{"id":10565,"date":"2016-11-02T23:53:28","date_gmt":"2016-11-02T22:53:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=10565"},"modified":"2016-11-15T00:04:11","modified_gmt":"2016-11-14T23:04:11","slug":"10565","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=10565","title":{"rendered":"BELGISCHE PERS BEKRITISEERT FEDERALISME – LA PRESSE BELGE FUSTIGE LE FEDERALISME"},"content":{"rendered":"

BELGISCHE PERS BEKRITISEERT FEDERALISME<\/strong><\/p>\n

\n

In de marge van de onderhandelingen over het CETA-verdrag werden vele interessante opmerkingen over de Belgische staatsstructuur gemaakt, vooral in de Belgische pers, maar ook vanwege Belgische en zelfs Europese politici. Vooral de manier waarop het federalisme en het confederalisme bekritiseerd worden, valt op en vormt een positieve evolutie. Hieronder vindt u de meeste markante commentaren.<\/strong><\/p>\n

\n

LA PRESSE BELGE FUSTIGE LE FEDERALISME BELGE<\/strong><\/p>\n<\/div>\n

En marge des n\u00e9gociations sur le trait\u00e9 CETA, il y a eu plusieurs observations int\u00e9ressantes sur la structure \u00e9tatique belge, surtout dans la presse belge mais \u00e9galement de la part d\u2019acteurs politiques belges, voire europ\u00e9ens. Surtout la mani\u00e8re dont le f\u00e9d\u00e9ralisme et le conf\u00e9d\u00e9ralisme sont critiqu\u00e9s saute aux yeux et repr\u00e9sente une \u00e9volution positive. Ci-dessous vous pouvez trouver les commentaires les plus marquants.<\/strong><\/p>\n

\u201cEen confederale staatsordening of zelfs een splitsing van het land biedt geen soelaas, want zelfs een onafhankelijk Walloni\u00eb zou, in het huidige Europa, een vetorecht hebben. De paradoxale conclusie is dus dat dit soort aberraties\u00a0\u00a0alleen te vermijden valt door het herfederaliseren van cruciale bevoegdheden zoals de buitenlandse handel\u201d. De redacteur ging verder door uit te halen naar Sander Loones, ondervoorzitter van de N-VA die deze situaties wou vermijden door bevoegdheden terug van het Europese naar het deelstatelijke niveau te halen. In de bestaande [federale] grondwettelijke context zou volgens Sturtewagen zo\u2019n hernationalisering in Belgi\u00eb geen effect hebben. \u201cDat leidt tot een wonderlijk voortschrijdend inzicht: om van de PS-blokkering verlost te zijn, moet de N-VA vandaag\u00a0[\u2026]\u00a0\u00a0pleiten voor m\u00e9\u00e9r Belgi\u00eb\u201d.\u00a0 (Redacteur Bart Sturtewagen, in\u00a0De Standaard<\/i>,\u00a0<\/i>15.10.16<\/strong>)<\/p>\n

\u201cEen analyse van het Waalse verzet tegen het Canadees-Europese handelsakkoord CETA is blijkbaar snel klaar. De luie Walen hebben weer een nieuw wapen gevonden om welvaart te vernietigen en vooruitgang tegen te houden. Zoiets. Bij de plots erg eurofiele N-VA wordt verbaasd vastgesteld dat federalisme betekent dat ook de andere partner autonoom beslissingsrecht heeft\u00a0[\u2026]\u00a0Beseffen ze bij N-VA dat het verlangde confederalisme zulke meningsverschillen enkel bestendigt?\u00a0Of wil de N-VA verdragsrechtelijke inspraak weer hernationaliseren?\u201d.\u00a0 (Editorialist Bart Eeckhout in\u00a0De Morgen<\/i>, 18 oktober 2016<\/strong>)<\/p>\n

“Zonder aan te dringen op een nieuwe staatshervorming pleiten we er voor om over dergelijke dossiers op federaal niveau te kunnen beslissen” (Gwendolyn Rutten, voorzitter VLD, in De Standaard<\/i>, 19 oktober 2016).\u00a0<\/strong><\/p>\n

\u00ab\u00a0Net als in de E.U. stelt zich de vraag of de deelstaatregeringen \u00fcberhaupt moeten betrokken worden. (…) Daarmee zou de goedkeuring van internationale verdragen geherfederaliseerd worden. Exit de deelstaatregeringen dus\u00bb. \u00a0(Steven Van Hecke docent Europese en vergelijkende politiek KU Leuven, De Tijd<\/i>, 20 oktober 2016<\/strong>)<\/p>\n

