{"id":10450,"date":"2016-07-20T15:02:32","date_gmt":"2016-07-20T14:02:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=10450"},"modified":"2019-12-17T21:49:46","modified_gmt":"2019-12-17T20:49:46","slug":"10450","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=10450","title":{"rendered":"B.U.B. STELT REFERENDUM VOOR OVER STAATSSTRUCTUUR IN 2020 – LE B.U.B. PROPOSE UN REFERENDUM RELATIF A LA STRUCTURE ETATIQUE EN 2020"},"content":{"rendered":"

 <\/p>\n

\"bron-source<\/a>
bron-source : ohttps:\/\/eelcokeij.com\/<\/figcaption><\/figure>\n

EEN REFERENDUM IN 2020
\n<\/strong><\/p>\n

Sedert 1970 wordt de Belgische staat bijna voortdurend ‘hervormd’. In de praktijk betekent dit dat Belgi\u00eb zonder volksraadpleging over een periode van ongeveer 45 jaar van een unitaire in een federale staat werd getransformeerd. Dat gebeurde eerst door vier staatshervormingen in 1970, 1980, 1988-1989 en 1993. De bijzondere wet van 16 juli 1993 ter voltooiing ( ! ) van de federale staatsstructuur was wat dat betreft beslist geen eindpunt. Zowel in 2001 als in 2011-2014 werden door nieuwe staatshervormingen nog meer bevoegdheden en middelen naar de gemeenschappen en de gewesten overgeheveld. Nooit werd de burger rechtstreeks betrokken bij dit proces. Dit moet veranderen.<\/strong><\/p>\n

Het resultaat van bijna een halve eeuw staatshervormingen is een volledig versnipperd land, met een ongehoorde institutionele complexiteit waarbij de ”deelstaten” over zeer ruime bevoegdheden en een aanzienlijke fiscale autonomie beschikken. Het federalisme zou echter volgens ‘onze’ politici voor een beter bestuur zorgen, maar niets is minder waar. Het federalisme is niet alleen peperduur (10 miljard euro per jaar aan directe en indirecte kosten), het veroorzaakt ook voortdurend ruzies en conflicten tussen gelijkwaardige niveaus en het zet Nederlandstalige en Franstalige Belgen tegen elkaar op.<\/p>\n

De B.U.B. vindt dat het eindelijk tijd is om het Belgische taalfederalisme aan een consultatief referendum te onderwerpen, net als de Britten zich op 23 mei 2016 konden uitspreken over het verlaten van de Europese Unie (Brexit).<\/strong> <\/span><\/p>\n

Het kan niet langer dat enkele partijvoorzitters, gedreven door nationalistische en opportunistische motieven zonder de minste inspraak van de burger achter gesloten deuren ”staatshervormingen” blijven onderhandelen, die de Belgische eenheid en het evenwichtig bestuur van het land stelselmatig ondergraven. Na 50 jaar taalfederalisme moeten de Belgen de kans krijgen om zich uit te spreken over de gewenste staatsstructuur.<\/p>\n

Zoals politicoloog Dave Sinardet het vaststelde in LLB d.d. 11.07.16 situeren ‘in ‘Vlaanderen’<\/em> (en in Belgi\u00eb, B.U.B.) (…) de laatste studies de separatisten rond 5%. Er is geen steun bij de bevolking voor zo\u2019n project. Daarom ook zijn de Vlaams-nationalisten de enige die geen referendum over onafhankelijkheid voorstellen\u2026<\/em>\u201d.<\/p>\n

De argumenten tegen niet-bindende referenda op Belgisch niveau houden geen steek. <\/strong>Er is ten eerste al een precedent: in 1950 werd een referendum gehouden over de Koningskwestie. Bovendien worden er al referenda gehouden of zijn ze mogelijk op gemeentelijk, provinciaal en gewestelijk vlak, die dan gaan over veel minder belangrijke zaken zoals parkings, de aanleg van nieuwe wegen of de ophaling van vuilnis. Het kan niet dat er over zulke zaken referenda gehouden worden, maar dat de burgers onbekwaam bevonden worden om hun mening te geven over zo een belangrijke materie als de toekomst van hun eigen land.<\/p>\n

