{"id":12065,"date":"2017-12-27T10:23:25","date_gmt":"2017-12-27T09:23:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=12065"},"modified":"2017-12-28T16:54:07","modified_gmt":"2017-12-28T15:54:07","slug":"het-unitarisme-wint-terrein-lunitarisme-gagne-du-terrain","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=12065","title":{"rendered":"HET UNITARISME WINT TERREIN – L\u2019UNITARISME GAGNE DU TERRAIN"},"content":{"rendered":"
\"bron-source:<\/a>
bron-source: www.hln.be, Photo News<\/figcaption><\/figure>\n

LE FEDERALISME EST DEPASSE PAR LES FAITS<\/strong><\/p>\n

Le 13 d\u00e9cembre 2017, le vice-premier Alexander De\u00a0Croo\u00a0(Open VLD) publiait une tribune libre dans le magazine\u00a0Knack<\/em><\/span><\/a>\u00a0et Le Soir<\/a><\/span>\u00a0<\/em> relative \u00e0 l\u2019avenir institutionnel de la Belgique. Il y plaidait de mani\u00e8re courageuse pour un renforcement de l\u2019Etat belge. Le m\u00eame jour, un d\u00e9bat eut lieu dans l\u2019\u00e9mission Terzake \u00e0 la VRT entre lui et le professeur flamingant Maddens.<\/strong><\/p>\n

On y a enfin discut\u00e9 du fond du probl\u00e8me, c\u2019est-\u00e0-dire le fait que le f\u00e9d\u00e9ralisme belge soit ing\u00e9rable. En outre, des solutions positives et pro-belges furent propos\u00e9es, bien qu\u2019elles ne soient encore timides.<\/p>\n

Non au s\u00e9paratisme (feutr\u00e9)<\/strong><\/p>\n

De Croo rejetait\u00a0 sans \u00e9quivoque le s\u00e9paratisme et le conf\u00e9d\u00e9ralisme. Manu Ruys, d\u00e9c\u00e9d\u00e9 ce mois-ci et qui fut en tant qu\u2019ancien \u00e9ditorialiste du Standaard l\u2019un des gurus les plus influents du flamingantisme, a tr\u00e8s correctement d\u00e9crit le conf\u00e9d\u00e9ralisme ainsi: \u201cLe conf\u00e9d\u00e9ralisme n\u2019est pas un f\u00e9d\u00e9ralisme approfondi. Il signifie la cr\u00e9ation de deux Etats souverains et ind\u00e9pendants dans l\u2019espace belge. Ceux-ci r\u00e8glent par un trait\u00e9 ce qu\u2019ils veulent encore faire ensemble. C\u2019est l\u2019option s\u00e9paratiste.\u201d (Doorbraak, 30 janvier 2007). C\u2019est aussi pour cette raison que De Croo souligne que dans un syst\u00e8me conf\u00e9d\u00e9ral chaque partenaire (lisez: Etat membre ind\u00e9pendant) est mis sur pied d\u2019\u00e9galit\u00e9, ce qui m\u00e8ne \u00e0 des blocages.<\/p>\n

Par ailleurs, des m\u00e9canismes conf\u00e9d\u00e9raux existent d\u00e9j\u00e0 en Belgique: l\u2019Etat f\u00e9d\u00e9ral n\u2019est actuellement pas hi\u00e9rarchiquement sup\u00e9rieur aux communaut\u00e9s et aux r\u00e9gions (le parlement f\u00e9d\u00e9ral peut \u00e0 chaque instant ref\u00e9d\u00e9raliser leurs comp\u00e9tences, mais cela n\u00e9cessite une majorit\u00e9 qualifi\u00e9e). Ces entit\u00e9s se comportent donc, dans le cadre de leurs comp\u00e9tences, comme des pays ind\u00e9pendants. C\u2019est pourquoi des discussions entre les diff\u00e9rents niveaux juxtapos\u00e9s perdurent \u00e9ternellement, d\u2019autant plus que les diff\u00e9rents gouvernements sont compos\u00e9s de partis diff\u00e9rents. Maintenir la logique conf\u00e9d\u00e9rale est contre-productif et l\u2019approfondir est une ineptie.<\/p>\n