“Ce droit de veto d\u2019un parlement est une disposition particuli\u00e8re au f\u00e9d\u00e9ralisme tel qu\u2019il est organis\u00e9 en Belgique. Dans tous les autres \u00c9tats f\u00e9d\u00e9raux, que ce soit la Suisse, l\u2019Allemagne, les \u00c9tats-Unis, il y a toujours une pr\u00e9valence de l\u2019\u00c9tat f\u00e9d\u00e9ral.\u00a0\u00abSoit une comp\u00e9tence\u00a0est exclusivement d\u00e9tenue par le f\u00e9d\u00e9ral. Soit le f\u00e9d\u00e9ral tranche s\u2019il y a divergence de vues entre les entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es\u00bb, d\u00e9taille Christian Behrendt, constitutionnaliste \u00e0 l\u2019Ulg.<\/p>\n

Lors de la 4e r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat, sous Martens puis Dehaene, une sym\u00e9trie parfaite entre les parlements a \u00e9t\u00e9 d\u00e9cid\u00e9e. Donc si un gouvernement est comp\u00e9tent en interne sur une mati\u00e8re, il l\u2019est aussi en externe.\u00a0\u00abCela a \u00e9t\u00e9 ent\u00e9rin\u00e9 lors des accords de la Saint Michel en 1993. Ce sont ainsi les r\u00e9gions qui ont chacune approuv\u00e9 le trait\u00e9 sur l\u2019Atlantique. Et ce syst\u00e8me a fonctionn\u00e9 de 1993 \u00e0 2016 sans accroc majeur, rel\u00e8ve Christian Behrendt.\u00a0Mais il s\u2019agit d\u2019un syst\u00e8me fragile et peu heureux qui peut mener \u00e0 ce refus sur le CETA.\u00bb Par la suite, il y a eu plusieurs tentatives pour ref\u00e9d\u00e9raliser cette comp\u00e9tence.\u00a0\u00abIl y a eu d\u00e9bat notamment en 2000 de la part des francophones pour conf\u00e9rer au S\u00e9nat le fait d\u2019avoir le dernier mot en cas de d\u00e9saccord des r\u00e9gions. Mais la Flandre a refus\u00e9\u00bb, souligne Christian Behrendt. \u00abLa Wallonie joue donc conform\u00e9ment aux r\u00e8gles uniques au monde qui sont inscrites dans la Constitution belge\u00bb, ajoute le constitutionnaliste. En ce sens, il est peu s\u00e9rieux de la part de l\u2019Open-VLD d\u2019inciter Didier Reynders \u00e0 signer quand m\u00eame le CETA et de se mettre de la sorte dans l\u2019ill\u00e9galit\u00e9.<\/p>\n

Pour modifier ce droit de veto, il faudrait une majorit\u00e9 des 2\/3. Le gouvernement Michel ne l\u2019a pas. Par ailleurs, il faudrait que la Flandre accepte de perdre cette pr\u00e9rogative. Cela montre aussi que les r\u00e9gions ont un levier extraordinaire sur la politique \u00e9trang\u00e8re. Juridiquement, par contre, la Wallonie et Paul Magnette ne peuvent pas discuter avec le Canada en direct pour faire modifier le CETA. Paul Magnette devrait, pour cela, adresser une demande \u00e0 Didier Reynders. Et c\u2019est l\u2019Union europ\u00e9enne qui aurait la main. La commission europ\u00e9enne, seule, dispose d\u2019un mandat pour n\u00e9gocier au nom des \u00c9tats membres”. (L’Avenir<\/i> 21.10.16<\/strong><\/span>)<\/p>\n

\u201cMen zal zich in Belgi\u00eb moeten beraden over hoe men internationale verdragen moet aanpakken. Een interessante suggestie lijkt de bevoegdheid aan de deelstaten te onttrekken en door de Senaat te laten behandelen\u201d (Editorialist Erik Donckier in Het Belang van Limburg<\/em>, 24.10.16)<\/strong><\/p>\n

\u201cH<\/em>et gebrek aan hi\u00ebrarchie tussen de verschillende regeringen is een weeffout in ons systeem<\/i>\u201d (oud-premier Yves Leterme, in Het Laatste Nieuws<\/em>, 24.10.16).\u00a0<\/strong><\/p>\n