Overigens stelde in september 1978 de PVV voor een referendum te houden over de staatshervorming, samen met de Europese verkiezingen (Prehistorie<\/em>, Radio 2, 21.09.14). In 2004 werd een referendum over de EU-Grondwet door de regering besproken, maar finaal gekelderd door de kleine en ondertussen ter ziele gegane \u201cVlaams\u201d-nationalistische partij Spirit, de voormalige kartelpartner van de sp.a.<\/p>\n

Bovendien is zo\u2019n referendum broodnodig om onze economie te beschermen.<\/strong> Men herinnert zich immers de existenti\u00eble institutionele crisis van de periode 2007-2011 waarbij er tijdens lange periodes geen nieuwe federale regering meer kon gevormd worden en die in november 2011 de Belgische staat en dus onze economie onder druk van de internationale markten naar het faillissement dreigde te brengen. Een herhaling van dit rampscenario moet in het belang van alle Belgen vermeden worden.<\/p>\n

De B.U.B. stelt een intelligent referendum met verschillende opties en  rondes voor.<\/strong><\/span><\/p>\n

In een eerste ronde wordt aan de Belgen de keuze voorgelegd tussen een brede waaier van 6 opties: unitarisme, unie-federalisme, provinciaal federalisme, status-quo, (nog) meer bevoegdheden voor gemeenschappen en gewesten en separatisme<\/strong>, d.w.z. ofwel de terugkeer naar een unitair Belgi\u00eb op basis van de negen historische provincies (met eventueel het behoud van cultuurgemeenschappen), ofwel het behoud van een federaal Belgi\u00eb op basis van gemeenschappen en gewesten met al dan niet meer federale bevoegdheden of meer gewest- en gemeenschapsbevoegdheden, federalisme op basis van 9, 10 of meer provincies ofwel de splitsing van het land (op basis van de gewesten en\/of de gemeenschappen).<\/p>\n

De opties met de vier beste resultaten (zelfs als die relatief zijn) worden dan enkele maanden later het voorwerp van een tweede ronde van het referendum. In een derde ronde wordt er nog gekozen tussen de twee beste opties. Daarna is het aan de politici om de gekozen optie verder uit te werken eventueel na het organiseren van een laatste ronde met specifieke opties omtrent de gekozen algemene optie.<\/strong><\/p>\n

De keuze voor het ”confederalisme” wordt niet opgenomen in dit referendum.<\/span><\/p>\n

Een confederatie is immers een vrijwillige unie tussen twee of meer onafhankelijke staten, die door een internationaal verdrag wordt opgericht. Net als separatisme, waarvan confederalisme een voortgezette vorm is, veronderstelt confederalisme een opheffing van de Belgische Grondwet en van de Belgische staat. Deze configuratie veronderstelt dus eerst separatisme. Niets belet de onafhankelijke entiteiten na de overwinning van de optie separatisme om daarna nog tussen elkaar een verdrag te sluiten. Overigens zou de term ”confederalisme” aanleiding geven tot verwarring met de term ”federalisme” aangezien de confederalistische partijen – N-VA en CD&V – er een andere invulling aan geven. Voor de N-VA gaat het (waarschijnlijk) om een confederalisme in de strikte zin van het woord, terwijl CD&V onder deze noemer veeleer een ver doorgedreven federalisme verstaat. <\/p>\n

Idealiter zouden de rondes van het referendum in het najaar van 2020 en het voorjaar van 2021 plaatsvinden zodat elk kamp ruim de tijd krijgt om zich voor te bereiden en om de bevolking over zijn standpunt te informeren.<\/p>\n

De voordelen van dit referendum of volksraadpleging in vergelijking met klassieke verkiezingen zijn de volgende:<\/strong><\/p>\n

    \n
  • men kiest voor een duidelijke optie, geen politicus of partij, die verschillende, uiteenlopende meningen kunnen hebben. Het debat is dus veel duidelijker en het resultaat is veel gemakkelijker om te zetten in de praktijk;<\/li>\n
  • de burgers voelen zich gewaardeerd omdat ze over een concreet punt hun mening kunnen geven;<\/li>\n
  • de verschillende rondes maken het mogelijk voor elk kamp om bij de volgende ronde “de meubels te redden” (door de optie te kiezen die het dichtst bij de uitgeschakelde optie aanleunt), waardoor het een heel eerlijk referendum is;<\/li>\n
  • de lange campagne zorgt ervoor dat alle Belgen zich terdege hebben kunnen informeren over de inhoud en de gevolgen van de zes opties;<\/li>\n
  • bij de stemming verschijnt bij elke optie een definitie zodat elke kiezer weet waarvoor hij of zij stemt.<\/li>\n<\/ul>\n