Les propositions<\/strong><\/p>\n

Le Ministre d\u2019Etat Mark Eyskens (CD&V) d\u00e9clarait \u00e0 ce propos (VRT, 13 d\u00e9cembre 2017): “Une chose est s\u00fbre; le mod\u00e8le conf\u00e9d\u00e9ral tel que d\u00e9fendu par la N-VA, o\u00f9 chaque r\u00e9gion dispose dans environ chaque domaine d\u2019un droit de v\u00e9to ne peut qu\u2019aggraver les\u00a0 impasses politiques et mener \u00e0 un blocage total du processus de d\u00e9cision. Mais cela est probablement l\u2019intention. La facture sera pr\u00e9sent\u00e9e aux citoyens et \u00e9lecteurs ignorants lorsqu\u2019il sera trop tard pour eux. Trop tard pour se rendre compte que la stupidit\u00e9 naturelle sera encore longtemps plus grande que l\u2019intelligence artificielle<\/em>\u201d.<\/p>\n

De Croo propose une double solution.\u00a0La premi\u00e8re concerne certaines comp\u00e9tences pour lesquelles il d\u00e9fend une ref\u00e9d\u00e9ralisation (notamment du commerce ext\u00e9rieur, de l\u2019exportation des armes, du climat, de la mobilit\u00e9, de la t\u00e9l\u00e9communication\u2026). La seconde a trait \u00e0 l\u2019introduction d\u2019une hi\u00e9rarchie des normes, notamment par le droit de substitution au profit de l\u2019Etat belge. Cela signifie que l\u2019Etat belge pourra s\u2019attraire une comp\u00e9tence appartenant aux entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es lorsqu\u2019il s\u2019agit d\u2019une mati\u00e8re d\u2019importance nationale. A tout le moins, l\u2019Etat doit \u00eatre en mesure d\u2019agir ainsi lorsque les entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es ne r\u00e9ussissent pas \u00e0 conclure un accord dans un d\u00e9lai raisonnable.<\/p>\n

Le vice-premier a en m\u00eame temps critiqu\u00e9 le comit\u00e9 de concertation, qui regroupe tous les gouvernements de notre pays. On y conclut les accords de coop\u00e9ration et il sert \u00e0 r\u00e9soudre les conflits d\u2019int\u00e9r\u00eats. Selon lui, on ne se concerterait m\u00eame pas au sein de ce comit\u00e9\u2026 Il a \u00e9galement fustig\u00e9 le fonctionnement des 19 conf\u00e9rences interministerielles (o\u00f9 l\u2019on pr\u00e9pare les accords de coop\u00e9ration).<\/p>\n

Mark Eyskens (CD&V) y ajoutait une autre r\u00e9flexion: “Il n\u2019y a<\/em> (…)\u00a0aucune institution f\u00e9d\u00e9rale qui peut arbitrer et trancher les conflits d\u2019int\u00e9r\u00eats. Certains veulent attribuer cette comp\u00e9tence au Comit\u00e9 de concertation regroupant les ministres f\u00e9d\u00e9raux et r\u00e9gionaux. Personnellement, j\u2019estime qu\u2019une r\u00e9forme du S\u00e9nat comme en Allemagne, transformant l\u2019assembl\u00e9e dans une esp\u00e8ce de Bundesrat, et l\u2019application du principe \u201cBundesrecht bricht Landesrecht\u201d peuvent \u00eatre plus efficaces. Un certain nombre de S\u00e9nateurs pourraient alors \u00eatre \u00e9lus au sein d\u2019une circonscription f\u00e9d\u00e9rale<\/em>\u201d.<\/p>\n

Dans une phase transitoire vers l\u2019unitarisme, le B.U.B. accepterait cette hi\u00e9rarchie des normes \u00e0 condition que celle-ci soit susceptible d\u2019\u00eatre imm\u00e9diatement mise sans \u00eatre bloqu\u00e9e par des conflits d\u2019int\u00e9r\u00eats pouvant \u00eatre invoqu\u00e9s par une ou plusieurs entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es.<\/p>\n

L\u2019unitarisme<\/strong><\/p>\n

De Croo rejette cependant l\u2019unitarisme qui tiendrait trop peu compte des diff\u00e9rences culturelles, linguistiques et \u00e9conomiques entre les entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es.\u00a0Un syst\u00e8me unitaire sur base d’une d\u00e9centralisation provinciale, avec \u00e9ventuellement un secr\u00e9taire d\u2019Etat par communaut\u00e9 linguistique comp\u00e9tent pour la culture et avec le maintien des lois linguistiques constitue cependant un excellent syst\u00e8me pour concilier la diversit\u00e9 locale et l\u2019int\u00e9r\u00eat du pays. Ce syst\u00e8me fonctionnait d\u2019ailleurs fort bien par le pass\u00e9, jusqu\u2019au moment o\u00f9 les flamingants et les wallingants s\u2019en sont m\u00eal\u00e9s. Les cons\u00e9quences en sont connues.<\/p>\n

