{"id":12057,"date":"2017-12-21T23:17:32","date_gmt":"2017-12-21T22:17:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=12057"},"modified":"2017-12-28T12:48:15","modified_gmt":"2017-12-28T11:48:15","slug":"100-jaar-geleden-hebben-enkele-flaminganten-de-vlaamse-onafhankelijkheid-uitgeroepen-il-100-ans-quelques-flamingants-ont-declare-lindependance-de-la-flandre","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=12057","title":{"rendered":"100 JAAR GELEDEN HEBBEN ENKELE FLAMINGANTEN DE ”VLAAMSE” ONAFHANKELIJKHEID UITGEROEPEN – IL Y A 100 ANS, QUELQUES FLAMINGANTS ONT DECLARE L\u2019INDEPENDANCE DE LA \u201cFLANDRE\u201d"},"content":{"rendered":"
\"bron-source:<\/a>
bron-source: wikipedia.org<\/figcaption><\/figure>\n

HET “VLAAMS”-NATIONALISME, EEN PRODUCT VAN DE COLLABORATIE<\/strong><\/p>\n

De “Vlaams”-”nationalisten”\u00a0van vandaag worden er niet graag aan herinnerd, maar 100 jaar geleden, op 22 december 1917, riep de collaborerende\u00a0Raad van Vlaanderen de onafhankelijkheid uit. Zelfs in Berlijn kon men er niet mee lachen.<\/strong><\/p>\n

Vanaf 1914 voerde de Duitse bezetter in het bezette Belgi\u00eb zijn zogenaamde ‘Flamenpolitik<\/i>‘. Die was erop gericht om de ‘Vlaamse’\u00a0beweging tegen Belgi\u00eb op te zetten. Dat lukte\u00a0gedeeltelijk. Een aantal flaminganten – de ”activisten” – collaboreerden inderdaad met de bezetter. Ze botsten daarbij op een hevige weerstand van de Belgische overheid, het overgrote deel van de ‘Vlaamse’ beweging, die loyaal bleef aan Belgi\u00eb en de bevolking in het bezette land.<\/p>\n

In 1916 vernederlandsten de Duitsers de universiteit van Gent. In de activistische propaganda heette het dan dat de Duitsers ”ingegaan waren op een vraag van de Vlamingen”. Op 21 maart 1917 werd de ”bestuurlijke scheiding” afgekondigd. Belgi\u00eb werd door de Duitsers tot een soort federatie omgevormd, natuurlijk volledig\u00a0onder controle van Berlijn. Het marionettenparlement dat de ”autonomie” van\u00a0het Nederlandstalige landsdeel een schijn van legitimeit moest verlenen was de onverkozen\u00a0”Raad van Vlaanderen”.<\/p>\n

Op 22 december 1917 riep deze Raad\u00a0met medeweten en zeer waarschijnlijk ook op aansturen van het gouvernement-generaal te Brussel\u00a0de ”Vlaamse”\u00a0onafhankelijkheid uit. Dit gebeurde in het geheim. De Duitse kanselier Von Bethmann-Hollweg oordeelde daarentegen\u00a0dat deze zet\u00a0een onderhandelde vrede met de geallieerden, die de Belgische neutraliteit garandeerden,\u00a0in gevaar zou brengen. Daarom vernietigde Berlijn\u00a0deze proclamatie onmiddellijk. De activisten moesten zich beperken tot het gebruik van het woord \u201czelfstandigheid\u201d. De activisten kregen ook het bevel van de Duitsers om hun beslissing\u00a0aan ”verkiezingen”\u00a0te onderwerpen. De bedoeling was het activisme\u00a0een valse luister te geven in de binnen- en buitenlandse publieke\u00a0opinie.\u00a0De verkiezingen vonden plaats vanaf 20 januari 1918 en botsten op zo’n sterk verzet van de Belgen (hoogstens 15.000 mensen kwamen stemmen) dat de Duitsers ze na \u00e9\u00e9n maand zelf stopzetten.<\/p>\n