    Volgende punten acht de B.U.B. echter onontbeerlijk voor de goede organisatie van deze volksraadpleging<\/span>:<\/strong><\/p>\n

      \n
    • Elk kamp (overeenkomend met een optie) duidt een campagneleider<\/strong> aan, die de rollen verdeelt en die als nodig kan vervangen worden door het kamp zelf;<\/li>\n
    • Elk kamp krijgt een beperkt, maar gelijk budget<\/strong> voor de campagne;<\/li>\n
    • Elk kamp geeft op soevereine wijze in \u00e9\u00e9n zin een definitie<\/strong> van de optie die het verdedigt. Deze definitie wordt bij de stemming vermeld zodat elke kiezer die op de dag van het referendum kan lezen;<\/li>\n
    • Elk kamp krijgt volledig gelijke zendtijd<\/strong> vanaf drie maanden v\u00f3\u00f3r de eerste ronde en dit zowel in de commerci\u00eble als in de openbare media;<\/li>\n
    • De media<\/strong> worden conventioneel verplicht tot het organiseren van een intensieve campagne met interviews uit elk kamp en regelmatige radio- en televisiedebatten zodat elke Belg zich volledig kan informeren en keuzes uit onwetendheid zoveel mogelijk kunnen vermeden worden;<\/li>\n
    • een onafhankelijke commissie<\/strong> moet de gelijke media-aandacht organiseren, de campagne nauwgezet controleren en desnoods media kunnen sanctioneren door het opleggen van ontradende dwangsommen. De commissie moet ook de bevoegdheid hebben om indien de voorwaarden niet worden nageleefd de datum van het referendum uit te stellen of het zelfs te annuleren. De commissie moet voor de helft samengesteld zijn uit academici en magistraten en voor de andere helft uit gelote Belgen;<\/li>\n
    • Er moet opkomstplicht<\/strong> voor de verschillende rondes van het referendum zijn, zoals die geldt bij alle andere verkiezingen in Belgi\u00eb;<\/li>\n
    • De uitslag van het referendum zal slechts geldig zijn indien minstens 70 procent<\/strong> van de Belgische burgers bij elke ronde een geldige stem uitgebracht heeft;<\/li>\n
    • Het resultaat is pas geldig indien \u00e9\u00e9n van de overblijvende kampen bij de laatste ronde minstens 50 procent<\/strong> van de stemmen behaalt (bij de overige ronden volstaat een relatieve meerderheid);<\/li>\n
    • Het referendum gebeurt op papier<\/strong> om tel- en computerproblemen te vermijden. De uitslagen worden gecontroleerd door de bovengenoemde commissie, die op gemotiveerde vraag van een kamp ook een hertelling kan bevelen;<\/li>\n
    • Alleen het nationaal resultaat<\/strong> telt, maar aangezien het resultaat van het referendum niet bindend is, kunnen de politici het op eigen risico nog naast zich neerleggen.<\/li>\n<\/ul>\n

      Niets houdt dus een referendum over de Belgische staatsstructuur in 2020 en 2021 tegen. Alleen zo zal men eindelijk het communautair probleem definitief en effici\u00ebnt kunnen aanpakken, zodat het ons land niet meer blokkeert !
      \n<\/strong><\/p>\n

       <\/p>\n

      UN REFERENDUM EN 2020
      \n<\/strong><\/p>\n

      Depuis 1970, les pr\u00e9tendues ‘r\u00e9formes’ de l’Etat belge se poursuivent presque sans cesse.  En pratique, cela signifie que la Belgique a \u00e9t\u00e9 transform\u00e9e sans consultation populaire d’un Etat unitaire en un Etat f\u00e9d\u00e9ral sur une p\u00e9riode d\u2019environ 45 ans. Cela a \u00e9t\u00e9 fait d\u2019abord par quatre r\u00e9formes de l’Etat en 1970, 1980, 1988-1989 et 1993. La loi sp\u00e9ciale du 16 juillet 1993 visant \u00e0 achever ( ! ) la structure f\u00e9d\u00e9rale n’\u00e9tait pourtant pas la fin de ce processus. Tant en 2001 qu’en 2011-2014, de nouvelles r\u00e9formes de l’Etat ont en effet encore davantage transf\u00e9r\u00e9 des comp\u00e9tences vers les communaut\u00e9s et les r\u00e9gions. A aucun instant, le citoyen n\u2019y a \u00e9t\u00e9 impliqu\u00e9 de fa\u00e7on directe. Il est temps de changer cela.<\/strong><\/p>\n