Le vice-premier apporte aussi lui-m\u00eame de nouveaux arguments pour une Belgique unitaire. Il a d\u2019abord confirm\u00e9 ce que nous savions d\u00e9j\u00e0\u00a0: il est plus facile de trouver un compromis au sein du gouvernement national qu\u2019entre plusieurs gouvernements.<\/p>\n

Quelles en sont les raisons?<\/p>\n

D\u2019abord, les ministres d\u2019un seul gouvernement se connaissent mieux et se voient plus fr\u00e9quemment. Une deuxi\u00e8me raison d\u00e9coule du fait que les partis composant un seul gouvernement ne veuillent pas trop contrecarrer le gouvernement dont ils font eux-m\u00eames partie et ceci par pur int\u00e9r\u00eat personnel. Dans un syst\u00e8me avec plusieurs gouvernements \u2013 compos\u00e9s de partis diff\u00e9rents \u2013 c\u2019est exactement le contraire. Troisi\u00e8mement, les accords de coop\u00e9ration constituent en quelque sorte une limitation \u00e0 l\u2019autonomie des communaut\u00e9s et des r\u00e9gions qui n\u2019ont par cons\u00e9quent pas int\u00e9r\u00eat \u00e0 les conclure.<\/p>\n

Qui plus est, De Croo affirme qu’au sein du gouvernement f\u00e9d\u00e9ral, les diff\u00e9rences id\u00e9ologiques l\u2019emportent souvent sur les divergences entre N\u00e9erlandophones et Francophones. D\u00e8s lors, le f\u00e9d\u00e9ralisme est pire que l\u2019unitarisme pour r\u00e9soudre des probl\u00e8mes \u00e0 l\u2019\u00e9chelle nationale.<\/p>\n

Dans l’Echo<\/em>\u00a0du 13 d\u00e9cembre 2017, le r\u00e9dacteur en chef Martin Buxant soulignait que \u201cle syst\u00e8me f\u00e9d\u00e9ral belge montre clairement ses limites dans toute une s\u00e9rie de grands dossiers<\/em>\u201d.<\/p>\n

Le politologue Dave Sinardet observait \u00e0 juste titre sur le r\u00e9seau social Twitter que si la r\u00e9gion bruxelloise correspondrait \u00e0 l\u2019ancienne province de Brabant, plusieurs de ces accords intergouvernementaux seraient inutiles. Dans le m\u00eame sens, le B.U.B. se demande pourquoi on n\u2019a toujours pas mis en oeuvre la communaut\u00e9 braban\u00e7onne m\u00e9tropolitaine telle que pr\u00e9vue par la sixi\u00e8me r\u00e9forme de l\u2019Etat. A ce propos, on attend en effet toujours la conclusion d\u2019un accord de coop\u00e9ration (sic<\/em>)\u00a0!<\/p>\n

Selon le B.U.B., \u00a0l\u2019on constatera de mani\u00e8re spontan\u00e9e que l\u2019unitarisme est la seule solution\u00a0 pratique. M\u00eame De\u00a0Croo\u00a0l\u2019a avou\u00e9 \u00e0 demi-mot: “Les r\u00e9formes de l\u2019Etat datent des grands clivages belges des ann\u00e9es 1960 et 1970. Les temps ont chang\u00e9 et les gouvernements doivent en outre pouvoir d\u00e9cider tr\u00e8s vite. On ne peut plus se permettre des concertations interminables<\/em> (\u2026). A mon avis, on ne doit pas se soumettre au pass\u00e9<\/em>“.<\/p>\n