Over de\u00a0Flamenpolitik<\/i>\u00a0schreef de B.U.B. eerder al een artikel (link<\/a>). De onafhankelijkheidsverklaring liep uit op een mislukking, maar het bezettingsbeleid van de Duitsers was erin geslaagd een anti-Belgische stroming binnen de ‘Vlaamse’ beweging te cre\u00ebren. De gevolgen daarvan zijn nog dagelijks zichtbaar.\u00a0Toch blijkt Belgi\u00eb veel sterker dan door sommigen verwacht. Ons land overleefde\u00a0twee Duitse bezettingen (waarin telkens een\u00a0Flamenpolitik<\/i>\u00a0gevoerd werd),\u00a0de Koningskwestie (1950), de splitsing van alle traditionele partijen vanaf 1968,\u00a0zes anti-Belgische\u00a0staatshervormingen (tussen 1970 en 2013), een ernstige systeemcrisis van 541 dagen (van 2010 tot 2011) en de\u00a0opkomst van\u00a0een separatistische partij die\u00a0sedert 2010 de grootste politieke\u00a0formatie in Belgi\u00eb is. <\/strong><\/p>\n

Honderd jaar na de ”onafhankelijkheidsverklaring” van het zogezegde ”Vlaanderen”\u00a0gaan er\u00a0zelfs\u00a0steeds meer stemmen op om \u00a0Belgi\u00eb opnieuw unitair te maken of minstens om veel bevoegdheden te herfederaliseren.<\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\"activistische<\/a>
activistische propaganda-propagande activiste, bron-source: http:\/\/digital.staatsbibliothek-berlin.de<\/figcaption><\/figure>\n

LE NATIONALISME “FLAMAND”, UN PRODUIT DE LA COLLABORATION<\/strong><\/p>\n

Les nationalistes \u201cflamands\u201d d\u2019aujourd\u2019hui n\u2019aiment pas trop s\u2019en souvenir, mais il y a 100 ans, le 22 d\u00e9cembre 1917, le Conseil de Flandre, un organisme collaborant avec l\u2019occupant allemand d\u00e9clara l\u2019ind\u00e9pendance. M\u00eame \u00e0 Berlin, on ne l\u2019appr\u00e9ciait pas.<\/strong><\/p>\n

D\u00e8s 1914, l\u2019occupant allemand menait sa \u201cFlamenpolitik<\/i>\u201d dans la Belgique occup\u00e9e. Cette politique avait pour but de cr\u00e9er un clivage entre le mouvement \u201cflamand\u201d et la Belgique. La r\u00e9ussite fut partielle. Il y avait ainsi des flamingants \u2013 les \u201cactivistes\u201d \u2013 qui ont bel et bien collabor\u00e9 avec l\u2019occupant. Ils \u00e9taient cependant confront\u00e9s \u00e0 une r\u00e9sistance \u00e9norme du gouvernement belge, du mouvement \u201cflamand\u201d qui restait tr\u00e8s majoritairement fid\u00e8le \u00a0\u00e0 la Belgique, et de la population dans le pays occup\u00e9.<\/p>\n

En 1916, les Allemands ont \u201cn\u00e9erlandophonis\u00e9\u201d\u00a0 l\u2019universit\u00e9 de Gand. La propagande activiste d\u00e9crivait cet acte comme une r\u00e9ponse positive des Allemands \u201c\u00e0 une demande des Flamands\u201d. Le 21 mars 1917, la s\u00e9paration administrative a \u00e9t\u00e9 proclam\u00e9e. La Belgique fut transform\u00e9e en une esp\u00e8ce de f\u00e9d\u00e9ration, bien s\u00fbr enti\u00e8rement sous la tutelle de Berlin.\u00a0 Le parlement fantoche qui devait donner une apparence de l\u00e9gitimit\u00e9 \u00e0 l\u2019\u201dautonomie\u201d de la partie n\u00e9erladophone du pays \u00e9tait nomm\u00e9 le \u201cRaad van Vlaanderen<\/i>\u201d (le Conseil de Flandre).<\/p>\n

\"Theobald<\/a>
Theobald von Bethmann-Hollweg,
bron-source: http:\/\/sheldonkirshner.com<\/figcaption><\/figure>\n