      Le r\u00e9sultat de presqu\u2019un demi-si\u00e8cle de ”r\u00e9formes” de l’Etat est un pays compl\u00e8tement morcel\u00e9 avec une complexit\u00e9 institutionnelle inou\u00efe o\u00f9 les ‘entit\u00e9s f\u00e9d\u00e9r\u00e9es’ disposent de tr\u00e8s larges comp\u00e9tences et d’une autonomie fiscale consid\u00e9rable. Cependant, \u00e0 en croire nos politiciens, le f\u00e9d\u00e9ralisme devrait assurer une meilleure gouvernance. Rien n’est moins vrai. Non seulement le f\u00e9d\u00e9ralisme est extr\u00eamement co\u00fbteux (10 milliards d’euros par an en frais directs et indirects), il provoque \u00e9galement des disputes et des conflits incessants entre des niveaux \u00e9quivalents, tout en incitant \u00e0 la polarisation entre les Belges n\u00e9erlandophones et francophones.<\/p>\n

      Selon le B.U.B., il est grand temps de soumettre enfin le f\u00e9d\u00e9ralisme linguistique belge \u00e0 un r\u00e9f\u00e9rendum consultatif \u00e0 l’instar du r\u00e9f\u00e9rendum du 23 juin 2016 par lequel les Britanniques pouvaient se prononcer sur la sortie de leur pays de l’Union europ\u00e9enne (Brexit).<\/span> <\/strong><\/p>\n

      On ne peut plus accepter que quelques pr\u00e9sidents de parti, motiv\u00e9s par des motifs nationalistes et opportunistes, continuent \u00e0 n\u00e9gocier des ”r\u00e9formes de l’Etat” \u00e0 huis clos, qui sapent de fa\u00e7on syst\u00e9matique l’unit\u00e9 de la Belgique et qui rendent un gouvernement stable impossible. Apr\u00e8s 50 ans de f\u00e9d\u00e9ralisme linguistique, les Belges doivent avoir l’opportunit\u00e9 de se prononcer sur la structure \u00e9tatique souhait\u00e9e.<\/p>\n

      Les arguments contre les r\u00e9f\u00e9rendums consultatifs au niveau belge ne tiennent pas la route.<\/strong> Tout d’abord, un pr\u00e9c\u00e9dent existe d\u00e9j\u00e0: la consultation populaire sur la Question Royale en 1950.<\/p>\n

      En outre, des r\u00e9f\u00e9rendums portant sur des questions infiniment moins importantes, telles que la construction de parkings, de nouvelles routes ou le ramassage d’ordures m\u00e9nag\u00e8res ont d\u00e9j\u00e0 eu lieu ou sont possibles au niveau des communes, des provinces et des r\u00e9gions. On ne peut soutenir d\u2019un c\u00f4t\u00e9 que de tels r\u00e9f\u00e9rendums sont possibles tout en estimant que les citoyens sont incapables de donner leur avis sur une mati\u00e8re si importante que l\u2019avenir de leur propre pays.<\/p>\n

      Comme le politologue Dave Sinardet l’observait dans La Libre Belgique<\/em> du 11 juillet 2016: ”En ‘Flandre’ (et en Belgique, B.U.B.) les derni\u00e8res \u00e9tudes situent les s\u00e9paratistes autour des 5 %. Il n\u2019y a pas de soutien populaire pour un tel projet. C\u2019est d\u2019ailleurs pour cela que les nationalistes flamands sont les seuls \u00e0 ne pas r\u00e9clamer de r\u00e9f\u00e9rendum sur l\u2019ind\u00e9pendance\u2026 .<\/em>\u201d.<\/p>\n