Le B.U.B. constate que depuis fin 2015 le \u201cdiscours de ref\u00e9d\u00e9ralisation\u201d est devenu une constante dans la politique belge. Tandis qu\u2019autrefois, on plaidait fr\u00e9quemment pour davantage de scissions, \u00e0 l\u2019heure actuelle, chaque dossier \u201ccommunautaire\u201d aboutit \u00e0 une demande de ref\u00e9d\u00e9ralisations: les attentats dans le Brabant en 2016, le fiasco belge \u00e0 la Conf\u00e9rence du Climat \u00e0 Paris en 2015, la non-ratification du trait\u00e9 CETA, les vols de nuit, le dossier concernant les normes de radiation pour les gsm autour de la r\u00e9gion bruxelloise, la construction du nouveau stade national, le pacte \u00e9nerg\u00e9tique, les exportations d\u2019armes r\u00e9gionales \u00e0 des r\u00e9gimes controvers\u00e9s, la tarification routi\u00e8re, la vignette automobile, le probl\u00e8me des embouteillages, le RER autour de Bruxelles etc.. En outre, les structures m\u00eames sont remises en question. Ainsi, o<\/strong>n discute du renforcement du S\u00e9nat, de l\u2019introduction de la hi\u00e9rarchie des normes et du droit de substitution pour l\u2019Etat f\u00e9d\u00e9ral. Qui plus est, le mot unitarisme ne semble plus \u00eatre un tabou \u00e0 la VRT m\u00eame si la cha\u00eene \u00ab\u00a0publique\u00a0\u00bb n\u2019ose pas encore mentionner le B.U.B. comme seul vrai \u00a0parti unitariste (image).<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\"bron-source:<\/a>
bron-source: www.vrtnws.be<\/figcaption><\/figure>\n

HET FEDERALISME IS DOOR DE FEITEN VOORBIJGESTREEFD
\n<\/strong><\/p>\n

Op 13 december 2017 publiceerde vice-premier Alexander De\u00a0Croo\u00a0(Open VLD)\u00a0in\u00a0Knack<\/em><\/a><\/span>\u00a0en in\u00a0Le Soir\u00a0<\/em><\/a><\/span>een opiniestuk over de institutionele toekomst van Belgi\u00eb. Daarin pleitte hij op een moedige manier voor een versterking van de Belgische staat.\u00a0Nog diezelfde dag ging hij op Terzake (VRT)\u00a0in debat met de \u2018Vlaams\u2019-nationalistische professor Maddens. <\/strong><\/p>\n

Eindelijk werd er gesproken over de kern van de zaak, nl. dat het Belgische\u00a0federalisme structureel onwerkbaar is. Bovendien werden er ditmaal positieve en Belgische\u00a0oplossingen aangereikt, al zijn die nog ruimschoots onvoldoende.<\/p>\n

Neen tegen het (omfloerst) separatisme<\/strong><\/p>\n

Het separatisme en het confederalisme worden door De Croo radicaal afgewezen.\u00a0 De deze maand overleden Manu Ruys, die als oud-redacteur van De<\/em> Standaard<\/em> \u00e9\u00e9n van de invloedrijkste goeroes van het flamingantisme was, omschreef het confederalisme correct als volgt: \u201cConfederalisme is geen verruimd federalisme. Het betekent dat er in de Belgische ruimte soevereine, onafhankelijke staten worden opgericht, die bij verdrag regelen wat zij nog samen wensen te doen. En die gebeurlijk dat verdrag kunnen opzeggen. De secessionistische optie<\/em>\u201d. (Doorbraak<\/em>, 30 januari 2007). Inzonderheid onderstreept De\u00a0Croo, terecht, dat in een confederaal systeem elke partner (lees: onafhankelijke lidstaat) op gelijke voet staat, hetgeen tot blokkeringen leidt.<\/p>\n

Confederale mechanismen bestaan trouwens al in Belgi\u00eb: de federale staat staat vandaag hi\u00ebrarchisch niet boven de gemeenschappen en de gewesten (het federale parlement kan hun bevoegdheden natuurlijk meteen herfederaliseren, maar dat vereist een gekwalificeerde meerderheid). Die entiteiten gedragen zich dus, in het kader van hun bevoegdheden, als onafhankelijke landen. En dus blijven discussies tussen de evenwaardige niveaus eindeloos aanslepen, temeer daar de verschillende regeringen uit verschillende partijen samengesteld zijn.\u00a0De confederale logica bestendigen blijkt onwerkbaar, ze doortrekken waanzinnig.<\/p>\n

