parlement moyennant une majorit\u00e9 de deux tiers et une majorit\u00e9 simple dans les deux groupes linguistiques. Le fait que le gouvernement se trouve en affaires courantes n\u2019y fait pas obstacle. L\u2019effet positif pour l\u2019environnement belge serait imm\u00e9diat parce que sans unitarisation, aucune politique s\u00e9rieuse en mati\u00e8re climatique n\u2019est possible en Belgique.<\/p>\n

          L\u2019internationalisation du probl\u00e8me climatique d\u00e9montre d\u2019ailleurs la mesquinerie des r\u00e9gionalistes et des s\u00e9paratistes linguistiques qui croient que le climat va s\u2019adapter aux fronti\u00e8res linguistiques, ce qui est \u00e9videmment absurde.  Qui plus est, les mesures climatiques que les r\u00e9gions doivent impl\u00e9menter sont d\u00e9j\u00e0 d\u00e9cid\u00e9es au niveau europ\u00e9en et international. Pourquoi faut-il alors une politique scind\u00e9e au sein de la Belgique?<\/p>\n

          M\u00eame  la sixi\u00e8me ( !) r\u00e9forme de l\u2019Etat reconna\u00eet de mani\u00e8re implicite la n\u00e9cessit\u00e9 de l\u2019unitarisme au niveau de la politique environnementale. En effet, le \u201cdroit de substitution\u201d de l\u2019Etat belge (qui peut se substituer dans certaines circonstances aux entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es au niveau international) a \u00e9t\u00e9 \u00e9largi. Il peut \u00eatre exerc\u00e9 lorsqu\u2019une r\u00e9gion ou une communaut\u00e9 ne respecte pas ses obligations d\u00e9coulant de la Convention-Cadre sur les changements climatiques ou lorsqu\u2019une r\u00e9gion ou une communaut\u00e9 ne respecte pas ses obligations de droit europ\u00e9en visant \u00e0 r\u00e9duire les \u00e9missions de gaz \u00e0 effet de serre.<\/p>\n

            \n
          1. Conclusion<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

            Le B.U.B. se r\u00e9jouit \u00e9videmment des manifestations pour le climat. Toutefois, les exigences doivent devenir plus concr\u00e8tes. En effet, un v\u00e9ritable progr\u00e8s dans la politique environnementale belge n\u2018est possible que lorsqu\u2019on arr\u00eate de patauger avec quatre ministres de l\u2019environnement. L\u2019unitarisation de la politique de l\u2019environnement et des politiques li\u00e9es est donc urgente et n\u00e9cessaire. Cette mesure est efficace, simple et ne co\u00fbte rien !
            \n<\/strong><\/p>\n

            \n

            MARSEN VOOR KLIMAAT TONEN EENDRACHT ONDER BELGISCHE JEUGD <\/strong><\/p>\n

            In december 2018 betoogden 75.000 Belgen in Brussel om het \u2018ecopact\u2019 te ondersteunen. Deze betoging viel in dovemansoren bij \u201conze\u201d politici. Belgi\u00eb ondertekende enkele dagen later als \u00e9\u00e9n van de weinige landen het internationale klimaatakkoord niet. De vier ( ! ) ministers voor milieu raakten het \u2019naar goede gewoonte\u2018 niet eens. Meteen zien we daar ook het grootste, oplosbare probleem van de Belgische milieupolitiek. N.a.v. de milieumarsen van de ‘bosbrossers’ van januari 2019 neemt de druk op de separatisten en confederalisten nog toe.
            \n<\/strong><\/p>\n

            1. De betogingen<\/strong><\/p>\n

            Begin januari 2019 riepen twee Antwerpse meisjes op om iedere donderdag te brossen om te betogen voor het klimaat. Die boodschap volgend trokken op 10 januari 4.000 scholieren door de straten van Brussel.  Een week later was dit aantal al aangegroeid tot 12.000. De derde klimaatmars, op 23 januari, bracht zelfs 35.000 Belgische jongeren uit alle provincies van Belgi\u00eb op de been. Ze werd ditmaal ook ondersteund door studenten. Op 27 januari 2019 hebben opnieuw meer dan 70.000 mensen in Brussel voor het klimaat betoogd, wat volgens sommigen de grootste klimaatmars ooit in Belgi\u00eb was.<\/p>\n