      Par ailleurs, en l’ann\u00e9e 1978, le PVV proposait d’organiser un r\u00e9f\u00e9rendum sur la r\u00e9forme de l’Etat, ensemble avec les \u00e9lections europ\u00e9ennes (Prehistorie<\/em>, Radio 2, 21.09.14). En 2004, le gouvernement a d\u00e9j\u00e0 d\u00e9battu d’un r\u00e9f\u00e9rendum sur la Constitution europ\u00e9enne, mais celui-ci a finalement \u00e9t\u00e9 rejet\u00e9 par le petit parti national-flamand Spirit, d’antant en cartel avec le SP.a et aujourd\u2019hui dissous.<\/p>\n

      En outre, un tel r\u00e9f\u00e9rendum est indispensable pour prot\u00e9ger notre \u00e9conomie.<\/strong> On se souvient en effet de la crise institutionnelle et existentielle de 2007-2011 pendant laquelle il n’\u00e9tait m\u00eame plus possible de former un nouveau gouvernement f\u00e9d\u00e9ral pendant une longue p\u00e9riode, menant sous la pression des march\u00e9s financiers internationaux, l’Etat belge et donc notre \u00e9conomie au bord de la faillite en novembre 2011. Une r\u00e9p\u00e9tition de ce sc\u00e9nario catastrophe doit \u00eatre \u00e9vit\u00e9e dans l’int\u00e9r\u00eat de tous les Belges.<\/p>\n

      Le B.U.B. propose un r\u00e9f\u00e9rendum intelligent \u00e0 plusieurs options et plusieurs tours.<\/strong> <\/span><\/p>\n

      Lors d’un premier tour, les Belges auront le choix entre un large \u00e9ventail de 6 options: l’unitarisme, le f\u00e9d\u00e9ralisme d’union, le f\u00e9d\u00e9ralisme provincial, le statu-quo, (encore) plus de comp\u00e9tences pour les communaut\u00e9s et r\u00e9gions et le s\u00e9paratisme,<\/strong> c-\u00e0-d. entre le retour \u00e0 une Belgique unitaire sur la base des neuf provinces historiques (avec \u00e9ventuellement le maintien de communaut\u00e9s culturelles), soit le maintien de la Belgique f\u00e9d\u00e9rale sur la base des r\u00e9gions et communaut\u00e9s avec oui ou non plus de comp\u00e9tences f\u00e9d\u00e9rales ou plus de comp\u00e9tences r\u00e9gionales et communautaires, le f\u00e9d\u00e9ralisme sur base de 9, 10 ou plus de provinces ou la scission du pays (sur la base des r\u00e9gions ou des communaut\u00e9s).<\/p>\n

      Les quatre options recueillant les meilleurs r\u00e9sultats (m\u00eame relatifs) feront ensuite l’objet d’un second tour du r\u00e9f\u00e9rendum  quelques mois plus tard. Lors d’un troisi\u00e8me tour, on choisit encore entre les deux meilleures options. Apr\u00e8s, les policitiens devront \u00e9laborer l’option choisie, \u00e9ventuellement apr\u00e8s avoir organis\u00e9 un dernier tour avec des options sp\u00e9cifiques relatives \u00e0 l’option g\u00e9n\u00e9rale retenue.<\/strong><\/p>\n

      L\u2019option conf\u00e9d\u00e9raliste n’est pas incluse dans ce r\u00e9f\u00e9rendum.<\/span><\/p>\n

      Une conf\u00e9d\u00e9ration est en effet une association libre entre deux ou plusieurs Etats ind\u00e9pendants, cr\u00e9\u00e9e par un trait\u00e9 international. Tout comme le s\u00e9paratisme, dont le conf\u00e9d\u00e9ralisme est une forme avanc\u00e9e, le conf\u00e9d\u00e9ralisme implique une abrogation de la Constitution et de l’Etat belge. Cette configuration pr\u00e9suppose donc le s\u00e9paratisme. Or, rien n\u2019emp\u00eache les entit\u00e9s ind\u00e9pendantes de conclure un trait\u00e9 entre elles apr\u00e8s la victoire hypoth\u00e9tique de l’option s\u00e9paratiste. En outre, le terme ”conf\u00e9d\u00e9ralisme” cr\u00e9erait une confusion avec le terme ”f\u00e9d\u00e9ralisme” parce que les partis conf\u00e9d\u00e9ralistes – la N-VA et le CD&V – y donnent un autre contenu. Pour la N-VA, il s’agit (probablement) d’un conf\u00e9d\u00e9ralisme au sens strict du mot, tandis que le CD&V entend par ce terme plut\u00f4t un f\u00e9d\u00e9ralisme tr\u00e8s pouss\u00e9. <\/p>\n