De oplossingen<\/strong><\/p>\n

Minister van Staat Mark Eyskens (CD&V) zei hierover (VRT, 13 december 2017): “E\u00e9n zaak is zeker: het confederaal model van de N-VA, waarbij elk gewest in ongeveer alle domeinen kan beschikken over een vetorecht, kan de beleidsimpasses enkel aanzienlijk verergeren en leiden tot een totale blokkering van de besluitvorming. Maar dat is wellicht de bedoeling. De rekening hiervan zal dan worden gepresenteerd aan de niets\u00advermoedende burger en kiezer, als het voor hem te laat is. Te laat om te beseffen dat de natuurlijke dwaasheid nog geruime tijd groter zal zijn dan de artifici\u00eble intelligentie<\/em>“.<\/p>\n

De\u00a0Croo\u00a0reikt een dubbele oplossing aan.\u00a0De ene heeft te maken met bepaalde\u00a0bevoegdheden waarvoor hij een\u00a0herfederalisering\u00a0voorstelt (o.a. buitenlandse handel, wapenexport, klimaat, mobiliteit, telecommunicatie…). De tweede heeft te maken met de\u00a0invoering van een normenhi\u00ebrarchie, meerbepaald door een substitutierecht voor de Belgische staat. Dit betekent dat de centrale staat elke deelstatelijke bevoegdheid naar zich kan toetrekken wanneer die van nationaal belang is. Minstens kan de staat dit doen wanneer de deelgebieden er niet in slagen binnen een redelijke termijn een akkoord te sluiten.<\/p>\n

De vice-premier gaf tegelijk striemende\u00a0kritiek op het overlegcomit\u00e9, waarin alle regeringen die ons land “rijk” is vertegenwoordigd zijn. Er worden samenwerkingsakkoorden afgesloten en het dient om belangenconflicten op te lossen. Volgens hem zou er in dat comit\u00e9 niet eens overlegd worden\u2026 Ook de werking van de\u00a019 interministeri\u00eble conferenties\u00a0(waar samenwerkingsakkoorden worden voorbereid) moest het ontgelden.<\/p>\n

Mark Eyskens schreef hierover\u00a0\u00a0“Er is<\/em>\u00a0(…)\u00a0geen federale instelling die de belangenconflicten kan arbitreren en uiteindelijk de knoop doorhakken. Sommigen willen het bestaande Overlegcomit\u00e9 tussen federale en regionale ministers die bevoegdheid geven. Persoonlijk denk ik dat een hervorming van de Senaat tot een Bundesrat op zijn Duits en de toepassing van het beginsel \u201cBundesrecht bricht Landesrecht\u201d meer soelaas kunnen bieden.\u00a0Een aantal senatoren zouden dan verkozen kunnen worden in een federale kieskring<\/em>“.<\/p>\n

De B.U.B. is niet tegen een normenhi\u00ebrarchie in een overgangsfase naar unitarisme, maar dan moet die wel onmiddellijk toepasbaar zijn en niet belemmerd kunnen worden door belangenconflicten die \u00e9\u00e9n of meerdere deelstaten zouden kunnen inroepen.<\/p>\n

Het unitarisme<\/strong><\/p>\n

Wel wijst De\u00a0Croo\u00a0het unitarisme af, omdat die staatsvorm weinig rekening zou houden met culturele, taalkundige en economische verschillen tussen de deelgebieden.\u00a0Een unitair systeem met provinciale decentralisatie, met voor cultuur eventueel een staatssecretaris per taalgemeenschap en het behoud van de taalwetten is echter een uitstekend systeem om lokale verschillen te verzoenen met het landsbelang. Het werkte bovendien erg goed, tot flaminganten en wallinganten er zich mee kwamen bemoeien. De gevolgen zijn bekend.<\/p>\n

Overigens reikt de vice-premier ook zelf nieuwe argumenten aan voor een unitair Belgi\u00eb. Zo zei hij terecht dat een compromis binnen een nationale regering gemakkelijker te bereiken is dan een compromis tussen verschillende regeringen.<\/p>\n

Wat zijn de redenen? Ten eerste kennen de ministers van \u00e9\u00e9n regering elkaar beter en ontmoeten ze elkaar vaker. Een tweede reden is dat de partijen in eenzelfde regering uit eigenbelang die regering niet teveel willen tegenwerken. In een systeem met verschillende regeringen – samengesteld uit verschillende partijen –\u00a0 is het omgekeerde waar. Ten derde zijn samenwerkingsakkoorden in zekere zin inperkingen op de autonomie van de gemeenschappen en de gewesten. Bijgevolg hebben die er geen belang bij om ze af te sluiten.<\/p>\n

