{"id":1023,"date":"2007-01-17T22:22:13","date_gmt":"2007-01-17T20:22:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1023"},"modified":"2010-12-29T19:30:35","modified_gmt":"2010-12-29T17:30:35","slug":"traditionele-politieke-partijen-slorpen-meer-dan-50-miljoen-euro-per-jaar-op-les-partis-traditionnels-engloutissent-plus-de-50-millions-d%e2%80%99euros-par-an","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1023","title":{"rendered":"TRADITIONELE POLITIEKE PARTIJEN SLORPEN MEER DAN 50 MILJOEN EURO PER JAAR OP – LES PARTIS TRADITIONNELS ENGLOUTISSENT PLUS DE 50 MILLIONS D\u2019EUROS PAR AN"},"content":{"rendered":"

TRADITIONELE POLITIEKE PARTIJEN SLORPEN MEER DAN 50 MILJOEN EURO PER JAAR OP<\/strong><\/p>\n

Sommige politici ergeren zich aan het feit dat het Koningshuis 12 miljoen euro per jaar kost aan de Belgische belastingbetaler, de persoonlijke dotaties inbegrepen.<\/p>\n

Dat is echter een peulschil vergeleken met wat de partijen en de politici jaarlijks opstrijken. En we weten allen dat die er niet noodzakelijk m\u00e9\u00e9r voor doen, integendeel zelfs.<\/p>\n

De volgende tekst handelt uitsluitend over de financiering van de politieke partijen en zwijgt dus nog zedig over de vergoedingen van ministers en parlementari\u00ebrs uit onze zes regeringen en parlementen. Het artikel verscheen op 6 september 2005, maar is nog brandend actueel. Hierin ontdekken we de ware politieke macht in Belgi\u00eb: de particratie in haar volle glorie. Een verbazende tekst waarbij de hele opgeklopte herrie rond het voorbestaan van de monarchie in het niets verdwijnt.<\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Politieke partijen krijgen in 2004 76 keer meer overheidsgeld dan in 1972<\/em><\/p>\n

(tijd) – De politieke partijen hebben zich de voorbije dertig jaar een almaar groeiend pakket overheidsgeld toege\u00ebigend. De rechtstreekse overheidsfinanciering ligt nu re\u00ebel 76 keer hoger dan in 1972, het eerste volle jaar waarin de partijen steun kregen.<\/em><\/p>\n

Onderzoekers van het Centrum voor Politicologie van de KULeuven berekenden dat het bedrag van de steun, omgerekend in prijzen van december 2004, steeg van ruim 634.000 euro in 1972 tot bijna 48,5 miljoen vorig jaar. <\/strong><\/em><\/p>\n


\nDe overheidsfinanciering in ons land is sinds 1989 wettelijk geregeld. De zogenaamde wet-Dhoore heeft evenwel enkel betrekking op de dotatie die de partijen van het federale parlement krijgen. Daarnaast ontvangen ze een dotatie van de deelstaatparlement(en), fractietoelagen en subsidies voor ‘verbonden instellingen’. De regelgeving over die aanvullende steun is complex en allesbehalve transparant. <\/strong><\/em><\/p>\n


\nDrie onderzoekers van het Centrum voor Politicologie van de KULeuven, Karolien Weekers, Jo Noppe en Bart Maddens, reconstrueren in het septembernummer van het Tijdschrift voor Bestuurswetenschappen & Publiekrecht de evolutie van de regelgeving en brengen voor het eerst de omvang van de overheidsfinanciering in kaart. Dat was niet eenvoudig omdat de partijen pas sinds 1999 verplicht zijn alle inkomsten, ook die van de fracties en de verbonden instellingen, mee te delen.<\/em><\/p>\n


\nDe financiering van de partijen met overheidsgeld is begonnen in 1971. Dat jaar kregen de fracties van de Kamer (vanaf 1 oktober) en de Senaat (vanaf 1 december) een toelage. In 1972, het eerste volle jaar, ging het om 634.133 euro (omgerekend naar prijzen van december 2004). Het bedrag van de fractietoelage werd later enkele keren verhoogd. Ook de regionale parlementen begonnen in de jaren 80 hun fracties te subsidi\u00ebren.<\/em><\/p>\n


\nSinds de wet-Dhoore van 4 juli 1989<\/strong> krijgen de partijen zelf een overheidsdotatie. Ze wordt uitbetaald via de Kamer en de Senaat. Het Waals parlement besliste in 1996 een aanvullende dotatie toe te kennen. Het Vlaams parlement volgde in juli 2001 dat voorbeeld. Het besliste toen ook de omroepverenigingen en de vormingsinstellingen van de partijen niet langer te subsidi\u00ebren. In de Franse Gemeenschap krijgen de vormingsinstellingen en de omroepverenigingen nog wel een subsidie. Zowel de Vlaamse als de Franse Gemeenschap subsidieert de studiedienst van de partijen.<\/em><\/p>\n


\nVorig jaar ging 48.449.019 euro overheidsgeld rechtstreeks naar de politieke partijen<\/strong>. Ze krijgen daarnaast ook indirecte steun<\/strong> in de vorm van een deel van de wedde die de parlementsleden aan hun partij afstaan en van het loon van parlementaire en fractiemedewerkers.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

[nvdr: de echte inkomsten van de Belgische traditionele politieke partijen zouden zo bijna 100.000.000 euro kunnen bedragen !]<\/strong><\/span><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

LES PARTIS TRADITIONNELS ENGLOUTISSENT PLUS DE 50 MILLIONS D\u2019EUROS PAR AN<\/strong><\/p>\n

Certains politiciens s\u2019offusquent du fait que la Maison Royale co\u00fbte au contribuable belge 12 millions d’euros par an, dotations personnelles comprises.<\/p>\n

