info@unionbelge.be - info@belgischeunie.be

GEWESTEN EN GEMEENSCHAPPEN VERSPILLEN ONS GELD – LES REGIONS ET LES COMMUNAUTES GASPILLENT NOTRE ARGENT

GEWESTEN EN GEMEENSCHAPPEN VERSPILLEN ONS GELD – LES REGIONS ET LES COMMUNAUTES GASPILLENT NOTRE ARGENT

10376847_10153493683915995_4705234014500806962_nGEWESTEN EN GEMEENSCHAPPEN VERSPILLEN ONS GELD

België heeft 2014 afgesloten met een begrotingstekort van meer dan 3% van het BNP. Daarmee voldoet ons land niet aan de Europese regels, die stipuleren dat een begroting in evenwicht moet zijn. Maar wat zijn de werkelijke oorzaken van dit deficit? 

België heeft in totaal een begrotingstekort van 13,4 miljard euro. Het “Vlaams” gewest en de “Vlaamse” gemeenschap hebben een tekort van 800 miljoen euro en het “Waals” gewest heeft een tekort van 1 miljard euro. De andere deelgebieden hebben samen een tekort van ongeveer een half miljard euro.

Het totaal van de uitgaven van de centrale staat en de deelgebieden steeg het voorbije decennium gemiddeld met jaarlijks 2,8%. De Belgische staat heeft niet overmatig veel geld gespendeerd want er was een gemiddelde jaarlijkse stijging van 2,6% wegens de oplopende kosten van de sociale zekerheid.

Daarbij moet men in rekening nemen dat de Belgische overheid door het federalisme structureel ondergefinancierd is, terwijl ze nochtans zelf instaat voor de afbetaling van een torenhoge staatsschuld alsook voor de rechtstreekse (d.m.v. dotaties) en onrechtstreekse (d.m.v. opcentiemen) financiering van de “deelstaten”. Ondertussen konden het “Vlaams” en het “Waals” gewest naar hartenlust grote infrastructuurwerken ondernemen, waarvoor ze nu het gelag betalen. De Belgische staat heeft niets te zeggen over de regionale uitgaven. Nochtans hebben ze een beduidende invloed op de globale staatsbegroting.

De E.U. erkent immers enkel de lidstaten. De nationale begrotingen worden nog vóór de nationale parlementen ze hebben goedgekeurd door de E.U. gecontroleerd. In België kan de “federale” regering hoogstens vrijblijvend “praten” met de deelgebieden over hun financiële tekorten.

De regeringen van deze wankele en schimmige constructies zijn trouwens niet vies van leugens. Zo wist de “Vlaamse” regering al in 2014 dat er een zwaar begrotingstekort was, maar nochtans werd er aan het “Vlaams” parlement initieel een begroting met overschot voorgelegd. Onlangs raakte ook bekend dat in geval van een privatisering van de staatsbank Belfius, het “Waals” gewest een meerderheidsaandeel zou willen kopen. Maar met welk geld?

Vanuit “Vlaams”- en “Waals”-nationalistische hoek duikt nu de kritiek op dat de “deelstaten” de factuur betalen voor de zesde “staatshervorming”. Enerzijds is het inderdaad zo dat bij de overdracht van sommige bevoegdheden niet alle bijhorende middelen werden gedefederaliseerd om zo heel terecht een verdere onderfinanciering van de centrale staat te voorkomen. Willen de flaminganten en wallinganten soms dat België geen enkele « federale » taak meer kan uitvoeren? Anderzijds is de fiscale autonomie van de gewesten toegenomen. Dit was een vraag van flaminganten en wallinganten. Eigenlijk erkennen ze nu im- of expliciet dat de zoveelste “staatshervorming” een ramp is, wat de B.U.B. steeds weer benadrukt heeft…

Het faillissement van de gewesten en de gemeenschappen zou een ware zegen voor België en de Belgen betekenen. Dan is er immers geen enkele reden om hen nog te behouden. 

 

LES REGIONS ET LES COMMUNAUTES GASPILLENT NOTRE ARGENT

La Belgique a clôturé l’année 2014 avec un déficit budgétaire de plus de 3% du  PIB. Ainsi, notre pays ne satisfait pas aux règles européennes imposant un équilibre budgétaire. Quelles sont cependant les vraies causes de ce déficit?

Le déficit budgétaire de la Belgique s’élève au total à 13,4 milliards d’euros. La région “flamande” ainsi que la communauté “flamande” ont un déficit de 800 millions d’euros, tandis que la région “wallonne” connaît un déficit d’environ 1 milliards d’euros. Les autres “entités fédérées” accumulent ensemble un déficit d’environ 500 millions d’euros.

Au total, les dépenses de l’Etat central et des entités fédérées ont augmenté durant la dernière décennie de 2,8% par an en moyenne. L’Etat belge n’a pourtant pas dépensé de l’argent excessivement, vu l’augmentation annuelle de 2,6% en moyenne des dépenses dans la sécurité sociale.

De plus, il faut tenir compte du sous-financement structurel de l’Etat belge dû au fédéralisme, bien que l’Etat assure seul le remboursement de la dette publique colossale ainsi que le financement direct (par des dotations) et indirect (par les centimes additionnels) des “entités fédérées”. Néanmoins, la région “flamande” et “wallonne” pouvaient à volonté entreprendre de grands travaux d’infrastructure, pour lesquels elles payent à l’heure actuelle les pots cassés. L’Etat belge n’a rien à dire sur les dépenses régionales. Pourtant, ces dernières exercent une influence substantielle sur le budget global de l’Etat.

En effet, l’U.E. ne reconnaît que les Etats-membres. Les budgets nationaux sont contrôlés par l’U.E. même avant que les parlements nationaux ne les aient approuvés. En Belgique, le gouvernement “fédéral” peut tout au plus “discuter” sans engagement avec les entités fédérées de leurs déficits budgétaires.

Les gouvernements de ces constructions bancales et obscures n’hésitent d’ailleurs pas à mentir. Ainsi, le gouvernement “flamand” savait déjà en 2014 qu’un déficit budgétaire important existait, ce qui ne l’a pourtant pas empêché de soumettre initialement un budget en excédent au parlement “flamand”. Récemment, on a également appris qu’en cas de privatisation de la banque d’Etat Belfius, la région “wallonne” voudrait acheter une participation majoritaire. Mais avec quel argent?

A l’heure actuelle, tant les flamingants que les wallingants critiquent le fait que les “entités fédérées” payent la facture pour la sixième “réforme” de l’Etat. Il est vrai que lors du transfert des compétences, on n’a pas défédéralisé l’entièreté des moyens afin d’éviter à juste titre un sous-financement subséquent de l’Etat central. Les flamingants et wallingants souhaiteraient-ils que la Belgique ne puisse plus assurer aucune tâche « fédérale »? En revanche, l’autonomie fiscale des régions a augmenté. Est-ce que cela n’était pas une demande des flamingants et des wallingants? En réalité, ils reconnaissent maintenant de façon implicite ou explicite que l’énième “réforme” de l’Etat était une catastrophe, ce que le B.U.B. n’a cessé de souligner.

La faillite des régions et communautés serait une véritable bénédiction pour la Belgique et les Belges. Il n’y aurait alors plus aucune raison de les conserver.