      Id\u00e9alement, les diff\u00e9rents tours du r\u00e9f\u00e9rendum devraient avoir lieu en automne 2020 ou au printemps 2021 pour que chaque camp dispose de suffisamment de temps pour se pr\u00e9parer et informer la population sur son point de vue.<\/p>\n

      Les avantages de ce r\u00e9f\u00e9rendum ou cette consultation populaire compar\u00e9s aux \u00e9lections classiques sont les suivants:<\/strong><\/p>\n

        \n
      • On choisit une option claire, non un politicien ou un parti, ceux-ci pouvant d\u00e9fendre diff\u00e9rentes opinions divergentes. Le d\u00e9bat est bien plus clair et le r\u00e9sultat est plus facile \u00e0 mettre en oeuvre;<\/li>\n
      • les citoyens se sentent valoris\u00e9s parce qu’ils peuvent donner leur opinion sur un point concret;<\/li>\n
      • les diff\u00e9rents tours du r\u00e9f\u00e9rendum permettent \u00e0 chaque camp de “sauver les meubles” lors du prochain tour (en choissisant l’option la plus proche de celle qui a \u00e9t\u00e9 \u00e9limin\u00e9e), ce qui rend le r\u00e9f\u00e9rendum tr\u00e8s \u00e9quitable;<\/li>\n
      • la longue campagne fait en sorte que tous les Belges puissent s’informer convenablement sur le contenu et les cons\u00e9quences des six options;<\/li>\n
      • lors du vote, chaque option sera accompagn\u00e9e d’une d\u00e9finition de sorte que chaque \u00e9lecteur sache en faveur de quoi il ou elle vote.<\/li>\n<\/ul>\n

        Cependant, le B.U.B. juge les points suivants indispensables pour la bonne organisation de ce r\u00e9f\u00e9rendum :<\/span><\/strong><\/p>\n

          \n
        • Chaque camp (correspondant \u00e0 une option) d\u00e9signera un chef de campagne<\/strong>, qui distribuera les r\u00f4les et qui peut \u00eatre remplac\u00e9 si n\u00e9cessaire par le camp lui-m\u00eame;<\/li>\n
        • Chaque camp recevra un budget limit\u00e9<\/strong>, mais \u00e9gal, pour la campagne;<\/li>\n
        • Chaque camp donne de fa\u00e7on souveraine une d\u00e9finition<\/strong> en une phrase de l’option qu’il d\u00e9fend. Cette d\u00e9finition sera mentionn\u00e9e lors du scrutin de sorte que chaque \u00e9lecteur puisse la lire le jour du r\u00e9f\u00e9rendum;<\/li>\n
        • Chaque camp aura un acc\u00e8s \u00e9gal aux m\u00e9dias<\/strong> d\u00e8s trois mois avant le premier tour et ceci tant dans les m\u00e9dias commerciaux que publics;<\/li>\n
        • Les m\u00e9dias<\/strong> seront conventionnellement oblig\u00e9s \u00e0 organiser une campagne intensive impliquant des interviews de chaque camp et des d\u00e9bats r\u00e9guliers \u00e0 la radio et \u00e0 la t\u00e9l\u00e9vision, pour que chaque Belge ait l’occasion de s’informer autant que possible et afin d’\u00e9viter le plus possible des choix bas\u00e9s sur l’ignorance;<\/li>\n
        • une commission ind\u00e9pendante<\/strong> doit organiser l’acc\u00e8s \u00e9gal aux m\u00e9dias, contr\u00f4ler la campagne de fa\u00e7on minutieuse et au besoin pouvoir sanctionner les m\u00e9dias en imposant des  astreintes dissuasives. La commission doit aussi avoir la comp\u00e9tence de diff\u00e9rer la date du r\u00e9f\u00e9rendum, voire d’annuler celui-ci si les conditions ne sont pas respect\u00e9es. La commission doit \u00eatre compos\u00e9e pour moiti\u00e9 de membres des universit\u00e9s et de magistrats et pour l’autre moiti\u00e9 de Belges tir\u00e9s au sort;<\/li>\n
        • Le vote aux diff\u00e9rents tours du r\u00e9f\u00e9rendum sera obligatoire<\/strong>, ainsi que c’est le cas pour toutes les autres \u00e9lections en Belgique ;<\/li>\n
        • Le r\u00e9sultat du r\u00e9f\u00e9rendum ne sera valable que si au moins 70 pourcents<\/strong> des citoyens belges auront \u00e9mis un vote valide \u00e0 chaque tour;<\/li>\n
        • Le r\u00e9sultat ne sera valable que si l’un des deux camps restants au dernier tour obtiendra au moins 50 pourcents<\/strong> des voix (aux autres tours, une majorit\u00e9 relative suffira);<\/li>\n
        • Le r\u00e9f\u00e9rendum se fera sur support papier<\/strong> afin d’\u00e9viter des probl\u00e8mes de comptage et informatiques. Les r\u00e9sultats seront contr\u00f4l\u00e9s par la commission susmentionn\u00e9e, qui pourra – suite \u00e0 une demande motiv\u00e9e d’un camp – \u00e9galement ordonner un second comptage;<\/li>\n
        • Uniquement le r\u00e9sultat national<\/strong> compte, mais comme le r\u00e9sultat du r\u00e9f\u00e9rendum n’est pas contraignant, les politiciens peuvent encore le nier \u00e0 leur risques et p\u00e9rils.<\/li>\n<\/ul>\n