            Ter vergelijking: de Ijzerwake en de Ijzerbedevaart, de twee hoogmissen van het \u2018\u2019Vlaams\u2019\u2019-nationalisme, mobiliseerden in 2018 samen slechts 3.400 mensen…<\/p>\n

              \n
            1. Een snijdende commentaar<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

              Paul Goossens schreef daarover in De Standaard<\/em> van 26 januari 2019: “De enthousiaste tieners<\/em> [\u2026], willen echt wel wat anders horen dan de grijs gespeelde plaat<\/em> [van de N-VA],  over Di Rupo en co. Ze zijn jong, maar hebben haast en willen geen tijd verliezen met nog eens een staatshervorming<\/em> [Goossens bedoelt hier een anti-Belgische staatshervorming]. <\/strong>Er zijn urgentere thema\u2019s dan de afgekloven botjes van een vorig decennium.<\/strong> En hoe meer Jean-Marie Dedecker, het \u2018nieuwe\u2019 gezicht van de partij<\/em> [de N-VA], de klimaatopwarming bagatelliseert en niet wordt teruggefloten, hoe meer jongeren de N-VA hopeloos pass\u00e9 vinden. Voor het eerst in een kwarteeuw laat een nieuwe, politieke generatie in \u201cVlaanderen\u201d haar stem horen, maar bij de regenten van de N-VA vindt ze nauwelijks gehoor. Hun allergie voor groen is zo groot dat een empathisch gesprek haast onmogelijk is. Als de scholieren hun acties tot 26 mei rekken, wordt het klimaat en niet het confederalisme de inzet van de verkiezingen. Voor de N-VA is het een horrorscenario. Zelfs een blitzoffensief rond het zogenaamde ecorealisme,<\/strong><\/em> [\u2026] zal de duikvlucht naar de 25 procent niet kunnen verhinderen. Daarbovenop komt het adieu van een hele generatie aan een partij die de uitdagingen van deze tijd niet begreep.”<\/em><\/strong><\/p>\n

                \n
              1. Een Belgisch voorbeeld<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

                De klimaatmarsen bleven niet onopgemerkt in het buitenland. In Duitsland werd op 25 januari al een gelijkaardige betoging georganiseerd. Ook in Frankrijk komen er betogingen op gang (al waren die er ook al in oktober 2018).<\/p>\n

                Deze studentenbetogingen zijn een nationaal sociologisch fenomeen. Zo gaat het trouwens steeds wanneer Belgen zich spontaan en massaal op straat begeven: de dood van Koning Boudewijn, de Witte Mars, de successen van de Rode Duivels of de nationale hockeyploeg, de marsen voor de eenheid van Belgi\u00eb, de geelvesten\u2026 En dit ondanks het feit dat de media en het onderwijs sedert decennia gesplitst zijn.<\/p>\n

                Maar er is nog een gelijkenis. De particraten doen niet veel met de eisen, ook al komen er 100.000 Belgen op straat. Vaak proberen ze  schaamteloos de burgermarsen te recupereren. Zo kan het best zijn dat de twee jonge initiatiefneemsters van de klimaatmarsen van januari binnenkort op de lijst van een traditionele partij staan en dan is het sprookje uit en de winst voor de Belgische maatschappij nul\u2026<\/p>\n

                  \n
                1. Unitarisering van het milieubeleid<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

                  Het spreekt voor zich dat vele klimaatmaatregelen op Europees of zelfs op internationaal niveau genomen moeten worden om effici\u00ebnt te zijn. Nochtans is een unitarisering (synoniem voor \u201cherfederalisering\u201d) van de klimaatpolitiek en de bevoegdheden die daarbij horen zoals mobiliteit, energie, ruimtelijke ordening, waterbeleid, openbare werken, landbouw en dierenwelzijn een cruciale maatregel die de Belgische overheid onmiddellijk kan nemen. Daarvoor is zelfs geen grondwetsherziening nodig. Dat kan mits een tweederdemeerderheid in het parlement met een eenvoudige meerderheid in de twee taalgroepen.<\/strong> Het feit dat de regering nu in lopende zaken is, is geen obstakel. Het positief effect voor het Belgisch milieu zou onmiddellijk zijn want zonder eengemaakte milieupolitiek is geen enkele echte vooruitgang in die materie in Belgi\u00eb mogelijk.<\/p>\n