“CETA toont aan dat we op de grenzen van de federale staat gebotst zijn. Om dit in de toekomst te vermijden, zouden we bij een volgende staatshervorming de ratificatieprocedure voor internationale verdragen moeten herfederaliseren. Eventueel met een niet-bindend advies van de regio’s”. (Stefan Cornelis, lid Brussels parlement, VLD, 24 oktober 2016)<\/strong><\/p>\n

\u201cDat er vandaag nog politici zijn die – ondanks de immense druk – de moed hebben hun verzet aan te houden, is op zich al een zege voor de democratie\u201d (persbericht VB over Paul Magnette (PS !), 24 oktober 2016)<\/strong><\/p>\n

“Partijen die in dit incident een versterking zien van hun pleidooi voor confederalisme, belanden daarom nogal snel in een doodlopend straatje. Zou de schade voor de onafhankelijke republiek Vlaanderen vandaag kleiner zijn, mocht CETA getorpedeerd zijn door\u00a0een onafhankelijke sovchoze\u00a0[een landbouwbedrijf in de USSR waar alles eigendom was van de staat]\u00a0Wallobrux? Nee, ze zou exact even groot zijn”.\u00a0(Redacteur Dieter Dujardin in Het Laatste Nieuws,<\/em> 25.10.16)<\/strong><\/p>\n

“Eerst waren er de aanslagen van 22 maart.\u00a0Na die zwarte dag viel de halve wereld over ons heen, (…).\u00a0Het oordeel was hard: dit driehoekje aan de Noordzee was de laatste decennia naar de filistijnen gegaan door een eindeloze reeks staatshervormingen.\u00a0Een gouden medaille in institutionele navelstaarderij, met dodelijke gevolgen. Een onontwarbaar kluwen, dat was nog een van de vriendelijkste omschrijvingen van onze staat – en dat er snel orde op zaken gezet moest worden. \u00a0(…)\u00a0Lichtpuntjes zijn er in alle geval. Deze zomer was het Open VLD’er\u00a0Alexander De Croo\u00a0die een lans brak voor een federalisering – waarmee hij vrolijk knalhard tegen zijn Vlaams-nationalistische coalitiepartner inging.\u00a0Zijn simpele vaststelling hakte erin. Voor mobiliteit, klimaat, energie en buitenlandse handel heeft Belgi\u00eb telkens maar liefst vier ministers: een Vlaamse, een Brusselse, een Waalse en een federale.\u00a0Dat krijg je niet alleen niet in het buitenland uitgelegd, ook in eigen land begint de absurditeit te dagen (…) \u00a0De ironie wordt de laatste maanden wel heel bitter:\u00a0de hoogge\u00eberde vaders van de staatshervormingen zijn zo ijverig geweest dat de knoeiboel ondertussen meer tragisch dan komisch is geworden. Vlaams-nationalisten zien er hun gelijk in: Belgi\u00eb werkt niet, en steeds minder. Maar pragmatische Vlamingen willen vooral \u00e9\u00e9n ding voor het geld dat ze elk jaar naar de fiscus werpen – de enige olympische discipline waar we altijd in winnen.\u00a0Mogen we alstublieft een staat die goed draait?\u00a0Dogma’s, dwangneurosen en andere volksmetafysica’s moeten op de schop. Federaliseren mag geen vloek meer zijn”. (Bart Bultinck, hoofdredacteur Knack<\/i>, 26 oktober 2016)<\/strong><\/p>\n

“Terwijl zowel Belgi\u00eb als Europa geconstrueerd is met confederale procedures waardoor conflicten worden uitgespeeld langs nationale en regionale lijnen (…) Wie het resultaat hemeltergend en grotesk vindt, moet er dan maar resoluut voor kiezen om de beslissingsmacht duidelijk te leggen op het Europese of Belgische niveau. Daar zijn onder meer rechtstreeks verkozen parlementsleden actief die in staat worden geacht uiting te geven aan alle verschillende visies in de samenleving. Waarna\u00a0een meerderheid beslist. (…) Voor de EU betekent dat dat Handel een exclusief Europese bevoegdheid blijft. Et pour les Belges la m\u00eame chose, <\/i>waar zich een herfederalisering van de internationale verdragsbevoegdheden opdringt”. (Dave Sinardet, politicoloog, in De Tijd<\/i>, 27 oktober 2016)<\/b><\/p>\n