Tenslotte, zo betoogt De\u00a0Croo, primeren binnen de federale regering ideologische tegenstellingen vaak op tegenstellingen tussen Nederlandstaligen en Franstaligen. Het federalisme is dus slechter dan het unitarisme om nationale problemen op te lossen.<\/p>\n

In\u00a0l’Echo<\/em>\u00a0van 13 december 2017 beklemtoonde hoofdredacteur Martin Buxant dat “het Belgische federale systeem duidelijk op zijn limieten stuit in een hele reeks grote dossiers<\/em>“.<\/p>\n

Op Twitter zei politicoloog Dave Sinardet terecht dat indien het Brussels gewest zou overeenkomen met de provincie\u00a0Brabant\u00a0vele van die intergouvernementele akkoorden niet nodig zouden zijn. In die zin vraagt de B.U.B. zich af waarom er nog steeds geen werk gemaakt is van de Brabantse Hoofdstedelijke gemeenschap zoals die in de zesde staatshervorming werd voorzien.\u00a0Op dit vlak wacht men namelijk nog steeds op het afsluiten van een samenwerkingsakkoord (sic<\/em>) !<\/p>\n

Volgens de B.U.B. zal het unitarisme zich uiteindelijk spontaan als de enige werkbare oplossing aandienen.\u00a0Zelfs De\u00a0Croo\u00a0gaf het min of meer toe: “De\u00a0staatshervormingen dateren van\u00a0de\u00a0grote intra-Belgische tegenstellingen in\u00a0de\u00a0jaren 1960 en 1970.\u00a0De\u00a0tijden zijn veranderd\u00a0en regeringen moeten bovendien snel kunnen beslissen. We kunnen ons geen tijdverlies met eindeloos overleg permitteren<\/em> (…)\u00a0Ik vind niet dat we ons moeten neerleggen bij wat\u00a0de\u00a0geschiedenis geweest is<\/em>“.<\/p>\n

De B.U.B. stelt vast dat sedert eind 2015 het “herfederaliseringsdiscours” niet meer weg te denken is uit de Belgische politiek.\u00a0Waar er vroeger vaak gepleit werd voor meer splitsingen, leidt nu elk “communautair” dossier tot de vraag om herfederaliseringen: de aanslagen in Brabant in 2016, het Belgisch fiasco op de klimaatconferentie te Parijs in 2015, de niet-ratificatie van het CETA-verdrag, de nachtvluchten, het dossier over de stralingsnormen voor gsm’s rond het Brussels gewest, de bouw van een nationaal stadion, het energiepact, de gewestelijke wapenleveringen aan dubieuze regimes, het rekeningrijden en het autovignet, het fileprobleem, de RER rond Brussel, enz.. Bovendien worden ook de structuren zelf in vraag gesteld. Dat gaat dan van een versterking van de Senaat over een invoering van een normenhi\u00ebrarchie en substitutierecht voor de federale staat. \u00a0Zelfs het woord unitarisme blijkt op de VRT zowaar niet langer een taboe, ook al durft de \u00ab\u00a0openbare\u00a0\u00bb omroep de B.U.B. als enige (echt) unitaristische partij nog niet te vermelden (afbeelding).<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Le 13 d\u00e9cembre 2017, le vice-premier Alexander De Croo (Open VLD) publiait une tribune libre dans le magazine Knack et Le Soir (lien) relative \u00e0 l\u2019avenir institutionnel de la Belgique. Il y plaidait de mani\u00e8re courageuse pour un renforcement de l\u2019Etat belge. Le m\u00eame jour, un d\u00e9bat eut lieu dans l\u2019\u00e9mission Terzake \u00e0 la VRT entre lui et le professeur flamingant Maddens.<\/p>\n

Op 13 december 2017 publiceerde vice-premier Alexander De Croo (Open VLD) in Knack en in Le Soir een opiniestuk (link) over de institutionele toekomst van Belgi\u00eb. Daarin pleitte hij op een moedige manier voor een versterking van de Belgische staat. Nog diezelfde dag ging hij op Terzake (VRT) in debat met de \u2018Vlaams\u2019-nationalistische professor Maddens. <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[1,5],"tags":[],"class_list":["post-12065","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-news0","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-38B","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12065","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12065"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12065\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12081,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12065\/revisions\/12081"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12065"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12065"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12065"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}