                  De internationalisering van het klimaatprobleem onderstreept bovendien de bekrompenheid van de regionalisten en taalseparatisten die de mening toegedaan zijn dat het klimaat zich aan de taalgrenzen gaat aanpassen, wat uiteraard absurd is. Bovendien worden de maatregelen die de gewesten moeten implementeren al Europees of internationaal vastgesteld. Waarom moet het beleid binnen Belgi\u00eb dan gesplitst zijn?<\/p>\n

                  Zelfs de zesde (!) staatshervorming erkent op impliciete wijze de noodzaak van unitarisme op vlak van milieubeleid. Het \u201csubstitutierecht\u201d van de Belgische overheid (die in bepaalde omstandigheden in de plaats van de deelgebieden kan treden) werd immers verruimd. Het kan uitgeoefend worden, enerzijds, indien een gewest of gemeenschap zijn verplichtingen niet nakomt onder het Raamverdrag inzake klimaatverandering of indien een gewest of een gemeenschap zijn Europeesrechtelijke verplichtingen die het verminderen van de emissies van broeikasgassen tot doel hebben, niet nakomt.<\/p>\n

                    \n
                  1. Besluit<\/strong><\/li>\n<\/ol>\n

                    De B.U.B. verheugt zich natuurlijk over de klimaatbetogingen. Maar de eisen moeten concreter worden. Er is immers geen degelijke vooruitgang in de Belgische milieupolitiek mogelijk zolang we blijven voortploeteren met vier ministers van milieu. De unitarisering van de milieupolitiek en het daarmee verbonden beleid is dus urgent en noodzakelijk. Deze maatregel is effici\u00ebnt, simpel en kost niets !
                    \n<\/strong><\/p>\n

                    \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

                    En d\u00e9cembre 2018, 75.000 Belges ont manifest\u00e9 \u00e0 Bruxelles pour soutenir \u00abl’\u00e9copacte\u00bb. Toutefois, \u201cnos\u201d politiciens ont fait la sourde oreille. En effet, quelques jours plus tard, la Belgique \u00e9tait un des rares pays \u00e0 ne pas avoir sign\u00e9 l’accord sur le climat. Comme \u00e0 l\u2019accoutum\u00e9e, \u201cnos\u201d quatre ( ! ) ministres de l\u2019Environnement ne se sont pas mis d\u2019accord. Voici le probl\u00e8me crucial et soluble de la politique belge de l\u2019Environnement. Depuis janvier 2019, \u00e0 l’occasion des manifestations pour le climat des \u00e9l\u00e8ves ‘brosseurs’, la pression sur les s\u00e9paratistes et conf\u00e9d\u00e9ralistes monte encore.<\/p>\n

                    In december 2018 betoogden 75.000 Belgen in Brussel om het \u2018ecopact\u2019 te ondersteunen. Deze betoging viel in dovemansoren bij \u201conze\u201d politici. Belgi\u00eb ondertekende enkele dagen later als \u00e9\u00e9n van de weinige landen het internationale klimaatakkoord niet. De vier ( ! ) ministers voor milieu raakten het \u2019naar goede gewoonte\u2018 niet eens. Meteen zien we daar ook het grootste, oplosbare probleem van de Belgische milieupolitiek. N.a.v. de milieumarsen van de ‘bosbrossers’ van januari 2019 neemt de druk op de separatisten en confederalisten nog toe.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":12695,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2},"jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[1,5],"tags":[],"class_list":["post-12694","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-news0","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.unionbelge.be\/wp-content\/uploads\/2019\/01\/klimaat.png","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-3iK","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12694","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12694"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12694\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12728,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12694\/revisions\/12728"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/12695"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12694"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12694"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12694"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}