“Beeld je even het volgende in. Na de verkiezingen van 2014 slaagde de N-VA erin om haar blauwdruk voor confederalisme om te zetten in realiteit. Dan is de vraag: zou het CETA-verhaal vandaag anders gelopen zijn? Het antwoord is: nee. Want volgens de N-VA-plannen blijft het de Belgische staat die lid is van de EU. Ook in het N-VA-model zou er dus \u00e9\u00e9n Belgische handtekening moeten komen onder het CETA-verdrag. De interne besluitvorming daarover zou niet zo gek veel verschillen van wat nu gebeurt. In de N-VA-blauwdruk worden de Belgische EU-standpunten bepaald op een ‘Belgische Raad’. De samenstelling daarvan verschilt enigszins van het huidige Overlegcomit\u00e9. Maar de Waalse deelstaat zou in die Raad evengoed een vetorecht hebben. Het resultaat zou dus net hetzelfde zijn geweest”. (politicoloog Bart Maddens, in De Morgen<\/em>, 26 oktober 2016)<\/strong><\/p>\n

“Ne laissons pas planer le moindre doute l\u00e0-dessus, la d\u00e9cision de bloquer le Ceta n\u2019a pas \u00e9t\u00e9 prise au sein des parlements ou des gouvernements, mais bien dans les \u00e9tats-majors des partis. \u00a0(…) \u00a0Mais si le PS et le CDH disposent d\u2019un r\u00e9el pouvoir de blocage, ils le doivent \u00e0 l\u2019\u00e9tendue des pr\u00e9rogatives internationales des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es, sans l\u2019accord desquelles la Belgique ne peut pas signer un trait\u00e9 mixte. C\u2019est surtout la cons\u00e9quence d\u2019une volont\u00e9 des partis flamands qui ont, en leur temps, le plus insist\u00e9 pour obtenir ce degr\u00e9 d\u2019autonomie assez exceptionnel pour des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es, lequel a finalement \u00e9t\u00e9 inscrit dans la Constitution en 1994. PS et CDH devraient donc leur envoyer des fleurs en remerciement.<\/p>\n

Maintenant que des entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es ont finalement utilis\u00e9 le droit arrach\u00e9 jadis par eux, ces m\u00eames partis flamands n\u2019\u00e9taient plus, la semaine \u00e9coul\u00e9e, qu\u2019effarement et indignation. Pour l\u2019Open VLD, ce fut m\u00eame une raison pour nier simplement la position wallonne et donc la constitution, et faire signer le trait\u00e9 par le gouvernement f\u00e9d\u00e9ral. Pour la N-VA, la souverainet\u00e9 nationale n\u2019\u00e9tait soudainement plus un principe sacr\u00e9. Apparemment, l\u2019autonomie n\u2019est une bonne chose que si personne ne s\u2019en sert et que tout le monde vote pareil. On assiste \u00e0 une m\u00eame hypocrisie au niveau europ\u00e9en. La Commission europ\u00e9enne d\u00e9cide d\u2019abord de soumettre le Ceta \u00e0 l\u2019approbation de tous les Etats membres, parce que c\u2019est tout de m\u00eame plus d\u00e9mocratique. Mais, quand un Etat (ou une partie d\u2019un Etat) d\u00e9veloppe une vision diff\u00e9rente, les leaders europ\u00e9ens sid\u00e9r\u00e9s hurlent au spectacle ridicule et indigne. Tout comme, en Belgique, des “drama queens” apparaissent pour pr\u00e9dire la fin du pays chaque fois que se pose un probl\u00e8me interpr\u00e9table en termes communautaires, chaque d\u00e9saccord entre Etats-membres en Europe donne lieu \u00e0 des discours hyst\u00e9riques sur la faillite in\u00e9luctable de l\u2019Union europ\u00e9enne. Alors que la Belgique et l\u2019Europe sont pourvues de proc\u00e9dures conf\u00e9d\u00e9rales qui contribuent \u00e0 ce que les conflits se d\u00e9roulent selon des lignes r\u00e9gionales\/nationales.<\/p>\n