          Rien n’emp\u00eache donc un r\u00e9f\u00e9rendum sur la structure \u00e9tatique belge en 2020 et 2021. Ainsi, on pourra enfin r\u00e9soudre le probl\u00e8me communautaire de fa\u00e7on d\u00e9finitive et efficace pour qu’il ne bloque plus notre pays !
          \n<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

          Sedert 1970 wordt de Belgische staat bijna voortdurend ‘hervormd’. In de praktijk betekent dit dat Belgi\u00eb zonder volksraadpleging over een periode van ongeveer 45 jaar van een unitaire tot een federale staat werd getransformeerd. Dat gebeurde eerst door vier staatshervormingen in 1970, 1980, 1988-1989 en 1993. De bijzondere wet van 16 juli 1993 ter voltooiing ( ! ) van de federale staatsstructuur was wat dat betreft beslist geen eindpunt. Zowel in 2001 als in 2011-2014 werden door nieuwe staatshervormingen nog meer bevoegdheden en middelen naar de gemeenschappen en de gewesten overgeheveld. Nooit werd de burger rechtstreeks betrokken bij dit proces. Dit moet veranderen.<\/p>\n

          Depuis 1970, les pr\u00e9tendues ‘r\u00e9formes’ de l’Etat belge se poursuivent presque sans cesse. En pratique, cela signifie que la Belgique a \u00e9t\u00e9 transform\u00e9e sans consultation populaire d’un Etat unitaire en un Etat f\u00e9d\u00e9ral sur une p\u00e9riode d\u2019environ 45 ans. Cela a \u00e9t\u00e9 fait d\u2019abord par quatre r\u00e9formes de l’Etat en 1970, 1980, 1988-1989 et 1993. La loi sp\u00e9ciale du 16 juillet 1993 visant \u00e0 achever ( ! ) la structure f\u00e9d\u00e9rale n’\u00e9tait pourtant pas la fin de ce processus. Tant en 2001 qu’en 2011-2014, de nouvelles r\u00e9formes de l’Etat ont en effet encore davantage transf\u00e9r\u00e9 des comp\u00e9tences vers les communaut\u00e9s et les r\u00e9gions. A aucun instant, le citoyen n\u2019y a \u00e9t\u00e9 impliqu\u00e9 de fa\u00e7on directe. Il est temps de changer cela.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[22,1,5],"tags":[],"class_list":["post-10450","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-law","category-news0","category-opinions"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/s6Y7u0-10450","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10450","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10450"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10450\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13118,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10450\/revisions\/13118"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10450"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10450"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10450"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}