C’est d\u00e9cid\u00e9ment une bagatelle compar\u00e9e \u00e0 ce qu’empochent annuellement les partis politiques et leurs politiciens. Et nous savons tous que ceux-ci ne prestent pas n\u00e9cessairement mieux, loin s\u2019en faut.<\/p>\n

Le texte suivant (traduit du n\u00e9erlandais) concerne exclusivement le financement des partis politiques et ne mentionne donc m\u00eame pas les indemnit\u00e9s des ministres et parlementaires composant nos 6 gouvernements et parlements.\u00a0 Le texte a \u00e9t\u00e9 \u00e9crit le 6 septembre 2005 et publi\u00e9 dans De Tijd, mais il est certainement encore d’actualit\u00e9.<\/p>\n

Nous y d\u00e9couvrons le vrai pouvoir de la politique en Belgique : la particratie dans toute sa splendeur. Un texte \u00e9tonnant qui prouve que le tapage excessif autour de la monarchie n’a pas de sens.<\/p>\n

Les partis politiques ont re\u00e7u en 2004 76 fois plus de subsides qu’en 1972<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

(tijd) – Les partis politiques se sont appropri\u00e9s ces derni\u00e8res 30 ann\u00e9es des subsides de plus en plus importants. Le financement direct de l’Etat se trouve \u00eatre en fait 76 fois plus \u00e9lev\u00e9 qu’en 1972, premi\u00e8re ann\u00e9e compl\u00e8te durant laquelle les partis re\u00e7urent un soutien. <\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Des chercheurs du Centre de Politologie de la K.U.L. \u00e0 Louvain ont calcul\u00e9 que le montant de ces subsides, calcul\u00e9s selon l\u2019indice des prix de d\u00e9cembre 2004, est pass\u00e9 de 634.000 euros en 1972 \u00e0 presque 48,5 millions l’ann\u00e9e pass\u00e9e. <\/strong><\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Les subsides dans notre pays sont organis\u00e9s l\u00e9galement depuis 1989, bien que la loi “Dhoore” ne concerne que les dotations re\u00e7ues par les partis pr\u00e9sents au parlement f\u00e9d\u00e9ral.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

A c\u00f4t\u00e9 de cela, il faut ajouter \u00e9galement une dotation de la part des parlements r\u00e9gionaux, des allocations et subsides pour les “institution li\u00e9es”. La mani\u00e8re dont est allou\u00e9 ce soutien consid\u00e9rable est complexe et peu transparent. <\/em><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

Trois chercheurs du Centre de Politologie de la K.U.L. \u00e0 Louvain, Karolien Weekers, Jo Noppe et Bart Maddens, ont reconstitu\u00e9 dans le num\u00e9ro de septembre de la revue “Tijdschrift voor Bestuurswetenschappen & Publiekrecht” l’\u00e9volution des r\u00e8gles d’attribution et mettent en pleine lumi\u00e8re toute l’ampleur du syst\u00e8me des subsides. Ce ne fut pas simple car ce n’est que depuis 1999 que les partis sont oblig\u00e9s de d\u00e9clarer toutes leurs rentr\u00e9es.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Le financement des partis avec l’argent de l’Etat commen\u00e7a en 1971. Cette ann\u00e9e-l\u00e0, les groupes de la Chambre (\u00e0 partir du 1er octobre) et du S\u00e9nat (\u00e0 partir du 1er d\u00e9cembre) re\u00e7urent une allocation.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

En 1972, la premi\u00e8re ann\u00e9e compl\u00e8te, cette somme s’\u00e9leva \u00e0 634.133 euros (convertie en euros de 2004). Le montant de cette allocation de groupe fut ensuite augment\u00e9 \u00e0 plusieurs reprises. De m\u00eame, les parlements r\u00e9gionaux commenc\u00e8rent dans les ann\u00e9es 80 \u00e0 subsidier leurs groupes parlementaires.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Depuis la loi “Dhoore” du 4 juillet 1989, les partis re\u00e7oivent m\u00eame une dotation de l’Etat. Elle est pay\u00e9e\u00a0via la Chambre et le S\u00e9nat. Le parlement wallon d\u00e9cida en 1996 de verser \u00e9galement une dotation cons\u00e9quente. Le parlement flamand suivit son exemple en juillet 2001. Il d\u00e9cida ensuite de ne plus subsidier les centres m\u00e9diatiques et de formation des partis.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

Par contre, au niveau de la Communaut\u00e9 fran\u00e7aise, les partis re\u00e7oivent encore des subsides pour ces institutions. Aussi bien la Communaut\u00e9 flamande que fran\u00e7aise subsidient les services d’\u00e9tudes des partis.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

L’ann\u00e9e pass\u00e9e 48.449.019 euros all\u00e8rent directement aux partis politiques. Ils re\u00e7urent \u00e9galement un\u00a0soutien indirect sous la forme d’une partie du salaire que les parlementaires et leur personnel reversent \u00e0 leurs partis.<\/em><\/p>\n

<\/em><\/p>\n

[note de la r\u00e9daction\u00a0: les vraies rentr\u00e9es des partis politiques belges pourraient ainsi avoisiner les 100.000.000 d\u2019euros par an\u00a0!].<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

TRADITIONELE POLITIEKE PARTIJEN SLORPEN MEER DAN 50 MILJOEN EURO PER JAAR OP Sommige politici ergeren […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"powered_cache_disable_cache":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1023","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-news0"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p6Y7u0-gv","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1023","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1023"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1023\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1025,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1023\/revisions\/1025"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1023"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1023"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1023"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}