Si, par contre, on trouve les cons\u00e9quences de tout ceci consternantes et grotesques, alors on doit r\u00e9solument choisir de mettre le pouvoir de d\u00e9cision au niveau europ\u00e9en\/belge. A ces niveaux, on trouve notamment des parlements \u00e9lus au suffrage universel dont la composition devrait refl\u00e9ter tous les courants de pens\u00e9e pr\u00e9sents dans la soci\u00e9t\u00e9. Et c\u2019est alors \u00e0 la majorit\u00e9 de d\u00e9cider d\u00e9mocratiquement.\u00a0 Concr\u00e8tement, cela implique dans le cas de l\u2019Union europ\u00e9enne que le commerce reste une comp\u00e9tence exclusivement europ\u00e9enne. Et pour les Belges, la m\u00eame chose, ce qui suppose une ref\u00e9d\u00e9ralisation des comp\u00e9tences internationales en mati\u00e8re d\u2019approbation de trait\u00e9s”. (Dave Sinardet, dans La Libre Belgique,<\/i> 28 oktober 2016)<\/strong><\/p>\n

\u00ab\u00a0 Ensuite, a poursuivi Jean-Claude Juncker, je tiens \u00e0 rappeler que l\u2019interlocutrice de l\u2019UE, ce n\u2019est pas la R\u00e9gion wallonne, c\u2019est le gouvernement f\u00e9d\u00e9ral. Nous avons fait exception \u00e0 cette r\u00e8gle. Normalement, les entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es et f\u00e9d\u00e9rale auraient d\u00fb se mettre d\u2019accord au pr\u00e9alable. Mais exceptionnellement, la commissaire Malmstr\u00f6m et ses principaux n\u00e9gociateurs ont engag\u00e9 des d\u00e9bats avec la Wallonie, que je connais mieux que n\u2019importe quelle autre r\u00e9gion d\u2019Europe et avec laquelle j\u2019ai travaill\u00e9 depuis le pr\u00e9sident Guy Spitaels. Je n\u2019ai donc pas \u00e0 recevoir de le\u00e7ons sur le r\u00e9gionalisme belge.\u00a0\u00a0 Mais je m\u2019inscris en faux contre les proc\u00e8s d\u2019intention. Jamais, au grand jamais nous n\u2019avons menac\u00e9 la R\u00e9gion wallonne. Je le dis \u00e0 l\u2019attention du CDH et de son pr\u00e9sident Lutgen. Nous n\u2019avons jamais menac\u00e9. Nous \u00e9tions engag\u00e9s aux c\u00f4t\u00e9s de la Wallonie, afin que toutes ses incertitudes disparaissent. J\u2019invite la Belgique \u00e0 r\u00e9fl\u00e9chir \u00e0 son fonctionnement institutionnel quant \u00e0 ses relations internationales \u00a0\u00bb, a conclu le pr\u00e9sident de la Commission. (30.10.16<\/strong><\/span>)<\/p>\n

“Dat de Europese Commissie mee aan tafel is geschoven in het Belgische overleg is een grote uitzondering, aldus Juncker. “De gesprekspartner van de Commissie is ni\u00e9t Walloni\u00eb, het is de federale regering met wie we praten.\u00a0We hebben nu een uitzondering op die regel gemaakt, want normaal gezien moeten de deelstaten en de federale regering eerst onderling een akkoord bereiken”, zei de Commissievoorzitter op dreef. “Belgi\u00eb moet nadenken over zijn institutionele model voor wat betreft de internationale relaties<\/em>.” (Europees Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker, 30.10.16)<\/strong><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In de marge van de onderhandelingen over het CETA-verdrag werden vele interessante opmerkingen over de Belgische staatsstructuur gemaakt, vooral in de Belgische pers, maar ook vanwege Belgische en zelfs Europese politici. Vooral de manier waarop het federalisme en het confederalisme bekritiseerd worden, valt op en vormt een positieve evolutie. Hieronder vindt u de meeste markante commentaren.<\/p>\n

En marge des n\u00e9gociations sur le trait\u00e9 CETA, il y a eu plusieurs observations int\u00e9ressantes sur la structure \u00e9tatique belge, surtout dans la presse belge mais \u00e9galement de la part d\u2019acteurs politiques belges, voire europ\u00e9ens. Surtout la mani\u00e8re dont le f\u00e9d\u00e9ralisme et le conf\u00e9d\u00e9ralisme sont critiqu\u00e9s saute aux yeux et repr\u00e9sente une \u00e9volution positive. Ci-dessous vous pouvez trouver les commentaires les plus marquants.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[1,5],"tags":[],"class_list":["post-10565","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-news0","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/s6Y7u0-10565","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10565"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10565\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10591,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10565\/revisions\/10591"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10565"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10565"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}