Le 22 d\u00e9cembre 1917, ce Conseil proclamait l\u2019ind\u00e9pendance de la soi-disant \u00ab\u00a0Flandre\u00a0\u00bb au su et tr\u00e8s probablement\u00a0sur instruction du gouvernement-g\u00e9n\u00e9ral allemand \u00e0 Bruxelles. Tout cela se passait dans le plus grand secret. Cependant, le chancelier allemand Von Bethmann-Hollweg jugeait qu\u2019une paix n\u00e9goci\u00e9e avec les alli\u00e9s \u2013 qui garantissaient la neutralit\u00e9 de la Belgique \u2013 serait mise en cause par une telle d\u00e9marche. C\u2019est pourquoi Berlin a imm\u00e9diatement annul\u00e9 cette proclamation. Les activistes devaient se borner \u00e0 l\u2019utilisation du terme \u201czelfstandigheid<\/i>\u201d (autonomie). Les activistes avaient \u00e9galement re\u00e7u l\u2019ordre des allemands de soumettre leur d\u00e9cision \u00e0 des \u00e9lections. Le but \u00e9tait de procurer une certaine aura \u00e0 l\u2019activisme aupr\u00e8s de l\u2019opinion publique en Belgique et \u00e0 l\u2019\u00e9tranger. Les \u00e9lections ont eu lieu \u00e0 partir du 20 janvier 1918. N\u00e9anmoins, la r\u00e9sistance des Belges fut tellement grande que les Allemands ont eux-m\u00eames d\u00fb les arr\u00eater apr\u00e8s un mois. Tout au plus 15.000 personnes se sont rendues aux urnes.<\/p>\n

Le B.U.B. a d\u00e9j\u00e0 d\u00e9di\u00e9 un article \u00e0 la Flamenpolitik<\/i> (lien<\/a>). Bien que la d\u00e9claration d\u2019ind\u00e9pendance ait \u00e9t\u00e9 un \u00e9chec, la politique d\u2019occupation allemande avait r\u00e9ussi \u00e0 cr\u00e9er un courant anti-belge au sein du mouvement \u201cflamand\u201d. Jusqu\u2019\u00e0 ce jour, on peut en apercevoir les cons\u00e9quences. N\u00e9anmoins, la Belgique est plus r\u00e9sistante que certains ont pens\u00e9. Notre pays a surv\u00e9cu \u00e0 deux occupations allemandes (accompagn\u00e9es \u00e0 chaque reprise d\u2019une Flamenpolitik<\/i>), \u00e0 la Question Royale (1950), \u00e0 la scission de tous les partis traditionnels \u00e0 partir de 1968, \u00e0 six r\u00e9formes de l\u2019Etat anti-belges (entre 1970 et 2013), \u00e0 une grave crise syst\u00e9mique qui a dur\u00e9 541 jours (de 2010 \u00e0 2011) ainsi qu\u2019\u00e0 la mont\u00e9e en puissance d\u2019un parti s\u00e9paratiste qui est la plus grande formation politique du pays depuis 2010. <\/strong><\/p>\n

Par ailleurs, cent ans apr\u00e8s la \u201cd\u00e9claration d\u2019ind\u00e9pendance\u201d de la soi-disant \u201cFlandre\u201d, de plus en plus de voix s\u2019\u00e9l\u00e8vent pour r\u00e9tablir la Belgique unitaire ou, \u00e0 tout le moins, pour ref\u00e9d\u00e9raliser un tas de comp\u00e9tences.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De “Vlaams”-”nationalisten” van vandaag worden er niet graag aan herinnerd, maar 100 jaar geleden, op 22 december 1917, riep de collaborerende Raad van Vlaanderen de onafhankelijkheid uit. Zelfs in Berlijn kon men er niet mee lachen.<\/p>\n

Les nationalistes \u201cflamands\u201d d\u2019aujourd\u2019hui n\u2019aiment pas trop s\u2019en souvenir, mais il y a 100 ans, le 22 d\u00e9cembre 1917, le Conseil de Flandre, un organisme collaborant avec l\u2019occupant allemand d\u00e9clara l\u2019ind\u00e9pendance. M\u00eame \u00e0 Berlin, on ne l\u2019appr\u00e9ciait pas.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[7,5],"tags":[],"class_list":["post-12057","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-history","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-38t","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12057","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12057"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12057\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12064,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12057\/revisions\/12064"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12057"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12057"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12057"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}